پاورپوینت کامل شَمِت (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَمِت (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَمِت (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَمِت (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شَمِت (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شَمِت (مفردات‌قرآن)، شماتت.

شَمِت (به فتح شین و کسر میم) و شَماتَت (به فتح شین و تاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای شادشدن به بلای دشمن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در نامه‌ای به برادرش عقیل و در صفات اهل تقوی از این واژه استفاده نموده است.
این واژه سه بار در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَمِت و شَماتت
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَشْمَتَ – نامه ۳۶ (خطاب به برادرشان عقیل)
۲.۲ – یَشْمَتُ – خطبه ۱۹۳ (در صفات اهل تقوی)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَمِت و شَماتت

شَمِت و شَماتَت

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۲، ص ۶۱۳.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۲، ص ۲۰۸.

به معنای شادشدن به بلای دشمن آمده است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – یَشْمَتَ – نامه ۳۶ (خطاب به برادرشان عقیل)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در نامه‌ای که به برادرش عقیل نوشته و شعر شاعر بنی‌سلیم را شاهد آورده که گوید: «یَعِزُّ عَلَیَّ أَنْ تُرَى بی کآبَهٌ فَیَشْمَتَ عاد أَوْ یُساءَ حَبیبُ»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۶۶۳، نامه ۳۶.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۳، ص ۶۹، نامه ۳۶.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۴۱۰، نامه ۳۶.

«بر من سخت است که در من غصّه‌ای ببینی، چنان‌که دشمن شماتت کند و دوست غمگین گرد.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۶۳۹، نام