پاورپوینت کامل شَجَر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل شَجَر (مفردات‌قرآن) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل شَجَر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل شَجَر (مفردات‌قرآن) :

منبع: شَجَر (قاموس قرآن (جلد ۴))

مقالات مرتبط: شجر (لغات‌قرآن)، شَجَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، شجر.

شَجَر (به فتح شین و جیم) از واژگان قرآن کریم به معنای درخت است.
به معنای مشاجره و تنازع هم آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای شَجَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – شَّجَرُ (آیه ۶ سوره رحمن)
۲.۲ – شَجَرَهً (آیه ۲۰ مؤمنون)
۲.۳ – شَجَرَهٍ (آیه ۲۷ سوره لقمان )
۲.۴ – شَجَرَهٍ (آیه ۳۵ سوره نور)
۲.۵ – شَجَرَ (آیه ۶۵ سوره نساء)
۲.۶ – الشَّجَرِ (آیه ۸۰ سوره یس)
۲.۷ – الشَّجَرَهَ (آیه ۳۵ سوره بقره)
۲.۸ – الشَّجَرَهَ (آیه ۶۰ سوره اسراء)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – تَشَاجَرَ – خطبه ۱۰۶ (درباره زمان آینده)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای شَجَر

شَجَر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص۷و۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۴۶.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت- الحسینی، ج۳، ص۳۴۲.

به معنای درخت است.
اهل لغت گفته‌اند: هر چه از روییدنی‌ها تنه دارد، شجر است و آن‌چه تنه ندارد نجم، عشب و حشیش است‌.

[۴] ابن منظور، لسان العرب، ج۴، ص۳۹۶.

۲ – کاربردها

به مواردی از شَجَر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – شَّجَرُ (آیه ۶ سوره رحمن)

(وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ‌)

[۵] رحمن/سوره۵۵، آیه۶.

« علف و درختان براى خدا سجده مى‌کنند.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۰.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۹۶.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۶۲.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۳۰.

۲.۲ – شَجَرَهً (آیه ۲۰ مؤمنون)

(وَ شَجَرَهً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَیْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ‌ )

[۱۰] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۲۰.

(و نیز درختى را که از طور سینا مى‌روید (درخت زیتون‌)، و از آن روغن.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۳.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۹.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۳.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۴۱.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۸۴.

ولی در بعضی آیات شجره مطلق نیز آمده است.

۲.۳ – شَجَرَهٍ (آیه ۲۷ سوره لقمان )

(وَ لَوْ اَنَّ ما فِی الْاَرْضِ مِنْ‌ شَجَرَهٍ اَقْلامٌ‌)

[۱۶] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۷.

(و اگر همه درختان روى زمین قلم شود.)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۳.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۴۷.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۳۲.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۹۴.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۸۴.

۲.۴ – شَجَرَهٍ (آیه ۳۵ سوره نور)

(یُوقَدُ مِنْ‌ شَجَرَهٍ مُبارَکَهٍ زَیْتُونَهٍ)

[۲۲] نور/سوره۲۴، آیه۳۵.

(چراغى که افروخته مى‌شود از روغن درخت پربرکت زیتون.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص ۳۵۴.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۷۲.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۲۴.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۳۹.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۵۰.

اما احتمال دارد در این آیات کل فرد فرد مراد باشد.

۲.۵ – شَجَرَ (آیه ۶۵ سوره نساء)

(فَلا وَ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّی یُحَکِّمُوکَ فِیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ)

[۲۸] نساء/سوره۴، آیه۶۵.

«پس نه به خدایت قسم، اهل ایمان نمی‌شوند تا تو را در اختلاف خویش حاکم کنند.»

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۶۱۷.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۳۸.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۱۸.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱