پاورپوینت کامل شَیء (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَیء (لغات‌قرآن) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَیء (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَیء (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل شَیء (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: شَیْء – اسم (مفردات‌قرآن)، شَیْ‌ء (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)، شیء.

شَیء:

(صَاحِبَهٌ وَ خَلَقَ کُلَّ شَیْءٍ)

[۱] انعام/سوره۶، آیه۱۰۱.

شَیء: به معنای چیز، آن‌چه علم به آن تعلق گیرد و از آن خبر داده شود، مذکر و مؤنث آن یکى است.
جمع شَیء: اشیاء است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن-دار القلم، ص۴۷۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ص۲۵۳.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر شَیء
۱.۱ – شَیء (آیه ۱۰۱ سوره انعام)
۱.۲ – شَیء در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۳ – شَیء در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر شَیء

به موردی از کاربرد شَیء در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – شَیء (آیه ۱۰۱ سوره انعام)

(بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ أَنَّى یَکُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَکُن لَّهُ صَاحِبَهٌ وَ خَلَقَ کُلَّ شَیْءٍ و هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ)

[۴] انعام/سوره۶، آیه۱۰۱.

(او پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین است؛ چگونه ممکن است فرزندى داشته باشد؟! حال آن که همسرى نداشته، و همه چیز را آفریده؛ و او به هر چیزى داناست.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۴۰.

۱.۲ – شَیء در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: جمله‌

(ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ)

نتیجه‌اى است که از بیان آیات سابق گرفته شده است. معناى آن این است که: بعد از آن‌که مطلب از قرارى بود که ذکر شد پس خداى تعالى که وصفش گذشت پروردگار شما است، نه غیر او. جمله‌

(لا إِلهَ إِلَّا هُوَ)

تقریبا به همان توحید ضمنى که در جمله قبلى بود تصریح مى‌کند و در عین حال همان جمله را تعلیل نموده چنین مى‌رساند: اینکه گفتیم پروردگار او است و جز او پروردگارى نیست بدان سبب که او یگانه معبودى است که جز او معبودى نیست و چگونه ممکن است غیر او پروردگار باشد و در عین حال اله و معبود نباشد؟.
جمله‌

(خالِقُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ)

نیز علتى است براى جمله‌

(لا إِلهَ إِلَّا هُوَ)

و معنایش چنین مى‌شود: و این‌که گفتیم الوهیت و معبود بودن منحصر در او است براى این‌که آفرینش تمامى موجودات از او است و جز او خالق دیگرى نیست که حتى کوچکترین موجودى را آفریده باشد تا در الوهیت با او شریک باشد و در نتیجه بعضى از مخلوقات در برابر خداى تعالى و بعضى در برابر او خاضع شوند. و جمله فاعبدوه متفرع بر ما قبل و به منزله نتیجه براى جمله‌

(ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ)

است و معنایش این است: وقتى معلوم شد که پروردگار شما فقط خداى تعالى است، نه غیر او، پس همو را بپرستید. و جمله‌

(وَ هُوَ عَلى‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ وَکِیلٌ)

معنایش این است که او قائم بر هر چیز و مدبر امر و نظام وجود و زندگ