پاورپوینت کامل شَوْل (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَوْل (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَوْل (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَوْل (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شَوْل (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

شَوْلِ (به فتح شین و کسر لام) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای بالا بردن و بالا رفتن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مقام نصیحت و فتنه اقوام از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَوْلِ
۲ – کاربردها
۲.۱ – بِشَوْلِهِ – خطبه ۱۵۷ (در مقام نصیحت)
۲.۲ – أَشَالوا – خطبه ۱۵۰ (درباره فتنه‌ها)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَوْلِ

شَوْلِ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۲۱.

به معنای بالا بردن و بالا رفتن آمده است. «شالت الناقه بذنبها» شتر دم خود بلند کرد و دم بلند شد.

[۲] فیروز آبادی، مجد‌الدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۴۰۴.

اشاله: بلند کردن. شائله: ناقه‌ای که هفت ماه از حاملگی یا زادن آن گذشته و پستانش بالا آمده است، جمع آن شول (مثل قول) است بر غیر قیاس.

[۳] فیروز آبادی، مجد‌الدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۴۰۴.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – بِشَوْلِهِ – خطبه ۱۵۷ (در مقام نصیحت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در مقام نصیحت فرموده است:
«فَکَأَنَّکُمْ بَالسَّاعَهِ تَحْدُوکُمْ حَدْوَ الزَّاجِرِ بِشَوْلِهِ»؛

[۴] السید الشریف الرضی، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۳۸، خطبه ۱۵۷.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۶۶، خطبه ۱۵۷.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۲۱، خطبه ۱۵۷.

«گویا پایان زندگی جهان، شما را به پیش می‌راند، همان‌گونه که ساربان شتران را به سرعت می‌راند».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان،