پاورپوینت کامل شورا و تعیین حاکم (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شورا و تعیین حاکم (فقه سیاسی) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شورا و تعیین حاکم (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شورا و تعیین حاکم (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل شورا و تعیین حاکم (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: شورا (مقالات مرتبط).

شورا و تعیین حاکم، یکى از مباحث اساسى در اندیشه سیاسى اسلام است که مشروعیت حکومت را به مشورت و رأى جمعى پیوند مى‌دهد.
معتقدان به نظریه خلافت، با الهام از واقعه سقیفه، شورا را اساس مشروعیت خلافت دانسته‌اند.
در میان اهل سنت، شورا گاه به معناى آراى عمومى، گاه نظر اهل حل و عقد و در برخى موارد معادل اجماع تفسیر شده است.
اگرچه شورا در کتاب و سنت به عنوان سازوکارى خاص براى تعیین حاکم ذکر نشده، اما به‌ مثابه مصداقى از اصل قرآنى مشورت پذیرفته شده است.
فلسفه سیاسى شورا جلوگیرى از خودکامگى و تضمین مشارکت عمومى در تعیین سرنوشت سیاسى جامعه است.

فهرست مندرجات

۱ – معنا و جایگاه شورا در نظام خلافت
۲ – دیدگاه‌هاى مختلف اهل سنت درباره مفهوم شورا
۳ – شورا در کتاب و سنت
۴ – نمونه‌هاى تاریخى شورا در صدر اسلام
۵ – فلسفه سیاسی شورا
۶ – شورا به عنوان حق عمومى
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنا و جایگاه شورا در نظام خلافت

شورا و تعیین حاکم، معتقدان به نظریه دولت خلافت، با اتخاذ رویه از جریان تاریخى سقیفه، شورا را در خصوص انتخاب خلیفه و حاکم اسلامى به عنوان یک اصل براى مشروعیت پذیرفته و بر آن تأکید ورزیده‌اند و انعقاد خلافت بدون شورا را نامشروع شمرده‌اند.

۲ – دیدگاه‌هاى مختلف اهل سنت درباره مفهوم شورا

هرچند در میان صاحب‌نظران اهل سنت در تفسیر چنین شورایى که اساس مشروعیت خلافت است، اختلاف نظرهاى فراوانى دیده مى‌شود.
اما برخى مشورت را؛

• معادل آراى عمومى؛
• بعضى دیگر آن را معادل نظرخواهى از خبرگان (اهل حل و عقد)؛
• عده‌اى نیز آن را اجماع؛

[۱] عقیلی، عبدالرحمن، منهاج السنه