پاورپوینت کامل شهر میگون (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شهر میگون (تهران) دارای ۸۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شهر میگون (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شهر میگون (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل شهر میگون (تهران)

میگون meygn ، شهری در شهرستان شمیرانات و از مراکز اصلی بخش رودبار قصران، در شمال تهران واقع شده است.
این شهر با قرارگیری در ارتفاعات شمالی رشته‌کوه البرز، طبیعتی کوهستانی و آب‌وهوایی سردسیر دارد.
به دلیل نزدیکی به مناطق گردشگری همچون شمشک و دیزین، در دهه‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته است.
میگون از گذشته روستایی با ساختار سنتی، اقتصاد کشاورزی و دامداری بوده است.
پس از احداث جاده لشکرک به شمشک در دوره پهلوی، با موج ورود غیر بومیان، دگرگونی‌های شهری، فرهنگی و اجتماعی را تجربه کرده است.
از آثار تاریخی برجسته آن می‌توان به قلعه کیقباد و غارهای باستانی اُسبول اشاره کرد.
اگرچه بسیاری از آثار تاریخی و بافت‌های روستایی در مسیر توسعه شهری تخریب شده‌اند، اما برخی خانه‌های نیمه‌تاریخی هنوز باقی مانده‌اند.
با وجود افت کشاورزی، باغداری و دامداری، میگون امروز ظرفیت بالایی در توسعه گردشگری طبیعی و درمانی دارد.
می‌تواند یکی از قطب‌های گردشگری استان تهران باشد، به شرط این که حفاظت محیط زیست و طرح‌ریزی توسعه‌ای پایدار توجه شود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی شهر میگون
۲ – موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی
۳ – ریشه‌نام و روایت‌های تاریخی
۴ – توپوگرافی و مناطق جغرافیایی مهم
۴.۱ – دره‌ها و کوه‌ها
۴.۲ – تنگه‌ها
۴.۳ – مناطق و مزارع
۴.۴ – اراضی و مزارع میگون نو
۵ – بافت شهری، تاریخی و فرهنگی
۵.۱ – محله‌های شهر میگون
۶ – بافت تاریخی شهر
۶.۱ – ویژگی‌های معماری سنتی
۶.۲ – خانه‌های سنتی
۶.۳ – تخریب و نوسازی بافت قدیمی
۶.۴ – گورستان تاریخی
۶.۵ – خانه‌های تاریخی باقی مانده
۶.۶ – توسعه بنای امامزاده
۷ – بناها و بافت شهری مدرن
۷.۱ – محوطه تاریخی – فرهنگی لار هلمون
۷.۲ – قلعه کیقباد
۷.۳ – غارهای اسبول
۸ – تقسیم‌بندی بناها فعلی میگون
۹ – مشاعل سنتی مردم میگون
۱۰ – آب‌رسانی و اقتصاد سنتی
۱۱ – سیل شهر میگون
۱۲ – چشمه‌های معروف میگون
۱۳ – آموزش، خدمات عمومی و جمعیت
۱۴ – قابلیت‌ها و پتانسیل گردشگری
۱۵ – منبع

۱ – معرفی شهر میگون

شهر میگون از شهرهای شهرستان شمیران که به همراه شهرهای اوشان و فشم مرکز بخش رودبار قصران را تشکیل می‌دهد.

۲ – موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی

میگون در °۵۱ و ´۲۹ طول شرقی و °۳۵ و ´۵۷ عرض شمالی واقع است.
در ارتفاع ۱۱۴‘۲متری از سطح دریا قرار دارد.
در فاصله‌ی ۲۰کیلومتری شمال غربی لشکرک و حدفاصل فشم و شمشک واقع شده است.
منتهی‌الیه جنوب شرقی میگون که به مرز فشم متصل است، محلی است به نام «گَلِ رودبار» که در گویش محلی به معنی دهانه‌ی رودخانه است.

۳ – ریشه‌نام و روایت‌های تاریخی

در میان اهالی میگون، شایع است که صدها سال پیش میان مردم میگون و فشم نزاعی درگرفت و در جریان آن دختری از اهالی فشم کشته شد.
این اتفاق موجب بروز فتنه‌ای شد که چندین سال ادامه یافت.
سرانجام، مردم میگون حاضر شدند برای پایان یافتن درگیری‌ها بخشی از زمین‌ها و مراتع خود را که هم‌مرز با زمین‌های اهالی فشم بود، به آن‌ها واگذار نمایند تا غائله خاتمه یابد و این کار صورت گرفت.
بنابر این شایعه، مرز اولیه‌ی دو روستای میگون و فشم که محلی به نام «سامون» (در گویش محلی به معنی حد و مرز) است.
حدود ۲۰۰‘۱ متر پایین‌تر از محل مرز فعلی قرار دارد، به محل گل رودبار منتقل شد.

۴ – توپوگرافی و مناطق جغرافیایی مهم

فاصله‌ی میان مرز کنونی فشم و میگون از گل رودبار تا میدان مطهری حدود ۵۱۰‘۱ متر است.
حد شرقی محدوده‌ی شهر میگون کنونی محلی به نام گردنه‌سر و هُمون یا هُمند (محل هموار) است که امروزه به نام میگون نو خوانده می‌شود.
در حد فاصل میگون نو و شهر میگون تپه‌ی منفرد نسبتاً بزرگ و بلندی وجود دارد که در قدیم آن را گِرْزول (در گویش محلی به معنی موش) می‌نامیدند و امروزه ارض‌طول نام دارد.
۲-۳ سال پیش از وقوع انقلاب (۱۳۵۷ هـ.ش) حدود ۸ متر از نوک تپه را بریده، آن را تسطیح کردند، بخشی از ساختمان هتل ایران‌گردی و جهانگردی را بر فراز آن ساختند.
با وقوع انقلاب، کار تعطیل شد و مجدداً حدود سال (۱۳۶۵ هـ.ش) کار ساخت آن از سرگرفته شد.
از سال (۱۳۷۵ هـ.ش) به بعد مورد بهره‌برداری قرار گرفت، اما رونق چندانی ندارد.

۴.۱ – دره‌ها و کوه‌ها

حد شمال غربی شهر میگون که مجاور مرز شهر شمشک است، دره‌ی گاوچال نام دارد و حدود ۶۵۰ متر بالاتر از تنگه‌ی هملون واقع است.
نام مناطق و مزارع و کوه‌های اطراف شهر میگون، از محل گاوچال و در جهت عکس حرکت عقربه‌های ساعت، عبارت‌اند از:
• کوه قلهک که در سمت غرب دره‌ی گاوچال قرار دارد.
• دره یا تنگه‌ی هملون که در سمت جنوب کوه قلهک واقع است و خود شامل مناطق تنگ‌سر، ده‌دله (میان ده)، چشمه‌ی سیدگاهره، کیاچال و کبودچال که متعلق به طایفه‌ی کیارستمی است.
روبه‌روی آن، آب‌خوره، و بالای آن کوه سی‌چال نام دارد و به مزارع و مراتع دربندسر منتهی می‌شود.
کوه جنوبی تنگ هملون قلادوش و کوه‌استوار نام دارد و قلعه‌ی کیقباد میگون بر فراز کوه قلادوش قرار دارد.
در سمت جنوب غربی کوههای قلادوش و کوه‌استوار، کوه بلند هملون با ارتفاع حدود ۹۵۰‘۲ متر واقع است.
بلندترین قله آن در جنوب، استرچال با ارتفاع ۱۰۰‘ ۳ متر است.
و قله صندوق‌چال با ارتفاع ۳۵۷‘ ۳ متر در غرب به مرز کوه‌های شمال شرقی شهرستان کرج منتهی می‌شود.

۴.۲ – تنگه‌ها

از تنگه هملون به سمت جنوب و به سمت شهر میگون منطقه‌ای وجود دارد که در آن عرض تنگه‌ی اصلی رودخانه‌ی جاجرود به کمتر از ۳۰ متر کاهش می‌یابد.
این منطقه را اهالی میگون تنگ میگون می‌نامند.
در سمت جنوب این تنگه رستوران کوهستان قرار دارد که در (۱۳۶۹ هـ.ش) تأسیس شده است. در این محل، پیش از تأسیس رستوران، یک واحد مرغداری وجود داشت.
در سمت شمال تنگ میگون و مقابل رستوران کوهستان، در سال‌های (۱۳۱۲-۱۳۱۴ هـ.ش) که جاده لشکرک به شمشک برای انتقال زغال‌سنگ به تهران در دست احداث بود، دو تونل ایجاد شده که در نوع خود کم‌نظیر است.
این تونل‌ها به جای دو بدنه و سقف دارای یک بدنه و سقف است و سمت جنوب آن‌ها دارای دیواره و بدنه نیست.
اهالی می‌گویند تونل سمت جنوب شرقی را شخصی به نام حبیب‌الله خان، و تونل سمت تنگه هملون را مهندس حاکمی سرپرستی و احداث کرده است.
در سمت شمال تنگ میگون و در بالای تونل‌های یادشده، مسیر جوی آبی وجود دارد که از میان صخره‌ها و چند تونل کوچک آبراهه عبور می‌کند.
این جوی آب را شخصی به نام کدخدا اصغر شمشکی، با کمک مهندس فخرایی و مهندس خادم، طراحی و اجرا کرده است.
این نهر، که از بالای تنگه هملون آغاز می‌شود و تا محل نساءهمون در سمت شرقی شهر میگون و غرب میگون نو ادامه می‌یابد، آب مورد نیاز مصرفی مردم و باغ‌های آن‌ها را تأمین می‌نماید.
این نهر در آبادانی و توسعه و پیشرفت شهر میگون بسیار مؤثر بوده است و امروزه نیز نقشی حیاتی برای شهر ایفا می‌کند.
این طرح مهم‌ترین و اساسی‌ترین طرح آبیاری میگون به شمار می‌آید و پس از آن هیچ اقدام مهم دیگر آب‌رسانی انجام نگرفته است که به اندازه آن اهمیت داشته باشد.

۴.۳ – مناطق و مزارع

نام مناطق و مزارع دیگر شهر میگون بعد از تنگه هملون عبارت‌اند از:

• جوزدارکوشوک (محلی که در آن چند درخت گردو وجود دارد)؛
• کرچ‌چال، که زیر آن رستوران کوهستان واقع است؛
• واکَشَک (محل بادگیر)؛
• پَسوند؛ تخت وثوق‌الدوله (محلی که وثوق‌الدوله در تابستان برای تفرج و تفریح در آنجا چادر می‌زد)؛
• لوسر پایین؛
• لوسر بالا، که چشمه آب بسیار خوبی داشت؛
• بن‌دارکوه (کوه زیر درخت)؛
• درازمردوک؛
• رج‌دارکر (ردیف درخت کر) که مربوط به طایف سلیمانی‌ها ست؛
• سیل‌واز، که مرتع عمومی بود و شخصی به نام وجیهه سلیمانی آنجا را غصب کرده، به نام خود سند مالکیت گرفته بود، اما اهالی میگون اعتراض نمودند، سند آن را باطل کردند و دوباره متعلق به عموم اهالی میگون شد؛
• سیل‌وازچالک؛
• زیرچالک؛
• ناوه؛
• تِلارسر.

در بالای تلارسر محلی به نام استرچال وجود دارد که کوه بلندی است و به دره آهنگرک ختم می‌شود.
اراضی و مراتع دره آهنگرک متعلق به اهالی پایین‌محله است.
در جنوب دره آهنگرک، مناطق و اراضی پاوش و کوه نسبتاً بلند اسب‌چال وجود دارد که حد مرزی میگون و آهار است.
در جنوب شرقی اسب‌چال، محلی به نام چالک واقع است.
در سمت جنوب شهر میگون و دره آهنگرک، اراضی مَرْشک، کُلاکی و کیان‌چال قرار دارد و به گل رودبار (مرز فشم و میگون) ختم می‌شود.
در سمت شرق جاده فشم به میگون، بعد از گل رودبار، دره آبشار، اراضی نسا، باغ‌بن (بیخ باغ) و اراضی همون واقع است و جاده میگون به میگون نو از آن‌جا عبور می‌کند.

۴.۴ – اراضی و مزارع میگون نو

اراضی و مزارع میگون نو عبارت‌اند از:
مزک‌تک؛ گردنه سرهمون؛ نرم‌زرشکک؛ کله‌خاک‌سر (بالای سرخاک)، که گورستان فعلی شهر میگون در آن‌جا قرار دارد؛معدن سنگ زگا، که زرگاه نیز نامیده می‌شود؛ سفیدکمرچال؛ گُلِنگ‌گاه؛ چپ‌دره؛ خربزدره؛ سیالیز (زمینی که به رنگ سیاه و بسیار لیز و لغزنده است)؛ ارض‌طول یا گِرزول؛ و در پایین ناحیه ارض‌طول نیز این مکان‌ها قرار دارند: پهنه، مزرعه ویوچال، زردِگل، پشت‌ده، سرخ‌بندی، دره‌حبیب، بزرنیا (راه بُزرو)، خاسیوش، زیر خاسیوش تنگ‌بِن، پلک‌دره (دره‌ای که پلک در آن زیاد می‌روید؛ پلک گیاهی یک‌ساله با برگ‌های پهن است)، پاتِله، کَمَندون، و کوه آوک که در سمت شمال رستوران کوهستان در تنگ میگون واقع است.
نام کوه آوک در برخی نقشه‌ها به شکل آبک نوشته شده است، اما اهالی محل آن را آوک تلفظ می‌کنند.
در سمت جنوب این کوه و دره اصلی، کوه خانیک قرار دارد.
در منتهی‌الیه شرق شهر میگون کوه دیملا واقع شده که هم‌مرز با روستای روته است.
در سمت شمال شرقی میگون، کوه آوک قرار دارد که بلندترین نقطه آن، با ارتفاع ۴۸۸‘ ۳ متر، دیواره نامیده می‌شود و مجاور معدن زغال‌سنگ فی‌چال روته است.
در منتهی‌الیه جنوب میگون، میان‌کوه یا کوه دالون قرار دارد که هم‌مرز روستای آهار است.
در سمت غرب میگون دو کوه خانیک، و استرچال، قرار دارد که ادامه آن‌ها به کوه آهاربشم به مرز شهرستان کرج منتهی می‌شود.

۵ – بافت شهری، تاریخی و فرهنگی

شهر میگون تا پیش از دوران پهلوی، روستای کوچکی بود که به سبب دور بودنش از تهران نسبت به شهرهای لواسان، اوشان و فشم چندان توسعه و گسترش نیافته بود.
پس از احداث جاده لشکرک به شمشک روزبه‌روز بر رشد و شکوفایی آن افزوده شد.
امروزه بیش از شهرهای یادشده مورد توجه خوش‌نشینان واقع شده، ساختمان‌های بزرگ و پرهزینه‌ای در آن ساخته شده و از هر طرف رو به گسترش است.

۵.۱ – محله‌های شهر میگون

شهر میگون در اواسط دوره پهلوی دارای ۴ محله بود و هر محله نیز به طایفه‌های خاصی تعلق داشت.
محله‌های چهارگانه میگون عبارت بودند از:
• ۱. بالامحله که طایفه‌های کیارستمی، سلیمانی، طیبی، خان‌احمدی و گشتاسبی در آن ساکن بودند؛
• ۲. کیامحل که طایفه‌های سالارکیا، شعبان‌بلوکات و شمس‌الدینی در آن سکونت داشتند؛
• ۳. پایین‌محل که طایفه‌های محمدی، ایوبی، کربلایی محمدی و بهرامی در آن مستقر بودند؛
• ۴. سادات‌محل که طایفه‌های میراسماعیلی و میرمحمدی ــ که از سادات بودند ــ و رجب بلوکات و رجب‌نیا در آن ساکن بودند.
در پی توسعه و گسترش میگون در دوران پهلوی، خانواده‌های غیربومی در محله‌ها و اطراف شهر ساکن شدند که شمار آن‌ها بسیار زیاد است؛
اما بومیان میگون همان‌هایی بودند که در محله‌های چهارگانه سکونت داشتند و بیشتر آن‌ها هم‌اکنون نیز حضور دارند.
برخی از رجال و شخصیت‌های مهم دوران قاجار و پهلوی، مانند خاندان‌های وثوق‌الدوله، امجدالدوله، فخرالدوله، فصیحی، کیهان، هومن، بیات شیرازی و پورزنجانی در نقاط مختلف میگون، به‌ویژه قلعه‌باغ، که جزو بالامحله بود، اقامتگاه تابستانی داشتند.
سکونت آن‌ها در میگون موجب رونق آن شد.
از جمله افرادی که در توسعه و آبادانی میگون نقش مهمی ایفا کرد.
شخصی به نام محمدعلی مظفری بود که در خیابان مولوی تهران املاک فراوان داشت و در همان‌جا نیز یتیم‌خانه‌ای با ساختمانی بزرگ احداث کرده بود و بخشی از املاک خود را برای تأمین هزینه یتیم‌خانه وقف‌کرده‌بود.
از دیگر کسانی که برای میگون زحمت فراوان کشید، سرهنگ بقایی، رئیس شهربانی تهران در اوایل حکومت پهلوی دوم بود.