پاورپوینت کامل شِقْشِقَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِقْشِقَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِقْشِقَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِقْشِقَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل شِقْشِقَه (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: خطبه شقشقیه.

شِقْشِقَه (به کسر شین) از واژگان نهج البلاغه به معنای پاره گوشتی است، به رنگ جگر سفید که به وقت هیجان و ناراحتی از دهان شتر خارج می‌شود.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خطبه شقشقیه از این واژه استفاده نموده است.
این واژه دو بار در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِقْشِقَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – شِقْشِقَه – خطبه ۳ (خطبه شقشقیه)
۲.۲ – شَقَاشِقُهُ – خطبه ۱۰۰ (خطبه حاوی حماسه)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – نظری به خطبه شقشقیه
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای شِقْشِقَه

شِقْشِقَه

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۶۰۷.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۱۹۵.

به معنای پاره گوشتی است به رنگ جگر سفید که به وقت هیجان و ناراحتی از دهان شتر خارج می‌شود، صدای شتر را در آن‌وقت «هدیر» گویند. (جمع شِقْشِقَه، شَقاشِق است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۸۵.

)

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شِقْشِقَه – خطبه ۳ (خطبه شقشقیه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در خطبه شقشقیه که حضرت از ابو‌بکر و عمر و عثمان نالید، و آنها و خلافتشان را سخت کوبید. در همان‌ حال که امام (صلوات‌الله‌علیه) در التهاب عجیب سخن می‌گفت، مردی از اهل عراق برخاست و نامه‌ای به حضرت داد، حضرت شروع کرد به نگاه کردن آن، در نتیجه حال آن بزرگوار عوض شد، پس از تمام نامه، ابن‌عباس گفت: یا امیرالمؤمنین ای کاش از همانجا که ماندی ادامه بدهی فرمود: «هَیْهاتَ یَابْنَ عَبّاس! تِلْکَ شِقْشِقَهٌ هَدَرَتْ ثُمَّ قَرَّتْ»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۴۷، خطبه ۳.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۱، ص ۳۲، خطبه ۳.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۵۰، خطبه ۳.

«هیهات‌ ای پسر عباس دیگر آن حال بر نمی‌گردد، آن حال شقشقه‌ای بود که به صدا درآمد سپس آرام شد.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۴۱، خطبه ۳.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۴۹۶.

(شرح‌های خطبه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۵۰۲.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۱، ص ۴۰۳.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص ۱۱۳.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج ۱، ص ۲۰۵.

)
ابن عباس می‌گوید: تا به حال مانند آن متأسّف نشده‌ام که امام را نشد کلام خویش به آنجا که می‌خواست برساند. ابن ابی‌الحدید می‌گوید: استادم ابو‌الخیر در سال ششصد و سه به من گفت: این خطبه را محضر شیخ ابن خشّاب خواندم، چون به سخن ابن عباس رسیدم که گوید متأسفم از این‌که امام نتوانست کلام خود را به آخر رساند. ابن خشاب گفت اگر آنجا بودم به ابن عباس می‌گفتم: آیا چیزی ماند که عموزاده‌ات نگوید تا تو تاسف بخوری به خدا از اولین و آخرین