پاورپوینت کامل سَرَب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَرَب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَرَب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَرَب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سَرَب (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سَرَب (مفردات‌قرآن)، سَرَب (لغات‌قرآن).

سَرَب (به فتح سین) از واژگان نهج البلاغه به معنای رفتن و جریان، و بر وزن (شرف) به معنای رفتن در سرازیر و محل سرازیری است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند: سَراب (به فتح سین) به معنای شی‌ء بی‌حقیقت و چیز کاذب و مَسارب (به فتح میم و سین) جمع مسرب به معنای محل رفتن است. شش مورد از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره خلقت زمین، علم خدا و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَرب
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُتَسَرِّبَهً – خطبه ۹۰ (درباره خلقت زمین)
۲.۲ – مَسَارِبِ – خطبه ۹۰ (درباره علم خدا)
۲.۳ – مَسَارِبِهِمْ – خطبه ۱۲۴ (درباره اهل شام)
۲.۴ – کَالسَّرَابِ – حکمت ۳۴ (خطاب به امام حسن)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سَرب

سَرب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۲۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۸۱.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۰۵.

به معنای رفتن و جریان آمده و بر وزن (شرف) به معنای رفتن در سرازیر و محل سرازیری و سَراب شی‌ء بی‌حقیقت و چیز کاذب است. راغب گوید: سراب آنست که در بیابان می‌درخشد.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۰۵.

مَسارب جمع مسرب به معنی محل رفتن است.

۲ – کاربردها

مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – مُتَسَرِّبَهً – خطبه ۹۰ (درباره خلقت زمین)

امام علی (علیه‌السلام) درباره خلقت زمین فرموده است:
«فَسَکَنَتْ مِنَ الْمَیَدَانِ بِرُسُوبِ الْجِبَالِ فِی قِطَعِ أَدِیمِهَا، وَ تَغَلْغُلِهَا مُتَسَرِّبَهً فی جَوْبَاتِ خَیَاشِیمِهَا»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۱۹۹، خطبه ۹۰.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۷۴، خطبه ۸۹.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۱۳۲، خطبه ۹۱.

یعنی «زمین از بالا و پائین آمدن آرام گرفت، به علت رفتن ریشه کوه‌ها در تکه‌های سطح آن و به علت داخل شدن کوه‌ها به طور سرازیری در حفره‌های بینی‌های آن».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۹۱، خطبه ۹۱.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۷۶۹.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۷۷۷.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۴، ص۱۴۷.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۳.

[۱۳] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۴۴۲.

)

۲.۲ – مَسَارِبِ – خطبه ۹۰ (درباره علم خدا)

مَسارب جمع مسرب به معنی محل رفتن است: درباره علم خدا فرموده:
«عالم السر