پاورپوینت کامل شَرَق (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَرَق (مفردات‌قرآن) دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَرَق (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَرَق (مفردات‌قرآن) :

منبع: شَرَق (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: مشارق (لغات‌قرآن)، شَرَق (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شرق.

شَرَق (به فتح شین و راء) از واژگان قرآن کریم به معنای طلوع آفتاب است.
مشتقات واژه شَرَق در آیات قرآن عبارتند از:

مَشْرِق (به فتح میم و سکون شین و کسر راء) اسم مکان به معنای محل طلوع؛

شَرْقِیّ (به فتح شین و سکون راء) به معنای چیزی‌ که منسوب به شرق باشد؛

مُشْرِق (به ضم میم، سکون شین و کسر راء) اسم فاعل به معنای کسی که وارد وقت طلوع شود؛

الْإِشْراقِ‌ (به سکون شین و فتح راء) به معنای وقت اشراق شمس؛

الْمَشْرِقُ‌ (به سکون شین و کسر راء) به معنای نصف کره زمین؛

الْمَشْرِقَیْنِ‌ (به سکون شین و کسر راء) به معنای دو مشرق؛

الْمَشارِقِ‌ ( به کسر میم و راء) به معنای مشرق‌ها است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَرَق
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَشْرَقَ (آیه۶۹ سوره زمر)
۲.۲ – مشرق (آیه ۲۵۸ سوره بقره)
۲.۳ – شَرْقِیَّهٍ (آیه ۳۵ سوره نور)
۲.۴ – شَرْقِیًّا (آیه ۱۶ سوره مریم)
۲.۵ – الْاِشْراقِ‌ (آیه ۱۸ سوره ص)
۲.۶ – مُشْرِقِینَ‌ (آیه ۷۳ سوره حجر)
۲.۷ – مُّشْرِقِینَ (آیه ۶۰ سوره شعراء)
۲.۸ – الْمَشْرِقُ‌ (آیه ۱۱۵ سوره بقره)
۲.۹ – الْمَشْرِقَیْنِ‌ (آیه ۳۸ سوره زخرف)
۲.۱۰ – مَشارِقَ‌ (آیه ۱۳۷ سوره اعراف)
۲.۱۱ – الْمَشْرِقِ‌ (آیه ۱۷۷ سوره بقره)
۲.۱۲ – الْمَشْرِقَیْنِ‌ (آیه ۱۷ سوره رحمن)
۲.۱۳ – الْمَشارِقِ‌ (آیه ۴۰ سوره معارج)
۳ – علت جمع آمدن مشرق و مغرب
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَرَق

شَرَق

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۱۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۵۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج ۵، ص۱۹۰.

به معنای طلوع آفتاب است.
اشراق به معنای روشن شدن به کار رفته است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۳۱.

مَشْرِق (به فتح میم، سکون شین و کسر راء) اسم مکان و به معنای محل طلوع است.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۵۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از شَرَق که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَشْرَقَ (آیه۶۹ سوره زمر)

(وَ اَشْرَقَتِ‌ الْاَرْضُ بِنُورِ رَبِّها)

[۶] زمر/سوره۳۹، آیه۶۹.

«زمین به نور پروردگارش روشن شد.»

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۴۸.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۹۴.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۱۴.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۱۷.

۲.۲ – مشرق (آیه ۲۵۸ سوره بقره)

(فَاِنَّ اللَّهَ یَاْتِی بِالشَّمْسِ مِنَ‌ الْمَشْرِقِ‌ فَاْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ‌)

[۱۱] بقره/سوره۲، آیه۲۵۸.

(خداوند، خورشید را از مشرق مى‌آورد؛ اگر راست مى‌گویى تو آن را از مغرب بیاور!»)

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۸.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۲۲۶.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۵۱.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۲۱.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۱۶۸.

۲.۳ – شَرْقِیَّهٍ (آیه ۳۵ سوره نور)

(شَجَرَهٍ مُبارَکَهٍ زَیْتُونَهٍ لا شَرْقِیَّهٍ وَ لا غَرْبِیَّهٍ)

[۱۷] نور/سوره۲۴، آیه۳۵.

( درخت پربرکت زیتونى که نه شرقى و نه غربى است.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۴

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۷۲.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۲۴.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۴۰.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۰.

درخت میوه اگر در وسط باغ باشد پیوسته آفتاب‌گیر بوده، میوه‌اش کاملا می‌رسد، بر خلاف آن‌که در شرق و غرب باغ بوده باشد.
گفته شده؛ مراد از آیه چنین درختی است.

۲.۴ – شَرْقِیًّا (آیه ۱۶ سوره مریم)

(اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِها مَکاناً شَرْقِیًّا )

[۲۳] مریم/سوره۱۹، آیه۱۶.

«از اهلش در مکان شرقی کناره گرفت.»

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۵۴.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۱۰.

شَرْقِیّ یعنی چیزی‌که منسوب به شرق است. (ناحیه شرقی- طرف شرقی)
ظاهرا منظور ناحیه شرقی در آیه مذکور معبد بیت‌المقدس است.

۲.۵ – الْاِشْراقِ‌ (آیه ۱۸ سوره ص)

(یُسَبِّحْنَ بِالْعَشِیِّ وَ الْاِشْراقِ‌)

[۲۸] ص/سوره۳۸، آیه۱۸.

(که‌ هر شامگاه و صبحگاه با او تسبیح مى‌گفتند.)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۴

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۸۸.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۸۹.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۸۲.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۳۴۹.

مراد وقت اشراق شمس است.

۲.۶ – مُشْرِقِینَ‌ (آیه ۷۳ سوره حجر)

(فَاَخَذَتْهُمُ الصَّیْحَهُ مُشْرِقِینَ‌)

[۳۴] حجر/سوره۱۵، آیه۷۳.

«در حالی‌که به وقت طلوع آفتاب داخل می‌شدند صیحه آنها را گرفت»

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۷۰.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۸۵

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۰۸.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۱۲۶.

مُشرِق به صیغه فاعل، کسی است که وارد وقت طلوع شود.

۲.۷ – مُّشْرِقِینَ (آیه ۶۰ سوره شعراء)

(فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِینَ)

[۳۹] شعراء/سوره۲۶، آیه۶۰.