پاورپوینت کامل سعید بن سلام قیروانی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سعید بن سلام قیروانی دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سعید بن سلام قیروانی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سعید بن سلام قیروانی :

مقالات مرتبط: پاورپوینت کامل سعید بن سلام قیروانی (مقاله‌دوم).

اَبو عُثْمانِ مَغْرِبی، سعید بن سلام (د ۳۷۳ق/ ۹۸۳ م)، از بزرگان مشایخ صوفیه و عرفای بنام سلسله معروفیه می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – زادگاه
۲ – پدر
۳ – عمر
۴ – زندگی
۵ – لقب
۶ – سفرها
۷ – وفات
۸ – سلسله تصفوفی
۹ – شاگردان
۱۰ – آثار
۱۱ – اقوال و آراء
۱۲ – فهرست منابع
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – زادگاه

زادگان وی روستایی بر ساحل جزیره سیسیل (صقلیه) به نام کَرْکِنت

[۱] یاقوت، بلدان، ج۴، ص۲۶۲.

و به گفته برخی قریه‌ای در ناحیه قیروان بوده است

[۲] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۳] خلیفه نیشابوری، احمد بن محمد، ترجمه و تلخیص تاریخ نیشابور حاکم نیشابوری ص۸۹، به کوشش بهمن کریمی، تهران، ۱۳۳۹ ش.

، بعضی از متأخران درباره کنیه او دچار اشتباهاتی شده‌اند.

[۴] درویش شیرازی، محمد هاشم، ولایت نامه، ص۲۵۲، تبریز، ۱۳۰۶ ش.

[۵] معصوم علیشاه، محمد معصوم، طرائق الحقائق، ج۲، ص۵۳۶، ‌ به کوشش محمد جعفر محجوب، تهران، ۱۳۴۵ ش.

۲ – پدر

نام پدر او نیز با اختلاف به صورت‌های سلام، سالم و سلم آمده است.

[۶] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۱۱۲، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

[۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲، ص۱۴۱، به کوشش شعیب ارنؤوط و اکرم بوشی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ م.

[۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۲، ص۴۰۲، حیدرآباد دکن، ۱۳۳۸ ق.

۳ – عمر

عطار عمر او را ۱۳۰ سال نوشته است

[۹] عطار، فریدالدین، تذکره الاولیاء، ج۱، ص۷۸۰، به کوشش محمد استعلامی، تهران، ۱۳۶۶ش.

که اغراق آمیز می‌نماید.

۴ – زندگی

از زندگانی و ورود ابوعثمان مغربی آگاهی اندکی در دست است، ظاهراً دوران تحصیل و ورود او به عالم تصوف در مصر بوده

[۱۰] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، ج‌۷، ص۱۲۲، المنتظم، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۸ ق.

و در‌ آنجا مریدی و شاگردی ابوالحسن صایغ و ابوعلی کاتب را می‌کرده است

[۱۱] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۱۲] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۲۰۰، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۱۳] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۳۳۶، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۱۴] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۳۸۲، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۱۵] نجم الدین کبری، احمد بن عمر، ‌فوائح الجمال و فواتح الجلال، ترجمه محمد باقر ساعدی خراسانی، ج۱، ص۲۵، به کوشش حسین حیدرخانی، تهران، ۱۳۶۸ ش.

[۱۶] علاءالدوله سمنانی، احمد بن محمد، مصنفات فارسی علاءالدوله سمنانی، ص۳۴۹، به کوشش مایل هروی، تهران، ۱۳۶۹ ق.

، سپس از مصر به شام رفته و از مصاحبان ابوالخیر اقطع شده است.

[۱۷] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج‌۷، ص۱۲۲، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۸ ق.

گفته‌اند که وی روزگاری دراز به زهد و ریاضت مشغول بود و پس از عزلتی ۲۰ ساله در بیابان‌ها، سرانجام رهسپار مکه شده، مورد استقبال مشایخ آن ناحیه قرار گرفته است.

[۱۸] هجویری، علی بن عثمان، کشف المحجوب، ج۱، ص۲۳۲، به کوشش و ژوکوفسکی، تهران، ۱۳۵۸ ش.

[۱۹] عطار، فریدالدین، تذکره الاولیاء، ج۱، ص۷۸۰، به کوشش محمد استعلامی، تهران، ۱۳۶۶ش.

مدت اقامت ابوعثمان را در مکه بیش از ۱۰ سال

[۲۰] خلیفه نیشابوری، احمد بن محمد، ترجمه و تلخیص تاریخ نیشابور حاکم نیشابوری، ص۸۹، به کوشش بهمن کریمی، تهران، ۱۳۳۹ ش.

[۲۱] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۱۱۳، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

و برخی ۳۰ سال ذکر می‌کنند

[۲۲] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۲۰۱، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۲۳] جامی، عبدالرحمن بن احمد، ج۱، ص۸۸، نفحات الانس، به کوشش مهدی توحیدی پور، تهران، ۱۳۳۶ ش.

وی هنگام اقامت در مکه شیخ مشایخ زمان خود و شیخ حرم به شمار می‌آمد.

[۲۴] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۲۵] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۲۰۰، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۲۶] جامی، عبدالرحمن بن احمد، ج۱، ص۸۷، نفحات الانس، به کوشش مهدی توحیدی پور، تهران، ۱۳۳۶ ش.

۵ – لقب

و در بیش‌تر کتاب‌های فرقه ذهبیه، به لقب «طاووس الحرم» نامیده شده است.

[۲۷] ‌ خاوری، اسدالله، ذهبیه، ج۱، ص۱۸۵، تهران، ۱۳۶۲ ش.

۶ – سفرها

وی با آن‌که در پارسایی و زهد، شهره زمانه خود بود، از او نزد علویه سعایت کردند و موجبات اخراج او را از مکه فراهم آوردند

[۲۸] خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج۹، ص۱۱۳، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

[۲۹] عطار، فریدالدین، تذکره الاولیاء، به کوشش محمد استعلامی، تهران، ۱۳۶۶ش.

[۳۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۶، ص۳۲۰، به کوشش شعیب ارنؤوط و اکرم بوشی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ م.

چنانکه وی بعدها از این واقعه به تلخی یاد می‌کرد و دوران اندوه و دلتنگی خود را در حجاز و روزگار انبساط خود را در خراسان می‌دانست

[۳۱] خطیب بغدادی، احمد بن علی، ج۱، ص۱۱۲، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

[۳۲] ابن ملقن، عمر بن علی، طبقات الاولیاء، ص۲۳۸، به کوشش نورالدین شریبه، بیروت، ۱۴۰۶ق/ ۱۹۸۶ م.

ابو عثمان پس از اخراج از مکه رهسپار بغداد شد و یک سال در آن‌جا بود، سپس به نیشابور رفت

[۳۳] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۳۴] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۱۲ ۱۱۳، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

[۳۵] قشیری عبدالکریم بن هوازن، الرسالـه القشیریـه، به کوشش معروف زریق و علی عبدالحمید بلطه جی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ ق.

در این شهر ابتدا از مردم کناره می‌گرفت، ولی پس از چندی در مسجد حاضر شد.

[۳۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ۱۶، ص۳۲۰، به کوشش شعیب ارنؤوط و اکرم بوشی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ م.

۷ – وفات

ابوعثمان در نیشابور درگذشت و در کنار مقبره ابوعثمان حیری به خاک سپرده شد

[۳۷] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۳۸] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۱۱۳، قاهره، ۱۳۵۰ ق.

[۳۹] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱، ص۱۲۳، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۸ ق.

، بنابر وصیت او، شاگردش ابوبکر ابن فورک بر جنازه‌اش نماز گزارد.

[۴۰] قشیری عبدالکریم بن هوازن، الرسالـه القشیریـه، ج۱، ص۴۳۴، به کوشش معروف زریق و علی عبدالحمید بلطه جی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ ق.

[۴۱] عطار، فریدالدین، تذکره الاولیاء، ج۱، ص۷۸۶، به کوشش محمد استعلامی، تهران، ۱۳۶۶ش.

۸ – سلسله تصفوفی

سلسه انتساب ابوعثمان از طریق ابوعلی کاتب (د ح۳۵۰ ق) و ابوعلی رودباری (د ۳۲۲ ق) به جنید بغدادی (د۲۹۳ ق) و سرانجام از طریق سری سقطی و معروف کرخی با ۵ واسطه به امام رضا (ع) می رسد.

[۴۲] نجم الدین کبری، احمد بن عمر، فوائح الجمال و فواتح الجلال، ترجمه محمد باقر ساعدی خراسانی، ‌ج۱، ص۳۴۹، به کوشش حسین حیدرخانی، تهران، ۱۳۶۸ ش.

[۴۳] لاهیجی، محمد، شرح گلشن راز، ص۲۵، تهران، ۱۳۳۷ ش.

[۴۴] پارسای بخارایی، محمد بن محمد، قدسیه، ج۱، ص۱۰، به کوشش احمد طاهری عراقی، تهران، ۱۳۵۴ ش.

وی با کسانی چون حبیب مغربی، ابویعقوب نهرجوری و ابوالقاسم نصر آبادی دیدار و مصاحبت داشته است.

[۴۵] سلمی، محمد بن حسین، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۵۰۵، به کوشش یوهانس پدرسن، لیدن، ۱۹۶۰ م.

[۴۶] قشیری عبدالکریم بن هوازن، الرسالـه القشیریـه، ج۱، ص۴۳۴، به کوشش معروف زریق و علی عبدالحمید بلطه جی، بیروت، ۱۴۰۴ق/ ۱۹۸۴ ق.

[۴۷] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۲۰۰، به کوشش عبدالحی حبیبی، تهران، ۱۳۶۲ ش.

[۴۸] انصاری هروی، خواجه عبدالله، طبقات الصوفیه، ج۱، ص۴۴۳، به کوشش عبدالحی