پاورپوینت کامل سَمْت (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَمْت (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَمْت (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَمْت (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سَمْت (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

سَمْت (به فتح سین و سکون میم بر وزن عقل) از واژگان نهج‌البلاغه، به معنای راه و طریقه است. این ماده سه بار در نهج‌البلاغه استفاده شده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و بى‌ضرر بودن شبهه نسبت به اولیاء‌ خدا از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَمت
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَمْتُ – خطبه ۳۸ (درباره اولیاء‌ خدا)
۲.۲ – سَمْتَهُمْ – خطبه ۹۷ (درباره اهل‌بیت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سَمت

سَمت

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۵۰.

به معنای راه و طریقه است.

[۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۷۰۹.

[۳] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۲۰۵.

۲ – کاربردها

دو موردی که در «نهج‌ البلاغه» آمده است به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – سَمْتُ – خطبه ۳۸ (درباره اولیاء‌ خدا)

حضرت درباره بى‌ضرر بودن شبهه نسبت به اولیاء‌ خدا فرموده:
«وَ إِنَّمَا سُمِّیَتِ الشُّبْهَهُ شُبْهَهً لاَِنَّهَا تُشْبِهُ الْحَقَّ، فَأَمَّا أَوْلِیَاءُ اللهِ فَضِیَاؤُهُمْ فِیهَا الْیَقِینُ، وَ دَلِیلُهُمْ سَمْتُ الْهُدَى»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ج۱، ص۱۰۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۸۵.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۸۱، خطبه ۳۸.

«شبهه را از این رو «شبهه» نام نهاده‌اند که شباهت به حق دارد، امّا براى دوستان خدا، نورى که آنان را در تاریکی‌هاى شبهه راهنمایى کند، «یقین» آنهاست و راهنماى آنها مسیر هدایت است».

[۷] مکارم شیرازی، ناص