پاورپوینت کامل شِباب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شِباب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شِباب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شِباب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شِباب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

شِباب (به کسر شین) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای آتش‌گیره است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره فتنه‌ها از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شِباب
۲ – کاربردها
۲.۱ – شِبَابُهَا – خطبه ۱۵۱ (درباره فتنه‌ها)
۲.۲ – شَبابِ – نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای شِباب

شِباب (به کسر شین)

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۵۷۳.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۸۵.

به معنای آتش‌گیره آمده است.
«الشباب (بالکسر): ما شبّ به‌ ای اوقد»

[۳] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۲، ص۹۲.

[۴] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح‌ تاج اللغه و صحاح العربیه، ج۱، ص۱۵۱.

آن را بدایه و اوّل شی‌ء نیز گفته‌اند.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شِبَابُهَا – خطبه ۱۵۱ (درباره فتنه‌ها)

•امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره فتنه‌ها فرموده: «تَبْدَاُ فِی مَدَارِجَ خَفِیَّهٍ وَ تَئُولُ اِلَی فَظَاعَهٍ جَلِیَّهٍ شِبَابُهَا کَشِبَابِ الْغُلاَمِ وَ آثَارُهَا کَآثَارِ السِّلاَمِ»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۲۳، خطبه ۱۵۱.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۵۰، خطبه ۱۴۷.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۱۰، خطبه ۱۵۱.

«فتنه‌ها کم کم از مراحل ناپیدا شروع به حرکت می‌کنند و سرانجام به صورت خطرناک آشکار می‌شوند. رشد آن‌ها همچون رشد جوانان سریع است و آثارشان (بر پیکر جامعه) همچون آثار سنگ‌های سخت و محکم است (که بر پیکر انسان وارد می‌شود)».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با