پاورپوینت کامل سُکون (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُکون (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُکون (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُکون (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سُکون (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سکون (فلسفه)، سَکَن (مفردات‌قرآن)، سکن (لغات‌قرآن).

سُکون (به ضم سین و کاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای آرام گرفتن بعد از حرکت، به معنی آرامش باطن و انس نیز آید.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

سَکَن (بر وزن شرف) به معنای آرامش و محلّ آرامش.سَکینه (به فتح سین) به معنای آرامش قلب و اطمینان خاطر. مصدر است به جای اسم آید.مَسْکَنَه (به فتح میم و سکون سین) به معنای فقر، ذلت و درماندگی.مِسْکین (به کسر میم و سکون سین) به معنای درمانده است.اِسْتِکانت (به کسر الف و سکون سین) به معنای خضوع و ذلّت است. موارد زیادی از این واژه در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُکون
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَکَناً – نامه ۱۲ (خطاب به معقل بن قیس)
۲.۲ – الْمِسْکینَ – حکمت ۲۹۵ (درباره فقیر)
۲.۳ – مِسْکینٌ – حکمت ۴۰۹ (درباره فقیر)
۲.۴ – مُسْتَکینونَ – خطبه ۱۵۳ (درباره صفات مؤمنان)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سُکون

سُکون

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۴۳.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۶، ص۲۶۵.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۱۷.

به معنای آرام گرفتن بعد از حرکت، به معنی آرامش باطن و انس نیز آید.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – سَکَناً – نامه ۱۲ (خطاب به معقل بن قیس)

امام علی (علیه‌السلام) به فرمانده خویش معقل بن قیس ریاحی می‌نویسد:
«وَ لا تَسِرْ أَوَّلَ اللَّیْلِ، فَإِنَّ اللهَ جَعَلَهُ سَکَناً»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۵۹۷، نامه ۱۲.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۱۵، نامه ۱۲.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۳۷۲، نامه ۱۲.

«در اوّل شب حرکت نکن، خداوند آن را آرامش قرار داده است».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۸۱، نامه ۱۲.

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۴۹.

(شرح‌های نامه:

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۶۵۰.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۹، ص۱۶۷.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۸۸.

[۱۲] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۹۳.

)

۲.۲ – الْمِسْکینَ – حکمت ۲۹۵ (درباره فقیر)

حضرت (علیه‌السلام) درباره فقیر فرموده:
«إِنَّ الْمِسْکینَ رَسُولُ اللهِ، فَمَنْ مَنَعَهُ فَقَدْ مَنَعَ اللهَ، وَ مَنْ أَعْطاهُ فَقَدْ أَعْطى اللهَ»؛

[۱۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۸۵۱، حکمت ۲۹۵.