پاورپوینت کامل شیخ (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شیخ (لغات‌قرآن) دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شیخ (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شیخ (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل شیخ (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: شیخ (مفردات‌قرآن)، شیخ (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)، شیخ.

شیخ:

(شَیْخًا إِنَّ هَذَا لَشَیْءٌ عَجِیبٌ)

[۱] هود/سوره۱۱، آیه۷۲.

شَیخ: (به فتح شین) به معنى «مرد پیر» است.
شیخ از پنجاه‌سالگى تا آخر عمر گفته شده است.
به مرشد و مرد دانشمند «شیخ» اطلاق شده است. جمع آن «شیوخ» است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ص۴۶۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۴۳۶.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر شیخ
۱.۱ – شَیْخًا (آیه ۷۲ سوره هود)
۱.۱.۱ – شیخ در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – شُیُوخًا (آیه ۶۷ سوره غافر)
۱.۲.۱ – شیخ در المیزان و مجمع‌ البیان
۲ – داستان فرزندآوری حضرت ابراهیم
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر شیخ

به مواردی از کاربرد شیخ در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – شَیْخًا (آیه ۷۲ سوره هود)

(قَالَتْ یَا وَ یْلَتَى أَ أَلِدُ وَ أَنَاْ عَجُوزٌ وَ هَذَا بَعْلِی شَیْخًا إِنَّ هَذَا لَشَیْءٌ عَجِیبٌ)

[۴] هود/سوره۱۱، آیه۷۲.

(گفت: «اى واى بر من! آیا من فرزند مى‌آورم در حالى که پیرزنم، و این شوهرم پیرمردى است؟! این راستى چیز عجیبى است!»)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۳۰.

۱.۱.۱ – شیخ در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه ویل به معناى قبح و زشتى است، و هر بدى را که مایه اندوه آدمى شود ویل مى‌گویند، مانند مردن یا مصیبت دیدن یا جنایت فجیع یا رسوایى و امثال آن. این ندا در جایى گفته مى‌شود که طرف بخواهد به طور کنایه بفهماند که آن مصیبت، آن امر فجیع، آن رسوایى و … دارد مى‌رسد، پس وقتى گفته مى‌شود: یا ویلى معنایش این است که مصیبتم رسید، خاک بر سرم شد و آن‌چه مایه اندوه من است بر سرم آمد، و آوردن حرف تاء و گفتن: یا ویلتى زمانش وقتى است که بخواهند همان ویل را فریاد بزنند و دیگران را خبردار کنند.
کلمه عجوز به معناى سالخوردگى زنان، و کلمه بعل به معناى شوهر و یا به عبارتى دیگر همسر زن است و معناى اصلى این کلمه کسى است که قائم به امرى بوده و در آن امر مستغنى از غیر باشد، مثلا به درخت خرمایى که بى نیاز از آبیارى با آب نهر و چشمه است و به آب باران اکتفاء مى‌کند بعل مى‌گویند و نیز به صاحب و رب (همنشین و مربى) بعل گویند، کلمه بعلبک هم (که امروز نام شهرى در لبنان است) از همین باب است چون در قدیم هیکل و معبد بعضى از بت‌ها در آنجا قرار داشت. و کلمه عجیب – بر وزن فعیل- صفت مشبهه از ماده عجب است، و تعجب حالتى است که به انسان در هنگام دیدن چیزى که سبب آن را نمى‌داند دست مى‌دهد و به همین جهت بیشتر در مواقع استثنایى و نادر به آدمى دست مى‌دهد چون در این مواقع معمولا انسان سبب حادثه را نمى‌داند و اینکه همسر ابراهیم (علیه‌السلام) گفت:

(یا وَیْلَتى‌ أَ أَلِدُ …)

گفتارش در مورد تعجب و تحسر بوده، چون وقتى بشارت ملائکه را شنیده آن حالتى که یک پیر زن نازا از همسر پیرمردش باردار شده و دارد بچه‌اش را مى‌زاید در نظرش مجسم شده و معلوم است که چنین پیشامدى سابقه نداشته و قهرا امرى شگفت‌آور خواهد بود، علاوه بر این، از نظر افکار عمومى مردم نیز وضعى ننگ‌آور و زشت است، خنده و تمسخر مردم را برمى‌انگیزد و چنین چیزى مایه رسوایى است.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۴۸۴.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۲۴.