پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌قرآن) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِعْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: شِعْر (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شِعر (لغات‌قرآن)، شعر.

دیگر کاربردها: شعر (ابهام‌زدایی).

شِعْر (به کسر شین و سکون عین) از واژگان قرآن کریم و به معنای دانستن و زیرکی است.
در نزد اهل عربیّت کلامی است که وزن و قافیه داشته باشد.
شاعر به کسی گفته می‌شود که صنعت شعر را می‌داند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِعر
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَشْعُرُونَ‌ (آیه ۱۵۴ سوره بقره )
۲.۲ – یَشْعُرُونَ‌ (آیه ۹ سوره بقره )
۲.۳ – یُشْعِرَنَ‌ (آیه ۱۹ سوره کهف)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای شِعر

شِعْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۴۳-۴۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۴۶.

به معنای دانستن و زیرکی است.
«شَعَرَ شَعْراً: عَلِمَ بِهِ- شَعَرَ لِکَذَا: فَطَنَ لَهُ» و در نزد اهل عربیّت کلامی است که وزن و قافیه داشته باشد.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۳، ص۶۶.

طبرسی ذیل آیه ۱۵۴ سوره بقره فرموده: شعور اول علم است از راه مشاعر و حواس و به قولی شعور، ادراک دقیق است ماخوذ از شعر به معنی موی که دقیق و نازک است و از آن است شاعر که به اقامه وزن و نظم متفطن است طوری‌که دیگران نیستند.

[۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۴۳۷.

راغب اصفهانی می‌گوید: شاعر به علت فطنت و دقّت معرفت شاعر نامیده شده. شعر در اصل علم دقیق است و در تعارف نام کلام موزون و قافیه‌دار شده است. شاعر آن است که صنعت شعر داند.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۵۶.

خلاصه آن‌که: شعر در اصل به معنی دانستن و توجّه خاصّ است و در اصطلاح به کلام موزون و قافیه‌دار اطلاق می‌شود که در آن دقت و ذوق مخصوص به‌کار رفته است.
شاعر گوینده چنین کلامی است.
باید اضافه کرد که شعر بیشتر توام با تخیّلات است که در خارج مصداق حقیقی ندارند و شاعر به قدرتخیال خویش آنها را در قالب الفاظ ریخته است، علی هذا باید شعر را کلام خیالی و شاعر را خیال‌پرداز بگوئیم.