پاورپوینت کامل شَفْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَفْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَفْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَفْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شَفْع (مفردات نهج البلاغه (جلد ۲))

مقالات مرتبط: شَفْع (مفردات‌قرآن)، شفاعت.

شَفْع (بر فتح شین و سکون فاء)، یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای منضمّ و ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره قرآن مجید و توبه از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَفْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – شَافِعٌ – خطبه ۱۷۶ (درباره قرآن)
۲.۲ – شَفِیعَ – حکمت ۳۶۰ (درباره توبه)
۲.۳ – الشَّفِیعُ – حکمت ۵۸ (درباره شفاعت کننده)
۲.۴ – شَفِیعٌ – خطبه ۱۹۵ (درباره شفاعت)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَفْع

شَفْع و شَفاعَت

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۶۰۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۳۵۳.

به معنای منضمّ و ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر آمده است. «الشفع: ضمّ شی‌ء الی مثله» و نیز آمده: «شفع العدد: اضاف الی الواحد ثانیا»

[۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۳، ص۷۵.

شفاعت و واسطه بودن را از آن جهت شفاعت گفته‌اند که شفاعت‌کننده خواهش خویش را به ایمان‌ و عمل ناقص طرف ضمیمه می‌کند و هر دو مجموعاً پیش خدا اثر می‌کند.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شَافِعٌ – خطبه ۱۷۶ (درباره قرآن)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره قرآن مجید فرموده است:
«وَاعْلَمُوا أَنَّ هذَا الْقُرْآنَ… وَاعْلَمُوا أَنَّهُ شَافِعٌ مُشَفَّعٌ، وَ قَائِلٌ مُصَدَّقٌ، وَ أَنَّهُ مَنْ شَفَعَ لَهُ الْقُرْآنُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ شُفِّعَ فِیهِ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص، خطبه ۱۷۶.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۱۱، خطبه ۱۷۱.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۵۲، خطبه۱۷۶.

«بدانید قرآن، شفاعت کننده‌اى است که شفاعتش مورد قبول و گوینده‌اى است که سخنش مقبول است. کسی که قرآن در روز قیامت براى او شفاعت کند مشمول شفاعت مى‌شود».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۸۹.

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۴۴.

(شرح‌های خطبه:

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۶۵۱.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۶، ص۵۶۰.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۹۹.

[۱۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۹.

)

«تشفیع» قبول شفاعت است «شفع شفاعه فشفَّعته قبلت شفاعته».

[۱۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد، ج۳، ص۷۶.

۲.۲ – شَفِیعَ – حکمت ۳۶۰ (درباره توبه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره توبه فرموده است:
«لاَ شَفِیعَ أَنْجَحُ مِنَ التّوْبَهِ»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۶۸، حکمت ۳۶۰.