پاورپوینت کامل عام‌الفیل

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عام‌الفیل دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عام‌الفیل،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عام‌الفیل :

عام الفیل نام سالی است که در این سال ابرهه، پادشاه یمن، با لشگری انبوه همراه با تعدادی فیل، برای تخریب کعبه به سمت مکه حرکت کرد.
علت لشگرکشی او این بود که وی پس از تسلط کامل بر یمن، به قصد جایگزینی کعبه کلیسایی در یمن به نام قلیس ساخت. مردی از قبیله بنی فقیم برای ابراز انزجار خود، کلیسای ابرهه را به نجاست آلوده کرد. ابرهه در پی این اقدام تحقیر آمیز، به قصد تخریب کعبه با لشگری انبوه و همراه با ۱۴ فیل به سمت مکه حرکت کرد. همین که لشگر ابرهه به سمت کعبه حرکت کرد خداوند دسته‌هایی از پرندگان آسمانی به نام ابابیل را مأمور کرد با سنگریزه‌هایی که به منقار داشتند به لشگر ابرهه هجوم ببرند و آنان را هلاک کنند.

فهرست مندرجات

۱ – اهمیت داستان
۲ – فرمانروایی ابرهه بر یمن
۳ – ساخت بزرگترین کلیسا
۴ – تصمیم جایگزینی گعبه
۵ – عکس‌العمل اعراب
۶ – واکنش ابرهه
۷ – گفتگوی عبدالمطلب و ابرهه
۸ – تاثیر سخنان عبدالمطلب
۹ – امداد الهی
۱۰ – آثار و پیامدهای این واقعه
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – اهمیت داستان

داستان اصحاب فیل از جمله داستان‌های عبرت‌آموز تاریخ است که به بیدار ساختن گردن‌کشان مغرور و نشان دادن ضعف انسان در برابر قدرت خداوند، کمک می‌کند. این حادثه به‌اندازه‌ای تکان دهنده بود که عرب آن را مبدا تاریخ خود قرار داد و حوادث خود را با قبل و بعد از آن می‌سنجید.
این واقعه گرچه برای حفظ بیت‌الله بوده؛ اما پیامدهای این ماجرا که مقارن با میلاد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) بوده است، در حقیقت زمینه‌ساز ظهور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در مکه گردید.

۲ – فرمانروایی ابرهه بر یمن

دیری نپایید که روزگار یمنیان در برابر لشکر حبشه به سر آمد و حبشیان بر یمن چیره گشتند. فرمانده این لشکر “اریاط بن اصمحه” از سوی نجاشی، امیر یمن گردید؛ اما “ابرهه” دیگر امیر لشکر حبشه، در امور حبشی‌ها با او به نزاع برخاست؛‌اندکی بعد اریاط به نیرنگ او گرفتار آمده، کشته شد.

[۱] ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی، قم، ۱۴۱۰ق.، چاپ اول، ص۵۹.

[۲] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۲۹.

این عمل ابرهه، خشم نجاشی را برانگیخت؛ اما ابرهه توانست نظر نجاشی را جلب کرده، خشم او را فرو بنشاند و فرمانروای مطلق یمن گردد.
ابرهه در راه تبلیغ آیین مسیح سعی بسیار کرد و کنیسه‌های بسیاری را بنیان نهاد

[۳] مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج۳، ص۱۸۵.

که در زیبایی و شرف و نقش‌های زرین و سیمین و شیشه‌ها و کاشی‌کاری‌ها و رنگ‌آمیزی‌ها و انواع گوهرها هیچ کس مانند آن را ندیده بود، سپس فرمان داد تا مردم در آنجا حج گزارده و حج مکه را رها کنند.

[۴] ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۹۲۲، ج۲، ص۱۲۱

[۵] مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج۳، ص۱۸۶.

۳ – ساخت بزرگترین کلیسا

“طبری” با پنج طریق از “ابن‌عباس” و “عطاء بن یسار” و.. . نقل می‌کند که: «ابرهه هنگامی که بر یمن غالب شد. مشاهده کرد که در ایام موسم حج، مردم برای حج بیت‌الحرام آماده می‌شوند، سؤال کرد: که این مردم به کجا می‌روند؟ گفتند: برای حج بیت‌الحرام به مکه می‌روند. پرسید: جنس این خانه از چیست؟ گفتند از سنگ. سؤال کرد: پوشش و پرده‌اش چیست؟ گفتند: از همین پارچه‌هایی است که از اینجا می‌برند. پس گفت: «به مسیح قسم که من بهتر از آن را برایتان می‌سازم. » سپس دستور داد کلیسایی از سنگ‌های مرمر سیاه و سفید و زرد و سرخ ساختند و آن را با طلا و نقره تزئین کردند، همه جای آن را پر از جواهر نمودند و درهایی با ورقه‌های زر، برای آن ساختند و پرده‌های گران‌بهایی برای آن تهیه نمودند؛ دیوارهایش را با مشک می‌شستند و در آن صندل می‌سوزاندند. آنگاه دستور داد که مردم به سوی آن حج نمایند. »

[۶] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تهران، اساطیر، چاپ پنجم، ج۲، ص۶۶۷.

[۷] ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۴۴۲.

[۸] ابن هشام حمیری، عبدالملک، سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۳.

۴ – تصمیم جایگزینی گعبه

ابرهه چهار سال به ساختن این کلیسا همت گماشت

[۹] بلعمی، محمد بن محمد، تاریخ‌نامه طبرى، تحقیق محمد روشن، تهران، سروش، ۱۳۷۸، چاپ دوم، ج۲، ص۷۱۱.

و در ساخت آن خفَت بسیاری بر مردم یمن وارد آورد؛ او سنگ این ساختمان را از فرسنگ‌ها راه و از بقایای قصر سبا به اینجا می‌آورد.

[۱۰] سهیلی، عبدالرحمن، الروض الانف، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۱۲ق.، چاپ اول، ص۲۴۵.

او آن را به مانند کعبه، «قلیس»؛ یعنی ساختمان مرتفع نامید. سپس به نجاشی نوشت:
«من کلیسایی ساخته‌ام که مثل و مانندش را کسی ندیده و از این خدمت که به مسیحیت کرده‌ام، دست بر نمی‌دارم تا حاجیان عرب را بدین سو بکشانم که به جای کعبه کلیسای مرا زیارت کنند. »

[۱۱] ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۴۴۲.

[۱۲] ابن هشام حمیری، عبدالملک، سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۳.

[۱۳] طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۳۰.

۵ – عکس‌العمل اعراب

این خبر بین تازیان پیچید، پس غیرت اعراب از اینکه حج جمله اعراب به آنجا شود برخاست و خواستند که استخفاف به این کلیسا وارد آورند.

[۱۴] قاضی ابوقوه، سیرت رسول الله، تحقیق اصغر مهدوی، تهران، خوارزمی، ۱۳۷۷، چاپ سوم، ج۱، ص۷۰.

فردی از «بنی‌فقیم» از قبیله «بنی‌کنانه» به خشم آمده برخاست و بدان کلیسا رفت و به قصد توهین آنجا را آلوده به نجاست نمود.

[۱۵] ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۴۴۲.

[۱۶] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۳۰.

[۱۷] ابن هشام حمیری، عبدالملک، سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۳.

صبحگاه ابرهه را از این امر مطلع کردند. پرسید: به چه کسی ظن چنین کاری می‌برید؟ گفتند: این کار مردی است از بستگان به خانه‌ای که در مکه زیارتگاه تازیان است؛ چون او شنیده که تو می‌خواهی حاجیان را از زیارت آن خانه بازداری و بدین کلیسا بکشانی چنین کاری کرده است.

[۱۸] ابن هشام حمیری، عبدالملک، سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۵.

[۱۹] ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۴۴۲.

۶ – واکنش ابرهه

ابرهه عصبانی شد و سوگند یاد کرد که به مکه لشکر بکشد و خانه کعبه را ویران کند. او لشکر حبشه را به همراه چند فیل به سوی مکه حرکت داد. اعراب که این خبر را شنیدند بر ایشان گران آمد که ابرهه برای ویران نمودن خانه خدا اقدام کند پس جهاد با او را بر خود، فرض و لازم دانستند.

[۲۰] ابن هشام حمیری، عبدالملک، سیره ابن هشام، ج۱، ص۴۵.

[۲۱] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۳۱.

از این‌رو مردی از بزرگان و اشراف یمن به نام «ذو نفر» قیام کرد؛ اما شکست خورد و به اسارت درآمد.