پاورپوینت کامل شَیْع (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَیْع (مفردات‌قرآن) دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَیْع (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَیْع (مفردات‌قرآن) :

منبع: شَیْع (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: تَشیع (لغات‌قرآن)، شَیْع (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)، شیع (مقالات مرتبط).

دیگر کاربردها: شیع (ابهام‌زدایی).

شَیْع (به فتح شین و سکون یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای آشکار شدن است.
مشتقات شَیْع که در آیات قرآن آمده عبارتند از

شِیاع (به کسر شین) به معنای پیروی کردن؛

شیعَه (به کسر شین ) به معنای پیروان و یاران؛

تَشِیعَ‌ (به فتح تاء و کسر شین) به معنای اشکار کردن؛

شِیاع (به کسر شین) به معنای پیروی کردن؛

شِیَعاً (به کسر شین و فتح یاء) جمع شیعه به معنای فرقه‌ها؛

اَشْیاعَکُمْ‌ (به فتح الف، سکون شین و فتح یاء) به معنای امثال و موافقان؛

بِاَشْیاعِهِمْ‌ (به کسر باء، فتح الف و سکون شین) به معنای هم‌کیشان است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَیْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَشِیعَ‌ (آیه ۱۹ سوره نور)
۲.۲ – شِیعَتِهِ‌ (آیه ۱۵ سوره قصص)
۲.۳ – شِیعَهٍ (آیه ۶۹ سوره مریم)
۲.۴ – شِیَع ( آیه ۱۰ سوره حجر)
۲.۵ – شِیَعاً (آیه ۶۵ سوره انعام)
۲.۶ – اَشْیاعَکُمْ‌ (آیه ۵۱ سوره قمر)
۲.۷ – بِاَشْیاعِهِمْ‌ ( آیه ۵۴ سوره سبا)
۲.۸ – شِیعَتِهِ‌ ( آیه ۸۳ سوره صافات)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای شَیْع

شَیْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۹۴.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۷۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۵۵.

به معنای آشکار شدن و شیاع به معنای پیروی کردن است.
در اقرب الموارد گفته است: «شاعَ‌ الْخَبَرُ یَشیعُ‌ شَیْعاً وَ شُیُوعاً… ذاعَ وَ فَشا- شاعَ‌ فُلاناً شِیاعاً: تَبِعَهُ»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۲۷.

شیعَه به معنی پیروان و یاران است. «شِیعَهُ الرجلِ: اَتْبَاعُهُ و اَنْصَاره» جمع آن اشیاع و شیع (بر وزن عنب) است.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۳، ص۱۲۸.

[۶] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۵۶.

راغب اصفهانی شیاع را انتشار و نیرومندی گفته و می‌گوید: شیعه کسانی است که شخص به واسطه آنها نیرومند می‌شود.

[۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۴۷۰.

۲ – کاربردها

به مواردی از شَیْع که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – تَشِیعَ‌ (آیه ۱۹ سوره نور)

(اِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ اَنْ‌ تَشِیعَ‌ الْفاحِشَهُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اَلِیمٌ)

[۸] نور/سوره۲۴، آیه۱۹.

«آنان‌که دوست دارند فحشاء در میان مؤمنین شایع و آشکار شود آنها را عذابی است دردناک.»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۳۲.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۹۳.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۱۳

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۳۲.

۲.۲ – شِیعَتِهِ‌ (آیه ۱۵ سوره قصص)

(فَوَجَدَ فِیها رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ هذا مِنْ‌ شِیعَتِهِ‌ وَ هذا مِنْ عَدُوِّه)

[۱۳] قصص/سوره۲۸، آیه۱۵.

«موسی در شهر دو مرد دید که مقاتله می‌کردند یکی از پیروان و یکی از دشمنانش بود.»

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۷۰.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۲۱.

۲.۳ – شِیعَهٍ (آیه ۶۹ سوره مریم)

(ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ کُلِ‌ شِیعَهٍ اَیُّهُمْ اَشَدُّ عَلَی الرَّحْمنِ عِتِیًّا)

[۱۸] مریم/سوره۱۹، آیه۶۹.

« سپس از پیروان هر گروهى، کسانى را که در برابر خداوند رحمان از همه سرکش‌تر بوده‌اند، جدا مى‌کنیم.»

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱۰.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۲۰.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۸۹.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۹۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۳۸.

شیخ طبرسی ذیل این آیه فرموده: شیعه جماعتی است که در امری به یکدیگر یاری کنند.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۳۶.

قول راغب اصفهانی و شیخ طبرسی مخالف آن‌چه از اقرب الوارد نقل شد نیست. زیرا جماعت در اثر پیروی از یکدیگر، به هم یاری می‌کنند و در اثر پیروی و تبعیّت، شخص به وسیله آنها تقویت می‌شود.

۲.۴ – شِیَع ( آیه ۱۰ سوره حجر)

(وَ لَقَدْ اَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ فِی‌ شِیَعِ‌ الْاَوَّلِینَ)

[۲۵] حجر/سوره۱۵، آیه۱۰.

«رسولانی قبل از تو در فرقه‌های اولیه و در امم گذشته فرستادیم.»

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۲.