پاورپوینت کامل شَخْص (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَخْص (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَخْص (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَخْص (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: شَخْص (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: شَخْص (مفردات‌قرآن)، تَشْخَصُ (لغات‌قرآن)، شخص.

شَخْص (به فتح شین و سکون خاء) یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای ذات انسان و غیر آن و نیز به معنی سیاهی انسان و غیر آن است که از دور دیده شود.
حضرت علی (علیه‌السلام) در هنگام مشورت دادن به عمر بن خطاب و در توصیف انسان بی‌بصیرت از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَخْص
۲ – کاربردها
۲.۱ – شَخَصْتَ – خطبه ۱۴۶ (مشورت به عمر)
۲.۲ – شَخْصاً – نامه ۴۵ (دنیا)
۲.۳ – شاخِصٌ – خطبه ۱۳۳ (بی‌بصیرتی)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَخْص

شَخْص به معنای ذات انسان و غیر انسان و نیز به معنی سیاهی انسان و غیر انسان است که از دور دیده شود.

[۱] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۴۴۷.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۱۷۲.

واژه «شخوص» به معنای بالا رفتن و رفتن از جایی به جای دیگر است.
واژه «اشخاص» فرستادن از جایی به جای دیگر است و همچنین شخوص چشم، آن است که چشم باز بماند و برهم نیاید (یعنی خیره شدن).

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – شَخَصْتَ – خطبه ۱۴۶ (مشورت به عمر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) آنگاه که عمر بن الخطاب با آن حضرت در رابطه با رفتن به جنگ ایران مشورت کرد، امام آن کار را صلاح ندانست و در ضمن کلامی فرمود:
«فَإِنَّکَ إِنْ شَخَصْتَ مِنْ هَذِهِ الْأَرْضِ انْتَقَضَتْ عَلَیْکَ الْعَرَبُ مِنْ أَطْرافِها وَ أَقْطارِها حَتَّی یَکونَ ما تَدَعُ وَراءَکَ مِنَ الْعَوْراتِ أَهَمَّ إِلَیْکَ مِمّا بَیْنَ یَدَیْکَ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۱۳، خطبه ۱۴۶.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۴۰، خطبه ۱۴۲.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۳، خطبه ۱۴۶.

«اگر تو از مدینه به طرف ایران خارج شوی عرب از اطراف این زمین از انتظام و اطاعت خارج می‌شود، آشوبی که در پشت سر خواهی گذاشت از آن‌چه پیش‌رو خواهی داشت اهمّ خواهد بود.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۰۹، خطبه ۱۴۶.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۵۹.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۶۳.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۵، ص۶۴۹.

[۱۰] هاشمی خویی، میرزا حبیب الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۵۳.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۵۳.

[۱۲] ابن ابی‌الح