پاورپوینت کامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (تهران) دارای ۶۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (تهران)

صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، سازمان szmn-e sed va sm-ye jomhr-ye eslm-ye rn، تنها نهاد رسمی و قانونی پخش برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی در ایران است.
این سازمان پس از انقلاب اسلامی از ادغام سازمان‌های رادیو و تلویزیون ملی شکل گرفت.
سازمان ابتدا به‌ صورت خصوصی آغاز به کار کرد و به تدریج به نهادی دولتی و سپس انحصاری تبدیل شد.
پس از انقلاب سال (۱۳۵۷هـ.ش) ساختار آن بازنگری شد و در حال حاضر زیر نظر مقام رهبری اداره می‌شود.
اساسنامه و قوانین متعدد فعالیت آن را در زمینه‌های فرهنگی، آموزشی، خبری و سرگرمی تعریف کرده‌اند.
این سازمان اکنون دارای شبکه‌های متعدد رادیویی و تلویزیونی، چه داخلی و چه بین‌المللی و نیز شرکت‌ها و مؤسسات وابسته است.
ساختار سازمانی آن شامل حوزه‌های ریاست، پشتیبانی و اجرایی است و تأسیسات اصلی آن در مجموعه جام‌جم تهران واقع شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی سازمان صدا وسیما
۲ – تاریخچه شکل‌گیری
۳ – قانون‌گذاری و نظارت دولت
۴ – تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران
۵ – ادغام رادیو و تلویزیون
۶ – مواد قانونی مصوب
۶.۱ – ماده ۶ قانون مصوب
۶.۲ – ماده ۹ قانون مصوب
۷ – تحولات پس از انقلاب اسلامی
۷.۱ – اصل۱۷۵ قانون اساسی
۸ – قوانین و ساختار حقوقی
۸.۱ – قانون خط مشی و اصول برنامه‌ها
۸.۲ – تصویب اساسنامه سازمان
۸.۲.۱ – ماده ۹ اساسنامه
۸.۲.۲ – ماده ۱۴ اساسنامه
۸.۲.۳ – ماده ۱۶ اساسنامه
۸.۲.۴ – ماده ۱۷ اساسنامه
۸.۲.۵ – ماده ۲۱ اساسنامه
۸.۲.۶ – ماده ۲۲ اساسنامه
۸.۲.۷ – ماده ۲۹ اساسنامه
۸.۲.۸ – ماده ۱۱۰ قانون بازنگری
۸.۳ – تشکیل شورای نظارت با نمایندگان قوای سه‌گانه
۹ – ساختار سازمانی و مدیریتی
۱۰ – ساختمان‌ها و تجهیزات
۱۱ – شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی
۱۱.۱ – شبکه‌های تلویزیونی داخلی
۱۱.۱.۱ – ویژگی شبکه ۱
۱۱.۱.۲ – ویژگی شبکه ۲
۱۱.۱.۳ – ویژگی شبکه ۳
۱۱.۱.۴ – ویژگی شبکه ۴
۱۱.۱.۵ – ویژگی شبکه تهران
۱۱.۱.۶ – ویژگی شبکه خبر
۱۱.۱.۷ – باشگاه خبرنگاران جوان
۱۱.۱.۸ – ویژگی شبکه آموزش
۱۱.۱.۹ – ویژگی شبکه قرآن
۱۱.۱.۱۰ – ویژگی شبکه مستند
۱۱.۱.۱۱ – دیگر شبکه ها
۱۱.۲ – شبکه‌ی برون‌مرزی
۱۱.۳ – شبکه‌های رادیویی
۱۲ – نهادها و شرکت‌های وابسته
۱۳ – مدیران سازمان پس از انقلاب
۱۴ – پانویس
۱۵ – منبع

۱ – معرفی سازمان صدا وسیما

سازمان صدا وسیما سازمانی رسانه‌ای که تنها متولی قانونی پخش برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی در جمهوری اسلامی ایران است.
این سازمان دولتی در خیابان ولی‌عصر، خیابان جام‌جم واقع است.
سازمان‌های رادیو و تلویزیون ایران تا پیش از (۱۳۵۰ هـ.ش) به‌صورت جداگانه فعالیت می‌کردند.
در دهه‌ی (۱۳۳۰ هـ.ش) اندیشه‌ی تأسیس سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران مطرح شد، اما اجرای آن چندین سال به تعویق افتاد.

۲ – تاریخچه شکل‌گیری

در (۱۳۳۷ هـ.ش) حبیب‌الله ثابت‌پاسال، ایجاد فرستنده‌ی تلویزیونی را به دولت وقت پیشنهاد داد.
در پی آن، لایحه‌ای از سوی دولت برای ایجاد چنین فرستنده‌ای به مجلس شورای ملی فرستاده شد.
مجلس شورای ملی در تیرماه همان سال، ماده‌ای را با ۴ تبصره به تصویب رساند.
به موجب آن به ثابت‌پاسال اجازه داده شد که فرستنده‌ای تلویزیونی را در تهران و زیر پوشش وزارت پست، تلگراف و تلفن ایجاد کند.
این فرستنده از زمان آغاز کار به مدت ۵ سال، از پرداخت مالیات معاف بود و تمام برنامه‌های آن از مقررات اداره‌ی کل انتشارات پیروی می‌کرد.
در این دوره تلویزیون ایران به‌صورت بخشی کاملاً خصوصی اداره می‌شد و درآمد آن از آگهی‌های بازرگانی و تبلیغات به دست می‌آمد.

[۱] «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران»، کتاب اول (مل‌ ).

[۲] مجموعه قوانین سال ۱۳۳۷، تهران، ۱۳۵۲ ش، ص۱۹۷- ۱۹۸.

[۳] سازگار، ژیلا، کارنامه‌ای از رادیو و تلویزیون ملی ایران تا پایان سال ۲۵۳۵، تهران، ۱۳۵۶ ش، ص۳۲.

۳ – قانون‌گذاری و نظارت دولت

در ۲۷ اسفند (۱۳۴۲ هـ.ش) براساس ماده‌ی ۱ و ۲ قانون مربوط به تأسیس وزارت اطلاعات و جهانگردی، اختیارات فرستنده‌های رادیو و تلویزیون دولتی و بهره‌برداری از آن‌ها در کشور، به این وزارت‌خانه اختصاص یافت.
به موجب ماده‌ی ۲ این قانون، برنامه‌ی تلویزیون‌های غیردولتی تابع مقرراتی شد که از سوی وزارت اطلاعات وضع می‌شد.
براساس ماده‌ی ۶، از تاریخ تصویب این قانون، تأسیس و اداره‌ی فرستنده‌های رادیو و تلویزیون در انحصار دولت بود.
در آن دوره وظایف مراکز و شبکه‌های رادیو و تلویزیون بر ۳ اصل اطلاعاتی و خبری، آموزشی و فرهنگی، و تفریحی و سرگرمی مبتنی بود.

[۴] مجموعه قوانین بیست و یکمین دوره قانون‌گذاری مجلس شورای ملی، ج۱، ص ۳۲۸-۳۳۰.

[۵] «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران»، دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی (مل‌ ).

۴ – تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران

در تیرماه (۱۳۴۶ هـ.ش) قانون تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران، با ماده واحده‌ای از سوی مجلس شورای ملی به تصویب رسید.
براساس این قانون، برای تهیه و اجرای برنامه‌ها و اداره‌ی دیگر امور مربوط به تلویزیون ملی ایران در کشور، سازمانی به نام سازمان تلویزیون ملی ایران وابسته به وزارت اطلاعات و جهانگردی تشکیل شد.

[۶] مجموعه قوانین بیست و یکمین دوره قانون‌گذاری مجلس شورای ملی، ج۹، ص ۵۱۸۳.

۵ – ادغام رادیو و تلویزیون

از سال (۱۳۴۸ هـ.ش) مسئولیت گسترش شبکه رادیویی کشور بر عهده‌ی وزارت پست و تلگراف و تلفن گذارده شد.
دو سال بعد در سال (۱۳۵۰ هـ.ش) پس از ادغام سازمان‌های رادیو و تلویزیون، این کار در شمار مسئولیت‌های سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران درآمد.

[۷] سازگار، ژیلا، کارنامه‌ای از رادیو و تلویزیون ملی ایران تا پایان سال ۲۵۳۵، تهران، ۱۳۵۶ ش، ص۱۲.

بر همین اساس، قانونی در خردادماه سال (۱۳۵۰ هـ.ش) در ۲۰ ماده توسط مجلس شورای ملی به تصویب رسید که طی آن، سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران، وابسته به وزارت اطلاعات و جهانگردی تشکیل گردید.

۶ – مواد قانونی مصوب

براساس ماده‌ی ۱ این قانون، این سازمان برای تمرکز امور مربوط به تأسیس، اداره و بهره‌برداری از مراکز رادیو و تلویزیون و همچنین تهیه و پخش برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی گشایش یافت.
به موجب ماده‌ی ۴، از تاریخ تصویب این قانون، کلیه‌ی اموال منقول، غیرمنقول و تعهدات سازمان تلویزیون ملی ایران و شبکه‌ی رادیویی کشور، به این سازمان منتقل شد.
براساس ماده‌ی ۵ این قانون، سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران برطبق اساسنامه، مشتمل بر مجمع عمومی، شورای عالی، مدیرعامل و بازرس شد.
مدیرعامل این سازمان از سوی شاه برای فعالیت منصوب می‌شد.

۶.۱ – ماده ۶ قانون مصوب

بنابر ماده ۶ این قانون، معرفی و شناساندن فرهنگ ایران ازطریق هدایت افکار عمومی در جهت منافع ملی و اجرای برنامه‌های سالم و سرگرم‌کننده با هدف بالابردن سطح آگاهی و دانش عمومی و پرورش ذوقی و هنری، ازجمله‌ی وظایف سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به شمار می‌آمد.
براساس همین ماده، به این سازمان اجازه‌ی تشکیل گروه‌های فرهنگی، هنری، علمی، مطالعاتی، تحقیقاتی و مؤسسه‌های آموزش عالی و یا پذیرفتن وابستگی از سوی این گروه‌ها به سازمان داده شد.

۶.۲ – ماده ۹ قانون مصوب

به موجب ماده‌ی ۹ این قانون، مجمع عمومی سازمان متشکل از وزیران اطلاعات، دارایی، پست و تلگراف و تلفن و ریاست این مجمع نیز بر عهده‌ی وزیر اطلاعات و جهانگردی بود.
براساس ماده‌ی ۱۱، شورای عالی این سازمان متشکل از وزیران اطلاعات و جهانگردی، فرهنگ و هنر، علوم و آموزش عالی، آموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی و همچنین وزیر تعاون بود.

[۸] مجموعه قوانین سال ۱۳۵۰، ص ۲۹۸-۳۰۳.

۷ – تحولات پس از انقلاب اسلامی

سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال (۱۳۵۷ هـ.ش) به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تغییر نام یافت.

[۹] «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران»، دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی (مل‌ ).

مالکیت این سازمان براساس اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مصوبه‌ی سال (۱۳۵۸ هـ.ش) بر عهده‌ی دولت است.

۷.۱ – اصل۱۷۵ قانون اساسی

براساس اصل ۱۷۵ این قانون نیز آزادی بیان و نشر افکار در سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، باید با رعایت موازین اسلامی و مصالح کشور تأمین گردد.
به موجب همین اصل، اداره‌ی سازمان صدا و سیما زیر نظر قوای سه‌گانه و به‌صورت یک شورای سرپرستی بود.
در بازنگری قانون اساسی در سال (۱۳۶۸ هـ.ش) نصب و عزل مدیرعامل این سازمان بر عهده‌ی رهبری است.

[۱۰] «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، خانه ملت (مل‌ ).

[۱۱] «اصل یک‌صد و هفتاد و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، مجله الکترونیکی پیک مدیران (مل‌ ).

۸ – قوانین و ساختار حقوقی

قانون اداره‌ی سازمان صدا و سیما در آذرماه سال (۱۳۵۹هـ.ش) مشتمل بر ۹ ماده و ۳ تبصره به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
براساس ماده‌ی ۱ این قانون، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران سازمانی مستقل است و به‌طور مستقیم زیر نظر قوای سه‌گانه‌ی قضائیه، مقننه و مجریه اداره می‌شود.

۸.۱ – قانون خط مشی و اصول برنامه‌ها

همچنین قانون خط مشی کلی و اصول برنامه‌های سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، در تیرماه سال (۱۳۶۱ هـ.ش) مشتمل بر مقدمه و ۶۵ ماده و یک تبصره به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
کلیه‌ی مواد این قانون با توجه به اهداف نظام جمهوری اسلامی ایران ترسیم شده است و به مواردی ازجمله اصول کلی، مسائل خبری و تحقیقی، برنامه‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، و خطوط کلی در زمینه‌های اقتصادی، امور اداری و نظامی می‌پردازد.

۸.۲ – تصویب اساسنامه سازمان

برطبق ماده‌ی ۱ این قانون، کلیه‌ی برنامه‌های سازمان مبتنی بر مبانی دینی اسلامی است و بر پرهیز از پخش برنامه‌هایی که مخالف معیارهای اسلامی باشند، تأکید شده است.
اساسنامه‌ی این سازمان نیز مشتمل بر ۳۰ ماده و ۱۵ تبصره، در مهرماه (۱۳۶۲ هـ.ش) به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.

۸.۲.۱ – ماده ۹ اساسنامه

براساس ماده ۹ این اساسنامه، هدف اصلی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ایجاد محیطی مساعد برای تزکیه و تعلیم انسان، رشد فضایل اخلاقی و شتاب بخشیدن به حرکت تکاملی انقلاب اسلامی در سراسر جهان است.

۸.۲.۲ – ماده ۱۴ اساسنامه

همچنین بر پایه‌ی ماده‌ی ۱۴ این اساسنامه، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران دارای دو رکن شورای سرپرستی و مدیرعامل است.

۸.۲.۳ – ماده ۱۶ اساسنامه

ازجمله‌ی وظایف و اختیارات شورای سرپرستی، براساس ماده‌ی ۱