پاورپوینت کامل شَیْع (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَیْع (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَیْع (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَیْع (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شَیْع (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شَیْع (مفردات‌قرآن)، شِیَع (لغات‌قرآن)، شیعه.

شَیْع (به فتح شین و سکون یاء) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای آشکار شدن و شیعَه (به کسر شین و فتح عین) به معنای پیروان و یاران است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره کسانی که به بصره رفتند برای افساد از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَیْع و شیعَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – شِیعَتِی – خطبه ۲۱۷ (درباره اهل فساد)
۲.۲ – الْمُشَیِّعُ – خطبه ۸۲ (درباره اموات)
۲.۳ – شیّع – حکمت ۷ (درباره اهل فساد)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَیْع و شیعَه

شَیْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۳.

به معنای آشکار شدن آمده است. در اقرب الموارد آمده است: «شاع الخبر شیعا: ذاع – شاع فلانا شیاعا: تبعه».

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۳، ص۱۲۷.

[۳] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ط-الحسینی، ج۲، ص۵۷۳.

[۴] فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، قاموس المحیط، ج۳، ص۴۷.

[۵] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات، ج۱، ص۴۷۰.

[۶] فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۲، ص۱۹۰.

شیعَه به معنای پیروان و یاران و شیاع پیروی کردن آمده است. «شیعه الرجل: اتباعه و انصاره».

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۳، ص۱۲۸.

[۸] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ط-الحسینی، ج۲، ص۵۷۲.

[۹] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ط-الحسینی، ج۲، ص۵۷۱.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شِیعَتِی – خطبه ۲۱۷ (درباره اهل فساد)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در خطبه ۲۱۷ درباره آنان‌که به بصره رفتند برای افساد فرمود:
«وَ أَفْسَدُوا عَلَیَّ جَمَاعَتَهُمْ، وَ وَثَبُوا عَلى شِیعَتِی، فَقَتَلُوا طَائِفَهً مِنْهُمْ غَدْراً»؛

[۱۰] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۳۳، خطبه ۲۱۷.

[۱۱] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۲۸، خطبه ۲۱۲.

[۱۲] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۶، خطبه ۲۱۸.

«وحدت آنها را بر هم زدند و جمعیت آنها را که همه با من بودند به شورش واداشتند و بر شیعیان من حمله بردند؛ عدّه‌ای را از روى خدعه و ناجوان‌مردانه کشتن