پاورپوینت کامل شَمَم (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَمَم (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَمَم (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَمَم (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل شَمَم (مفردا‌ت‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: بویایی.

مقالات مرتبط: بلندی (مقالات مرتبط).

شَمَم (به فتح شین) از واژگان نهج البلاغه به معنای بلندی و ارتفاع کوه و شَمّ به معنای بوئیدن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره اختصاص خودش به رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) و درباره قیامت از این واژه استفاده نموده است.
این واژه پنج مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَمَم
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُشِمُّنی، أَشُمُّ – خطبه ۱۹۲ (اختصاص حضرت به پیامبر)
۲.۲ – الشُّمُّ – خطبه ۱۹۵ (قیامت)
۲.۳ – الشُّمِّ – خطبه ۹۰ (خطبه اشباح)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَمَم

شَمَم

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص ۶۱۵.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۶، ص ۱۰۰.

به معنای بلندی و ارتفاع کوه آمده است.
شَمّ

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۳، ص ۱۰۳.

به معنای بوئیدن آمده است.
مَشام به معنای محل بوئیدن و بوئیدن است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – یُشِمُّنی، أَشُمُّ – خطبه ۱۹۲ (اختصاص حضرت به پیامبر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره اختصاص خودش به رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) فرموده است: «وَ قَدْ عَلِمْتُمْ مَوْضِعی مِنْ رَسُولِ اللهِ (صلى‌الله‌علیه‌وآله) بِالْقَرابَهِ الْقَریبَهِ… وَ یُمِسُّنی جَسَدَهُ، وَ یُشِمُّنی عَرْفَهُ… أَرَى نُورَ الْوَحْیِ وَالرِّسالَهِ، وَ أَشُمُّ ریحَ النُّبُوَّهِ»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۴۷۴-۴۷۵، خطبه ۱۹۲.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۱۸۲، خطبه ۱۸۷.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۳۰۰، خطبه ۱۹۲.

«موضع مرا نسبت به آن حضرت دانسته‌اید، با آن قرابت کامل، بدن خود را به بدن من می‌چسبانید و بوی پاک خویش را به استشمام من می‌گذاشت من در نزد وی نور وحی و رسالت را می‌دیدم و بوی نبوت را استشمام می‌کردم.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص ۴۶۷، خطبه ۱۹۲.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۵۲۰.

(شرح‌های خطبه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج ۴، ص ۵۲۷.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج ۷، ص ۵۰۱.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج ۱۲، ص ۴۱.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، ش