پاورپوینت کامل شُعَیب (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شُعَیب (لغات‌قرآن) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شُعَیب (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شُعَیب (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل شُعَیب (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: شعیب (مفردات‌قرآن)، حضرت شعیب.

شُعَیب:

(وَ إِلَى مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا)

[۱] أعراف/سوره۷، آیه۸۵.

شُعَیب: نام یکى از پیامبران الهى بوده است که نسبش طبق تواریخ با چندین واسطه به «ابراهیم» مى‌رسد.

[۲] وشُعَیْبٌ راغب أصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ص۴۵۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۸۹.

او معاصر موسی بود یکى از دو دختر خود را به ازدواج او در آورد که در برابر، هشت سال براى شعیب کار کند و اگر هم ده سال شد به اختیار خودش باشد و موسى ده سال براى او خدمت کرد و آن‌گاه با خانواده خود رهسپار مصر شد.
شعیب در سرزمین «مدین» (شهرى در جنوب شامات) و «ایکه» (بر وزن لیله-آبادى معروفى نزدیک یمن) زندگى داشت و به‌ سوى اهل مدین رسالت یافت. این سرزمین مردمى تجارت پیشه و مرفّه داشت که در میان آن‌ها بت‌پرستى و همچنین تقلب و کم‌فروشى در معامله کاملا رایج بود، آن‌ها به موعظه شعیب اعتنا نکردند و جز اندکى دعوت او را نپذیرفتند و به فساد و طغیانگرى ادامه دادند، سرانجام با نزول عذاب الهى، این قوم از پاى در آمدند.

فهرست مندرجات

۱ – نوع عذاب قوم شعیب
۲ – ترجمه و تفسیر شُعَیب
۲.۱ – شُعَیب (آیه ۸۵ سوره اعراف)
۲.۱.۱ – شُعَیب در المیزان و مجمع‌ البیان
۲.۲ – شُعَیب (آیه ۹۱ سوره اعراف)
۲.۲.۱ – شُعَیب در المیزان و مجمع‌ البیان
۲.۳ – شُعَیب (آیه ۹۴ سوره هود)
۲.۳.۱ – شُعَیب در المیزان و مجمع‌ البیان
۲.۴ – شُعَیب (آیه ۱۸۹ سوره شعراء)
۲.۴.۱ – شُعَیب در المیزان و مجمع‌ البیان
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – نوع عذاب قوم شعیب

درباره عامل نابودى و نوع عذاب قوم شعیب تعبیرات مختلفى آمده است که هیچ‌گونه منافاتى با هم ندارند، مثلا در آیه ۹۱ سوره اعراف عامل مرگشان «زلزله» و در آیه ۹۴ سوره هود «صیح آسمانى» و در آیه ۱۸۹سوره شعراء «سایبانى از ابر کشنده» ذکر شده است.
بنابراین مى‌توان گفت یک صاعقه وحشتناک آسمانى که از درون ابرى تیره و تار برخاسته بود شهر آن‌ها را هدف قرار داده و به دنبال آن (آن‌چنان که خاصیت صاعقه‌هاى عظیم است) زمین‌لرزه شدیدى تولید شده و همه چیز آنها را در هم کوبیده است.
شرح درگیرى این پیامبر بزرگ با اهل مدین در سوره‌هاى متعددى از قرآن، مخصوصا سوره هود و شعراء آمده و نام او یازده بار در قرآن کریم ذکر شده است.

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۶، ص۲۴۹.

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۶، ص۲۵۸.

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه‌، ط-دار الکتب الاسلامیه‌، ج۱۵، ص۳۳۰.

۲ – ترجمه و تفسیر شُعَیب

به موردی از کاربرد شُعَیب در قرآن، اشاره می‌شود:

۲.۱ – شُعَیب (آیه ۸۵ سوره اعراف)

(وَ إِلَى مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَهٍ غَیْرُهُ قَدْ جَاءتْکُم بَیِّنَهٌ مِّن رَّبِّکُمْ فَأَوْفُواْ الْکَیْلَ وَ الْمِیزَانَ وَ لاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْیَاءهُمْ وَ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ)

[۷] أعراف/سوره۷، آیه۸۵.

(و به سوی مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم؛ گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست. دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده است؛ بنابراین، حقّ پیمانه و وزن را ادا کنید؛ و از اموال مردم کم نگذارید؛ و در روی زمین، بعد از آن‌که در پرتو ایمان و دعوت انبیا اصلاح شده است، فساد نکنید. این برای شما بهتر است اگر باایمان هستید.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۶۱.

۲.۱.۱ – شُعَیب در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: شعیب (علیه‌السّلام) نخست قوم خود را پس از دعوت به توحید که اصل و پایه دین است به وفای به کیل و میزان و اجتناب از کم‌فروشی که در آن روز متداول بوده دعوت نموده، و ثانیا آنان را دعوت به این معنا کرده که در زمین فساد ایجاد نکنند، و بر خلاف