پاورپوینت کامل شهادت (آیین دادرسی کیفری)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شهادت (آیین دادرسی کیفری) دارای ۶۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شهادت (آیین دادرسی کیفری)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شهادت (آیین دادرسی کیفری) :

مقالات مرتبط: شهادت (فقه).

شهادت، از جمله مباحث حقوقی است.
به معنای، اخبار از واقعه‌ای است که به سود یکی از دو طرف و زیان دیگری، از سوی شخص ثالثی غیر از اصحاب دعوا بیان می‌شود.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم
۱.۱ – وظیفه فردی در مقابل جرم
۱.۲ – ضرورت ادای شهادت در اسلام
۲ – تاریخچه
۳ – شاهد گرفتن و ادای آن
۴ – الزامی نبودن
۵ – شرایط استماع و تشریفات آن
۵.۱ – شرایط استماع
۵.۱.۱ – موضوعیت یا طریقیت
۵.۱.۱.۱ – موضوعیت داشتن شهادت
۵.۱.۱.۲ – طریقیت داشتن شهادت
۵.۲ – تشریفات استماع
۵.۲.۱ – دستور دادگاه
۵.۲.۱.۱ – احضار افراد نیروهای مسلح
۵.۲.۱.۲ – مراجعه قاضی تحقیق به محل اقامت شاهد
۵.۲.۱.۳ – عدم احضار افراد فاقد دلیل
۵.۲.۲ – جلب شهود
۵.۲.۳ – ضرر و زیان شهود
۶ – شرایط تحقیق از شهود جهت استماع
۶.۱ – غیرعلنی بودن تحقیق
۶.۲ – تحقیق جداگانه و مواجهه
۶.۳ – استعلام هویت
۶.۴ – ادای سوگند
۶.۴.۱ – ماده ۱۵۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب
۶.۴.۲ – ماده ۱۵۶ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب
۶.۵ – جرح و تعدیل شهود
۶.۵.۱ – ماده ۱۶۹ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب
۶.۵.۲ – رد شاهد
۶.۶ – شهادت به عنوان دلیل شرعی
۷ – شهادت کذب
۷.۱ – ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب
۷.۲ – ماده ۳ قانون اصلاحی تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – مفهوم

شهادت در لغت به معنای گواهی دادن می‌باشد.

[۱] دهخدا، علی اکبر، لغتنامه دهخدا، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷، چ دوم.

در اصطلاح عبارت است از انتقال حقیقت امری از ناحیه‌ فردی واجد شرایط که آن‌را دیده و شنیده به قاضی محکمه، به ضرر یکی از اصحاب دعوا به نفع دیگری، با ادای سوگند و التزام به راست‌گویی.

[۲] باقری، علیرضا، آیین دادرسی کیفری سه استاد، اراک، نوای دانش، ۱۳۸۴، ص۲۵۹.

به بیان دیگر، شهادت یعنی فردی، مرجع قضایی را از دیده‌ها یا شنیده‌ها یا دیگر آگاهی‌هایی که در خصوص موضوع دعوا پیدا کرده است در جریان بگذارد.

۱.۱ – وظیفه فردی در مقابل جرم

با توجه به این‌که جرم نظم جامعه را به هم می‌ریزد، وظیفه‌ هر فردی است که هنگام اطلاع از وقوع آن، اطلاعات خود را در اختیار مقامات قانونی قرار دهد.
اهمیت شهادت به خصوص بیشتر از آن جهت است که معمولا متهم، ارتکاب عمل مجرمانه را انکار کرده و به آن اقرار نمی‌کند.

[۳] خالقی، علی، آیین دادرسی کیفری، تهران، سمت، ۱۳۸۸، چ دوم، ص۴۱۴.

۱.۲ – ضرورت ادای شهادت در اسلام

در حقوق اسلامی نیز بر ضرورت ادای شهادت تاکید شده است.
خداوند در سوره بقره می‌فرماید:

(و لا تکتموا الشهاده و من یکتمها فانّه آثمٌ قلبه)

[۴] بقره/سوره۲، آیه۲۸۳.

«و زنهار! نباید گواهان را کتمان کنید و یا این‌که دیده‌اید بگویید ندیده‌ام، که هر کس شهادت را کتمان کند دلش گنه‌کار است.»
شهادت در سایر نظام‌های کیفری از جمله، اتهامی، تفتیشی و مختلط نیز از ادله ثبوت جرم می‌باشد.

۲ – تاریخچه

شهادت از قدیمی‌ترین روش‌های اثبات دعاوی جزایی است.
در دوران گذشته شاید هیچ دلیلی به اندازه شهادت برای اثبات جرایم کاربرد نداشته است.
امروزه شهادت ارزش و اعتبار سابق خود را از دست داده‌است و یک دلیل نسبی به شمار می‌آید و در حقیقت نوعی اماره محسوب می‌شود.

[۵] آخوندی، محمود، آیین دادرسی کیفری، تهران، سازمان چاپ و انتشارات، ۱۳۸۷، چ اول، ج ششم، ص۱۴۱.

۳ – شاهد گرفتن و ادای آن

از نظر شرعی شاهد گرفتن (استشهاد) از جمله حقوق خصوصی افراد است و نیازی به گرفتن آن نیست.
هرچند که در مواردی همانند: معاملات به آن تاکید شده است.

[۶] عمید زنجانی، عباسعلی، آیات الاحکام حقوقی و کیفری، تهران، انتشارات مجد، ۱۳۸۸،چ اول، ص۳۸۶.

لکن ادای شهادت (شهادت دادن) یک نوع واجب شرعی است و کسی که ناظر بر وقوع امری بوده، در صورتی که از او درخواست شهادت دادن شود، باید شهادت دهد.

[۷] عمید زنجانی، عباسعلی، آیات الاحکام حقوقی و کیفری، تهران، انتشارات مجد، ۱۳۸۸،چ اول، ص۳۸۷.

در کشور ما برای امتناع از شهادت به ویژه در مرحله تحقیقات مقدماتی، مجازاتی انشاء نشده است و ادای شهادت یک وظیفه اخلاقی و شرعی به شمار می‌آید.

[۸] آشوری، محمد، آیین دادرسی کیفری، تهران ، انتشارات سمت، ۱۳۸۶، چ هشتم، ج دوم، ص۱۱۳.

۴ – الزامی نبودن

در اغلب کشورهای جهان برای شاهد، ۳ وظیفه‌ مهم وجود داردکه عبارتند از:

• حضور نزد مقام قضایی؛
• اتیان سوگند؛
• ادای شهادت.

همچنین ضمانت اجراهای کیفری مناسب نیز برای شاهد مستنکف در نظر گرفته شده است.

[۹] آشوری، محمد، تهران، سمت، ۱۳۸۴، چ پنجم، ج دوم، ص۱۱۳.

اما ادای شهادت در قوانین کشور ایران اختیاری است و کسی نمی‌تواند فردی را مجبور به شهادت دادن کند.
اصل ۳۸ قانون اساسی بیان می‌کند: «هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است، اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است، متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.»

۵ – شرایط استماع و تشریفات آن

برای استماع شهادت شهود قانون آیین دادرسی کیفری، مقررات خاصی را وضع نموده ‌است.
برخی از این مقررات مربوط به شهود می‌باشد و بعضی دیگر به نحوه احضار و تشریفات استماع شهادت مربوط است، که هر دو به ترتیب مورد بررسی قرار می‌گیرند. به استناد ماده ۱۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره‌های این ماده، شهود باید دارای شرایط ذیل باشد:

۵.۱ – شرایط استماع

شهادت شهود، هنگامی مورد استماع قرار می‌گیرد، که شاهدین و مطلعین این شرایط را دارا باشند:

• بلوغ؛
• عقل؛
• ایمان؛
• طهارت مولد؛
• عدالت؛
• عدم وجود انتفاع شخصی برای شاهد یا رفع ضرر از وی؛
• عدم وجود دشمنی دنیوی بین شاهد و طرفین دعوا، مگر در صورتی که شهادت به نفع دیگری باشد؛
• عدم اشتغال به تکدی‌گری و ولگردی؛
• نداشتن سابقه کیفری یا اشتهار به فساد مگر این‌که برای ادای شهادت توبه کند که در صورت احراز تغییر در اعمال او و اطمینان از صلاحیت و‌ عدالت وی شهادتش پذیرفته می‌شود.

۵.۱.۱ – موضوعیت یا طریقیت

لازم به ذکر است که شرایط ذکر شده در صورتی است که به شهادت شهود به عنوان دلیل شرعی استناد شود.
در این موارد، در صورتی که شهود شرایط را دارا نباشند، به استناد ماده ۱۵۶ قانون آیین دادرسی کیفری اظهارات آن‌ها بدون یاد کردن سوگند برای اطلاع بیشتر استماع می‌شود.
توضیح این‌که استناد به شهادت شهود از سوی دادگاه در دو صورت قابل تصور است.

[۱۰] آشوری، محمد، آیین دادرسی کیفری، تهران ، انتشارات سمت، ۱۳۸۶، چ هشتم، ج دوم، ص۱۱۶.

همچنین در رابطه با شرایط شهود باید میان این دو مورد تفکیک قایل شد:

۵.۱.۱.۱ – موضوعیت داشتن شهادت

در مواردی که به شهادت شهود به عنوان دلیل شرعی استناد می‌شود، قاضی دادگاه در حکم صادره، نه به علم حاصل از شهادت شهود بلکه به خود شهادت به عنوان دلیل شرعی استناد می‌کند.

۵.۱.۱.۲ – طریقیت داشتن شهادت

در این موارد شهادت شهود منجر به اقناع وجدان قاضی و علم او به بزهکاری یا برائت متهم می‌شود و قاضی در حکم صادره به علم خود استناد می‌کند نه به شهادت شهود.
در این صورت قاضی می‌تواند حتی در مواردی که تعداد شهود به حد نصاب قانونی نرسیده باشد، یا شهود واجد شرایط ادای شهادت نباشند، بدون یاد کردن سوگند، اظهارات آن‌ها را برای مزید اطلاع استماع کند و در صورتی که مجموع این‌گونه قراین موجبات اقناع او را فراهم آورده باشد، می‌تواند به استناد آن علم به صدور حکم مبادرت ورزد.
لازم به یادآوری است که در ماده ۱۲۹۰ قانون اصول محاکمات جزایی، میان شاهد و مطلع، تفکیک قایل شده بود و شرایط هرکدام را جداگانه بیان می‌کرد.
ولی در قانون فعلی آیین دادرسی کیفری، شرایطی که در بالا بدان اشاره گردید، مربوط به شهود می‌باشد و قانون در رابطه با شرایط مطلع مسکوت است.

[۱۱] آشوری، محمد، آیین دادرسی کیفری، تهران ، انتشارات سمت، ۱۳۸۶، چ هشتم، ج دوم، ص۱۱۷.

۵.۲ – تشریفات استماع

تشریفات استماع شهادت شهود عبارتند است از:

۵.۲.۱ – دستور دادگاه

احضار شهود و شهادت دادن باید به دستور دادگاه باشد. (ماده ۱۵۵، تبصره ۲قانون آیین دادرسی کیفری)
بنابراین قاضی تحقیق کلیه‌ اشخاصی را که اظهارات آنان به نظرش مفید باشد می‌تواند احضار کند.
این اشخاص ممکن است به تشخیص خود قاضی یا به معرفی شاکی یا متهم و یا اعلام مقامات ذی‌ربط برابر قواعد و مقررات ناظر به احضار شهود برای انجام دادن تحقیقات و استماع اظهارات دعوت شوند.

[۱۲] آشوری، محمد، آیین دادرسی کیفری، تهران، سمت، ۱۳۸۴، چ پنجم، ج دوم، ص۱۱۴.

در برخی موارد تشریفات خاصی برای احضار شهود یا استماع شهادت در نظر گرفته شده یا قاضی تحقیق باید در برخی شرایط از احضار شهود خودداری کند:

۵.۲.۱.۱ – احضار افراد نیروهای مسلح

مطابق ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری «در صورتی که یکی از شهود تحقیق یا مطلعین از تابعین نیروهای مسلح باشد، باید حداقل ۲۴ ساعت پیش از تحقیق یا جلسه محاکمه از طریق فرمانده یا ر