پاورپوینت کامل سید حیدر آملی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سید حیدر آملی دارای ۸۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سید حیدر آملی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سید حیدر آملی :

سید حیدر آملى از عرفاى بزرگ شیعه و از شاگردان فخر المحققین، فرزند علامه حلی، است. وى مفسر، محدث، فقیه، متکلم و عارف است. اصلیت او از آمل مازندران، ولى بزرگ شده در بغداد و حله است و بنا به تقاضاى فخر الدین رساله رافعه الخلاف را تألیف نمود. علامه آملى در زمره اولین فقیهان و متکلمانی بود که میان تشیع و تصوف پیوند وثیق برقرار کرد. گرایش آملى بیشتر به تصوف بود; به طورى که وى صوفیان را شیعیان خاص مى‌نامید.

[۱] اعیان الشّیعه، ج ۶، ص ۲۷۱.

[۲] الذریعه، ج ۲، ص ۷۲.

[۳] روضات الجنات، ج ۲، ص ۳۷۷.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی
۱.۱ – گزارش اول
۱.۲ – گزارش دوم
۲ – دوران ایرانی و عراقی
۲.۱ – ولادت
۳ – دوران ایرانی
۳.۱ – دوران تحصیل
۴ – تعریق از سلسله ساسانی
۵ – بهره‌مندی از ثروت
۶ – مسافرت‌ها
۷ – دوران عراقی
۷.۱ – مسافرت‌ها
۷.۲ – اساتید
۷.۳ – کتاب شناسی
۸ – معرفی خود در شرح فصوص
۹ – شخصیت
۱۰ – گزارش خواب‌ها
۱۱ – مذهب
۱۱.۱ – اعتقاد به شریعت، طریقت و حقیقت
۱۲ – اقناع شیعه و صوفی در جامع الاسرار
۱۲.۱ – شیعه کامل و صرف و مؤمن ممتحن
۱۲.۲ – پیشداوری شیعیان صرف و صوفیان سنی
۱۳ – شخصیت معنوی سید حیدر
۱۴ – تألیفات
۱۵ – پانویس
۱۶ – منبع

۱ – معرفی

۱.۱ – گزارش اول

زمانی که منابعی جز تذکره‌ها در دسترس نبود اطلاعات بسیار اندکی از زندگی حیدر آملی داشتیم. اینک با توجه به دو گزارشی که حیدر آملی در شرح احوال خود نوشته است اطلاعات بیشتری داریم.
از نظر زمانی، نخستین این گزارش‌ها گزارشی است که در پایان مقدمه تفسیر بزرگ عرفانی، المحیط الاعظم، آمده که حیدر آملی در سال ۷۷۷ به پایان رساند. این گزارش جزئیات مربوط به «سالهای آموزش»، جوانی و داعیه‌های تصمیم مهم حیدر آملی را در خود دارد که او را به زائر تنهایی که سرزمین ایران را به سوی اماکن مقدسه شیعی در قم ترک می‌کرد تبدیل کرد. با کمال تاسف این گزارش ناگهان در پایین ورقی به پایان می‌رسد که مؤلف در مهاجرت به سوی مکه جزئیات اقامت طولانی خود را در اصفهان نقل می‌کند. از آنجایی که گزارش در نسخه خود مؤلف به طور ناقص آمده است امید نمی‌رود که بتوانیم روزی دنباله آن را پیدا کنیم. آیا گزارش ناتمام مانده و دنباله آن نوشته نشده است؟ به هر حال این گزارش ناتمام ما را از اطلاعاتی محروم می‌کند که حیدر آملی قصد داشت درباره نیمه دوم زندگی خود ارائه دهد.

۱.۲ – گزارش دوم

دومین گزارش در مقدمه نص النصوص یعنی تفسیر فصوص الحکم ابن عربی آمده است که حیدر آملی در سال ۷۸۲ در نجف به پایان برد. ترجمه این گزارش پایین‌تر خواهد آمد. حیدر آملی در این گزارش به صورت خلاصه تری از خاطرات دوره جوانی و بحران روحی که او را به زیارت اماکن مقدسه هدایت کرد سخن می‌گوید. در عوض، این گزارش ناقص نیست و مؤلف فعالیت‌های نویسندگی و فهرست نوشته‌های خود را می‌آورد که برای ما دارای اهمیت بسیاری است. با در کنار هم قرار دادن این گزارش‌ها منحنی حیات سید حیدر در برابر ما رسم می‌شود.

۲ – دوران ایرانی و عراقی

همراه با آقای عثمان یحیی، ما میان دوره ایرانی تا زمان «توجه به خدا» (۷۵۰ هجری) و دوره عراقی که با ورود به اماکن مقدسه آغاز می‌شود (۷۵۱ هجری) تمایز قائل می‌شویم. دوره عراقی نیز می‌تواند با توجه به ملاحظات کتابشناختی به دو بخش تقسیم شود. بنا بر این باید سه دوره را در زندگی حیدر آملی از هم تمیز دهیم؛ ما این سه دوره را به ترتیب دوره‌های الف، ب و ج خواهیم نامید.

۲.۱ – ولادت

با توجه به گزارش دوم می‌توانیم تاریخ تولد سید حیدر را در آمل با اختلاف یک سال معلوم نماییم: ۷۲۰ (و شاید ۷۱۹). سید حیدر بن علی بن حیدر عبید حسینی آملی به یکی از خانواده‌های بزرگ سید آمل تعلق دارد، شهری که ساکنان آن از همان آغاز شیعی بودند.

۳ – دوران ایرانی

۳.۱ – دوران تحصیل

اگر فاصله یک ساله میان حرکت از آمل و ورود به اماکن مقدسه اسلام در سال ۷۵۱ را به حساب نیاوریم می‌توانیم بگوییم که دوره ایرانی سید حیدر از سال ۷۲۰ تا ۷۵۰ هجری بوده است. بنابر این سید حیدر آمل را در سال ۷۵۰ هجری ترک کرد. در همان سالی که امیر او به قتل رسید. خود او می‌گوید که در این زمان سی ساله بوده است. در این فاصله سید حیدر آموزش‌های اصلی را دیده و نخستین تجربه خود را از زندگی کسب کرده بود. او در جامع الاسرار می‌گوید که از همان آغاز جوانی-و حتی کودکی-با علاقه فراوان به مطالعه عرفان شیعی دوازده امامی پرداخت. گزارش نخست به بهترین وجهی خطوط اساسی شخصیت اخلاقی و معنوی سید حیدر را رسم کرده است و ما در اینجا مطالب آن را خلاصه می‌کنیم به علت تعلق به خانواده‌ای سید، آملی از همان آغاز به بیان شجره نامه خود می‌پردازد؛ این شجره نامه به امام چهارم، امام زین العابدین علیه‌السّلام فرزند امام حسین علیه‌السّلام ، شهید کربلا می‌رسد. در این اثر نیز مانند جامع الاسرار حیدر آملی می‌گوید که از زمان کودکی تا سی سالگی از دیدگاه ظاهر شریعت به «تحصیل عقاید اجداد معصوم» خود پرداخته است. حیدر آملی سپس به تحصیل علوم معقول و منقول مشغول می‌شود؛ در ابتدا او در آمل به تحصیل می‌پردازد و سپس جهت تحصیل به استراباد خراسان می‌رود و از آنجا به اصفهان رفته و مدت زمانی رحل اقامت می‌افکند. دوره تحصیلات سید حیدر حدود بیست سال طول کشیده است و بنا بر این در حدود بیست و پنج سالگی سید حیدر به زادگاه خود آمل برمی گردد. در این زمان فرمانروای طبرستان فخر الدوله حسن فرزند شاه کیخسرو بن یزدگرد بود.

۴ – تعریق از سلسله ساسانی

افزون بر حیدر آملی از جد آنان، حسام الدوله اردشیر یاد می‌کند که شاعرانی مانند ظهیر الدین فاریابی و سراج الدین قمری به تجلیل از او پرداخته‌اند.
سید حیدر به صراحت به اصل این سلسله اشاره کرده است. افتخار سید حیدر به نسب این امیران که به پادشاهان ساسانی ایران پیش از اسلام می‌رسد به طور جالب توجهی نشانگر وجدان ایرانی است. وفاداری شیعه ایرانی نسبت به نسب امامان و تبار پادشاهان ایران باستان، چنانکه گاهی اوقات گفته می‌شود، صرف یک جعل سیاسی نیست.

۵ – بهره‌مندی از ثروت

ملک فخر الدوله سید حیدر را بسیار گرامی داشت؛ او را در زمره نزدیکان و محرمان راز قرار داد و سرانجام وزیر خود کرد.
به نظر می‌آید که سید در این زمان از همه مواهب زندگی این جهانی استفاده کرده باشد. موقعیت خانوادگی، افتخار، ثروت، قدرت، روابط، اقامتگاه مجلل، دوستان و یاران موافق نشانه‌هایی هستند بر اینکه سید حیدر از هیچ چیز محروم نبوده است. اما چنانکه در تاریخ، این گونه تغییر احوال به تکرار دیده شده است حیدر آملی در اوج این زندگی مرفه که نشان از آینده‌ای درخشان دارد، تلخی و پوچی آن را احساس می‌کند. سید حیدر می‌نویسد:
«و استمر الامر علی هذا المنوال حتی غلب فی باطنی دواعی الحق و کشف الله لی فساد ما انا فیه من الغفله و الجهل و النسیان و ظهر لی ضلالی من طریق الحق، و الاستقامه علی سبیل الزیغ و الطغیان. فناجیت ربی فی السر و طلبت منه الخلاص عن الکل، و حصل لی شوق تام الی الترک و التجرید و التوجه الی الحضره الحق بقدم التوحید. و ما کنت اتمکن من هذا فی صحبه هولاء الملوک و لا فی الوطن الاصلی المالوف، مع صحبه الاخوان و الاصحاب».

۶ – مسافرت‌ها

زائر ما با ترک همه چیز از مال دنیا جز خرقه‌ای ژنده نگه نمی‌دارد و برای زیارت اماکن مقدسه تشیع و سپس بیت المقدس و مکه قدم در راه می‌گذارد. در سر راه، حیدر آملی از قزوین، ری و اصفهان گذر می‌کند شهری که در گذشته مدتی در آنجا اقامت گزیده و از مواهب ایام شباب برخوردار شده بود. این بار سید حیدر جز با صوفیان مراوده نمی‌کند و با اهل فتوت پیمان مودت می‌بندد. سید حیدر به طور خاصی به شیخ نور الدین تهرانی ارادت می‌ورزید. «این شیخ، عارفی بزرگ و زاهدی بود که خواص او را می‌شناختند…» با کمال تاسف با این عبارت ناتمام، گزارش به پایان می‌رسد و چنانکه گفته شد امید نمی‌رود که دنباله آن در جای دیگری پیدا شود. در باره تجربه‌های روحانی سید حیدر در اصفهان نیز اطلاع زیادی نداریم مگر ارزش دو رؤیایی که پایین‌تر بدان اشاره خواهیم کرد. از مضمون گزارش دوم که به دوره بعد از تصمیم به مهاجرت مربوط می‌شود خواهیم دانست که فعالیت و آثار سید حیدر در این دوره دوم زندگی اش چه بوده است.

۷ – دوران عراقی

بدین ترتیب دوره عراقی یا بهتر بگوییم نخستین مرحله این دوره آغاز می‌شود.

۷.۱ – مسافرت‌ها

سید حیدر به مکه و مدینه می‌رود، جایی که قصد داشت رحل اقامت افکند (خود او تاریخ این زیارت را سال ۷۵۱ هجری ذکر می‌کند) اما به علت وضع مزاجی ناگزیر به عراق بازمی گردد. از آنجایی که تاریخ نوشته شدن دومین رساله‌ای که در اینجا چاپ می‌کنیم سال ۷۶۸ هجری در نجف می‌باشد ما همین تاریخ را به عنوان شاخصی برای تعیین-لا اقل در مورد کتابشناسی سید حیدر-مرحله دوم دوره عراقی قبول خواهیم کرد.

۷.۲ – اساتید

تذکره نویسان می‌گویند که در نخستین مرحله این دوره سید حیدر از تعلیمات دو شیخ بزرگوار، مولانا نصیر الدین کاشانی حلی (در گذشته ۷۷۵ هجری) و شیخ فخر الدین محمد بن حسن بن مطهر حلی معروف به فخر المحققین (۷۷۱-۶۸۲ هجری) استفاده کرد. فخر المحققین فرزند علامه حلی (۷۲۶-۶۴۸ هجری) بود و همو بود که در نزد نصیر الدین طوسی و کاتبی قزوینی تعلیم دید و خود یکی از اساطین کلام شیعی این دوره بود.

۷.۳ – کتاب شناسی

سید حیدر در سال ۷۶۱ هجری از فخر المحققین اجازه دریافت کرد و به درخواست فخر المحققین رساله رافعه الخلاف را نوشت و برای مدتی به مکاتبه علمی با او پرداخت. این را نیز بگوییم که یگانه اطلاع قابل اعتمادی که در باره کتابشناسی سید حیدر در دست داریم همانی است که خود سید حیدر در گزارش دوم آورده است. یادآور می‌شویم که آخرین تاریخ به تاریخ تحریر رساله العلوم العالیه یعنی سال ۷۸۷ هجری مربوط می‌شود. در این زمان سید حیدر شصت و پنج ساله بود. از این پس دیگر اطلاعی از حیدر آملی نداریم و نمی‌دانیم در چه زمان و شرایطی این دنیا را ترک گفته است.

۸ – معرفی خود در شرح فصوص

بالاتر گفتیم که گزارش دوم در مقدمه شرح فصوص الحکم ابن عربی آمده است که حیدر آملی در سال ۷۸۲ به پایان رساند.
در این زمان حیدر آملی شصت و دو سال داشت و سی و دو سال بود که زادگاه خود ایران را ترک کرده بود. سید حیدر می‌نویسد:
«ان الله تعالی لما امرنی بترک ما سواه، و التوجه الیه حق التوجه، الهمنی بطلب (کذا) مقام و منزل اسکن فیه و اتوجه الی عبادته و طاعته، بموجب امره و اشارته، – (مکان) لا یکون اعلی منه و لا اشرف، فی هذا العالم».
«فتوجهت الی مکه-شرفها الله تعالی-بعد ترک الوزاره و الریاسه و المال و الجاه و الوالد و الوالده و جمیع الاقارب و الاخوان و الاصحاب. و لبست خرقه ملقاه خلقا، لا قیمه لها. و خرجت من بلدی الذی هو الآمل و الطبرستان، من طرف خراسان».
«و کنت وزیرا للملک الذی (هو) بهذا البلد، و کان من اعظم ملوک الفرس، لانه کان من اعظم اولاد کسری، و کان اسمه الملک السعید فخر الدوله بن الملک المرحوم شاه کتخدا-طاب (کذا) الله ثراهما و جعل الجنه مثواهما-و کان عمری فی هذه الحاله ثلاثین سنه».
«و قد جری علی الی حین الوصول الی مکه، فی هذه الصوره، انواع من البلیات، و اصناف من المجاهدات، لا یمکن شرحها الا بمجلدات، و مع ذلک کان اکثر الحالات جاریا علی لسانی قول الله-جل ذکره: «و من یخرج من بیته مهاجرا الی الله و رسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله و کان الله غفورا رحیما» ۴: ۱۰۰، و قول العارف المشتاق مثلی، و هو قوله:
ترکت الخلق طرا فی رضاکا و ایتمت العیال لکی اراکا
فلو قطعتنی اربا فاربا لما حن الفؤاد الی سواکا
«و علی الجمله، (ما زال هکذا شانی) حتی وصلت الی مکه و حججت وجوبا و قمت بالفرائض و النوافل، من المناسک و غیرها، سنه احدی و خمسین و سبع مائه من الهجره. و اردت المجاوره بها، فحصل لی شوق الی المجاوره بالمدینه؛ فانی ما کنت زرت رسول الله- صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم – و لا اولاده و اصحابه».
«فتوجهت الی المدینه، و زرت رسول الله- صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم -و عزمت علی المجاوره. فحصل لی ایضا مانع من الموانع، اعظمها المرض الصوری، بحیث وجب الرجوع الی العراق، و (الی) المکان المالوف الذی هو المشهد الغروی المقدس-سلام الله علی مشرفه-».
«فرجعت بالسلامه الیه، و سکنت فیه، مشتغلا بالریاضه و الخلوه و الطاعه و العباده، التی لا یمکن (ان یکون) ابلغ منها، و لا اشد و لا اعظم.
ففاض علی قلبی من الله تعالی، و (من) حضراته الغیبیه، فی هذه المده، غیر ما قلته من تاویل القرآن و شرح الفصوص، من المعانی و المعارف و الحقائق و الدقائق، التی لا یمکن تفصیلها بوجه من الوجوه، لانها من کلمات الله الغیر القابله للحصر و العد و الانتهاء و الانقطاع».

۹ – شخصیت

این فقرات فقط قلمرو خارجی و گاهشناسی یک ماجرای روحانی را بر ما معلوم نم