پاورپوینت کامل شِبْه (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِبْه (مفردات‌قرآن) دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِبْه (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِبْه (مفردات‌قرآن) :

منبع: شِبْه (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: مُتَشابه (لغات‌قرآن)، شِبْه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شبیه.

شِبْه (به کسر شین و سکون باء) و شَبَه (به فتح شین و باء) از واژگان قرآن کریم به معنای مثل، نظیر و شبیه است.
شبهه آن است که دو چیز در اثر مماثلت از همدیگر تشخیص داده نشوند.
آیات متشابه آیاتی هستند که مراد خدا از آن‌ها روشن و قطعی نیست و تمیز داده نمی‌شود.
آیات محکمات آیات یک بعدی‌ هستند و مراد از آن‌ها معلوم است.
به آیات محکمات ام الکتاب گفته می‌شود.
در این‌که چرا آیات متشابه در قرآن آمده‌اند، اقوالی ذکر شده است.
مشتقات شِبْه که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

شُبِّهَ‌ (به ضم شین و کسر میم مشدد) به معنای مشتبه شد؛

مُشْتَبِهاً (به ضم میم، سکون شین، فتح تاء و کسر باء) به معنای شبیه به یکدیگر؛

مُتَشابِهاً (به ضم میم، فتح تاء و کسر باء) به معنای یکسان بودن؛

تَشابَهَتْ ( به کسر تاء، فتح باء و هاء) به معنای شبیه بود، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِبْه
۲ – کاربردها
۲.۱ – شُبِّهَ‌ (آیه ۱۵۷ سوره نساء )
۲.۲ – مُشْتَبِهاً (آیه ۹۹ سوره انعام )
۲.۳ – مُتَشابِهاً (آیه ۲۵ سوره بقره)
۲.۴ – مُتَشابِهاتٌ‌ (آیه ۷ سوره آل‌عمران)
۲.۵ – مُتَشابِهاً (آیه ۲۳ سوره زمر )
۲.۶ – تَشابَهَتْ (آیه ۱۱۸ سوره بقره)
۳ – علت ام الکتاب بودن محکمات
۴ – علت وجود متشابه
۴.۱ – وجه اول
۴.۲ – وجه دوم
۴.۳ – دیدگاه نگارنده
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای شِبْه

شِبْه و شَبَه

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۲-۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۴۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۴۹.

به معنای مثل و نظیر است.
شبیه هم مانند آن‌ها است.
شبهه آن‌ است که دو چیز در اثر مماثلت از همدیگر تشخیص داده نشوند، مانند:

(وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ‌ شُبِّهَ‌ لَهُمْ‌)

[۴] نساء/سوره۴، آیه۱۵۷.

تشابه بین الاثنین است، مانند:

(تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ‌)

[۵] بقره/سوره۲، آیه۱۱۸.

این مورد درباره متشابه هم صادق است، مانند:

(وَ الزَّیْتُونَ وَ الرُّمَّانَ‌ مُتَشابِهاً وَ غَیْرَ مُتَشابِهٍ‌)

[۶] انعام/سوره۶، آیه۱۴۱.

مشتبه نیز بنا بر معنای اصلی بین الاثنین است، چنان‌چه در اقرب الموارد به آن اشاره شده است.

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۸.

۲ – کاربردها

به مواردی از شِبْه که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – شُبِّهَ‌ (آیه ۱۵۷ سوره نساء )

(وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لکِنْ‌ شُبِّهَ‌ لَهُمْ‌)

[۸] نساء/سوره۴، آیه۱۵۷.

(گفتند: «ما، مسیح- عیسى بن مریم-، پیامبر خدا را کشتیم.» در حالى که نه او را کشتند، و نه بردار کردند؛ بلکه امر بر آن‌ها مشتبه شد.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۳.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۱۶.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۱۳۲.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۱۳۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۰۸.

۲.۲ – مُشْتَبِهاً (آیه ۹۹ سوره انعام )

(وَ الزَّیْتُونَ وَ الرُّمَّانَ‌ مُشْتَبِهاً وَ غَیْرَ مُتَشابِهٍ‌)

[۱۴] انعام/سوره۶، آیه۹۹.

(و باغ‌هایى از انواع انگور، زیتون و انار، گاه شبیه به یکدیگر، و گاه بى‌شباهت.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۰.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۰۴.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۱۲۳.

۲.۳ – مُتَشابِهاً (آیه ۲۵ سوره بقره)

(کُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَهٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِی رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ اُتُوا بِهِ‌ مُتَشابِهاً)

[۱۸] بقره/سوره۲، آیه۲۵.

«هر زمان که میوه‌اى از آن به آنان داده شود، مى‌گویند: این همان است که قبلًا به ما روزى داده شده بود. (ولى اینها چقدر از آن‌ها بهتر و عالى‌تر است.) و میوه‌هائى که براى آن‌ها آورده مى‌شود، همه (از نظر خوبى و زیبائى) یکسان هستند.»

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۱۳۹.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۷.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۹۸.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۶۲.

۲.۴ – مُتَشابِهاتٌ‌ (آیه ۷ سوره آل‌عمران)

(هُوَ الَّذِی اَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ مِنْهُ آیاتٌ مُحْکَماتٌ هُنَّ اُمُّ الْکِتابِ وَ اُخَرُ مُتَشابِهاتٌ‌)

[۲۳] آل عمران/سوره۳، آیه۷.

(او کسى است که این کتاب آسمانى را بر تو نازل کرد که بخشى از آن، آیات محکم (صریح و روشن‌) است که اساس این کتاب مى‌باشد و پیچیدگى آیات دیگر را بر طرف مى‌کند و بخشى دیگر، متشابه و پیچیده است. )

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۰.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۳۰-۳۱.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۲۰-۲۱.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۳۲-۲۳۴.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۹۹.

)

آیات متشابه آن‌هایی هستند که مراد خدا از آن‌ها روشن و قطعی نیست و تمیز داده نمی‌شود؛ به عبارت دیگر محکمات آیات یک بعدی‌ هستند که مراد از آن‌ها معلوم است، مثل‌:

(اللَّهُ خالِقُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ)

[۲۹] رعد/سوره۱۳، آیه۱۶.

ولی متشابهات آیات چند بعدی و دارای محامل بسیار هستند که محتمل است هر یک از آن‌ها مراد باشد. در «امم» گذشت که متشابهات با ارجاع به محکمات در حکم محکم می‌شوند.

۲.۵ – مُتَشابِهاً (آیه ۲۳ سوره زمر )

(اللَّهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِیَ)

[۳۰] زمر/سوره۳۹، آیه۲۳.

(خداوند بهترین سخن را نازل کرده، کتابى که آیاتش در لطف، زیبایى، عمق و محتوا همانند یکدیگر است.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۶۱.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۸۸-۳۸۹.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۵۶.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۶۷.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۷۲.

)

متشابهات در آیه

(اُخَرُ مُتَشابِهاتٌ‌)

[۳۶] آل عمران/سوره۳، آیه۷.

که وصف مقداری از آیات است غیر از متشابهی است که در آیه‌ بالا واقع شده است. منظور از آیه فوق وصف عموم قرآن و مراد از آن تشابه آیات از حیث خوبی نظم، محکمی اسلوب، بیان حقائق و غیره است؛ ولی مراد از آن در

(وَ اُخَرُ مُتَشابِهاتٌ‌)

[۳۷] آل عمران/سوره۳، آیه۷.

با مقابله به محکمات آیاتی است که مراد از آن‌ها به‌ مجرد دیدن و شنیدن روشن نمی‌شود؛ بلکه دارای چند بعد است و به چند معنی احتمال دارد.

۲.۶ – تَشابَهَتْ (آیه ۱۱۸ سوره بقره)

(تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ‌)

[۳۸] بقره/سوره۲، آیه۱۱۸.

(دلها و افکارشان مشابه یکدیگر است.)

[۳۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۹۸.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۶۴.

[۴۲] فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۵.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۷۰.

<