پاورپوینت کامل شِهاب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِهاب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِهاب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِهاب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شِهاب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شِهاب (مفردات‌قرآن)، شهاب.

شِهاب (به کسر شین) از واژگان نهج البلاغه به معنای تکّه یا شعله آتش است.
شعله‌های مخصوصی که از سوختن سنگ‌های آسمانی در فضا دیده می‌شوند که حضرت علی (علیه‌السلام) در توصیف رسول خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) از این واژه استفاده نموده است.
این واژه سه بار در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِهاب
۲ – کاربردها
۲.۱ – شِهاب – خطبه ۹۴ (در وصف رسول خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله))
۲.۲ – شِهاب – خطبه ۹۱ (درباره آسمان)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شِهاب

شِهاب

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۶۱۷.

[۲] راغب اصفهانی، المفردات، ج۱، ص۴۶۵.

به معنای تکّه یا شعله آتش آمده است. همچنین شهاب شعله‌های مخصوصی است که از سوختن سنگ‌های آسمانی در فضا دیده می‌شوند.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شِهاب – خطبه ۹۴ (در وصف رسول خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله))

امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف رسول خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) فرموده است: «فَهُوَ… و سِراجٌ لَمَعَ ضَوْؤُهُ، وَ شِهابٌ سَطَعَ نُورُهُ وَزَنْدٌ بَرَقَ لَمْعُهُ»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۲۱۴، خطبه ۹۴.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۱۸۶، خطبه ۹۲.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۱۳۹، خطبه ۹۴.

«او چراغی است که نورش تابش کرده و شهابی است که روشنائیش گسترده و چخماقی است که برقش جهیده است.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه ف