پاورپوینت کامل سُلْطان (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُلْطان (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُلْطان (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُلْطان (مفردات‌قرآن) :

منبع: سُلْطان (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: سلطان (لغات‌قرآن)، سُلْطَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)، سلطان.

سُلْطان (به ضم سین و سکون لام) از واژگان قرآن کریم به معنای دلیل و غلبه که عبارت اخراى تسلّط است.
سلطان در قرآن فقط به دو معناى دلیل و تسلّط آمده و در معناى شاه، خلیفه، والى، فرمانده به کار نرفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُلْطان
۲ – کاربردها
۲.۱ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۶۸ سوره یونس)
۲.۲ – سُلْطانٌ‌ (آیه ۴۲ سوره حجر)
۲.۳ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۴۵ سوره مؤمنون)
۲.۴ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۷۱ سوره اعراف)
۲.۵ – تسلط شیطان
۲.۵.۱ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۲۲ سوره ابراهیم)
۲.۵.۲ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۲۱ سوره سباء)
۲.۵.۳ – سُلْطانٌ‌ (آیه ۴۲ سوره حجر)
۲.۵.۴ – سُلْطانٌ‌ – سُلْطانُهُ‌ (آیات ۹۹ و ۱۰۰ سوره نحل)
۲.۵.۵ – سُلْطانٌ‌ (آیه ۶۵ سوره اسراء)
۲.۵.۶ – سُلْطانِیَهْ‌ (آیه ۲۹ سوره حاقه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای سُلْطان

سُلْطان

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۲۹۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۰.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۲۵۵.

به معنای دلیل و غلبه که عبارت اخراى تسلّط است.
دلیل و حجّت را از آن سلطان گویند که سبب غلبه و تسلّط است.
دقّت در موارد استعمال سلطان نشان می‌دهد که در قرآن مجید فقط در معناى تسلط و دلیل بکار رفته است.
سلطان گاهى در معجزه به کار رفته به عنوان آن‌که سبب تسلط است مانند آیات ۴۵ سوره مؤمنون

[۴] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۴۵.

و ۷۱ سوره اعراف

[۵] اعراف/سوره۷، آیه۷۱.

.

ناگفته نماند سلطان در قرآن فقط به دو معناى دلیل و تسلّط آمده و در معناى شاه، خلیفه، والى، فرمانده به کار نرفته است.
جوهری تصریح می‌کند که آن در این معنى جمع بسته نمی‌شود زیرا که جارى مجراى مصدر است.

[۶] جوهری، اسماعیل بن جماد، الصحاح، ج۳، ص۱۱۳۳.

اطلاق آن بر حکومت و خلیفه و فرمانده به اعتبار تسلّطى است که آنها دارند چنان‌که در نهج البلاغه و صحیفه سجّادیه و غیره آمده است. جمع آن به این اعتبار سلاطین است در اقرب گفته: اطلاق سلطنت بر حکومت و پادشاهى از کلام مولدین است.

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۹.

۲ – کاربردها

به مواردی از سُلْطان که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۶۸ سوره یونس)

(إِنْ عِنْدَکُمْ مِنْ‌ سُلْطانٍ‌ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ)

[۸] یونس/سوره۱۰، آیه۶۸.

«شما را به این‌که می‌گوئید دلیلى نیست آیا به خدا نسبت می‌دهید آنچه را که نمی‌دانید.»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۱۴۰.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۹۵.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۲۸.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۸۵.

۲.۲ – سُلْطانٌ‌ (آیه ۴۲ سوره حجر)

(إِنَّ عِبادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ‌ سُلْطانٌ‌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغاوِینَ)

[۱۳] حجر/سوره۱۵، آیه۴۲.

(که بر بندگانم هیچ تسلطى نخواهى یافت؛ مگر گمراهانى که از تو پیروی مى‌کنند.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۶۴.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۴۵.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۶۶.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۷۱.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۱۹.

در این آیه نیز سلطان به معنى تسلّط و غلبه است.

۲.۳ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۴۵ سوره مؤمنون)

(ثُمَّ أَرْسَلْنا مُوسى‌ وَ أَخاهُ هارُونَ بِآیاتِنا وَ سُلْطانٍ‌ مُبِینٍ)

[۱۹] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۴۵.

(سپس موسی و برادرش هارون را با آیات خود و دلیلى روشن فرستادیم.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۵.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۷۰.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۷۹.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۱۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۷۲.

«سُلْطانٍ مُبِینٍ» بیان آیات است که معجزه‌ها بوده باشد.

۲.۴ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۷۱ سوره اعراف)

(أَ تُجادِلُونَنِی فِی أَسْماءٍ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ‌ سُلْطانٍ‌ …)

[۲۵] اعراف/سوره۷، آیه۷۱.

(آیا با من در مورد اسم‌هایى بى مسمّا که شما و پدرانتان آنها را خدا نامیده‌اید مجادله مى‌کنید، در حالى که خداوند هیچ دلیلى درباره آن نازل نکرده است؟!…)

[۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۹.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۲۵.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۷۹.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۵۱.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۷۴.

این تعبیر در چند آیه دیگر از جمله آیه ۴۰ یوسف

[۳۱] یوسف/سوره۱۲، آیه۴۰.

و ۲۳ نجم

[۳۲] نجم/سوره۵۳، آیه۲۳.

آمده است.
مراد آن است که این نام گذارى و بت‌ها را معبود خواندن و آنها را داراى اثر و تصرف و تقرّب دانستن از جانب شما و پدرانتان است و خداوند به وسیله پیامبران در این باره دلیلى نازل نکرده و نفرموده که بت‌ها تقرّب آورند.
مراد از «اسماء» آن است که اینها نام خالى‌اند و حقیقت ندارند و اینکه می‌گوئید: بت معبود و مقرّب است لفظ پوچى بیش نیست.

۲.۵ – تسلط شیطان

آیاتی که درباره تسلط شیطان بر انسان آمده است؛ عبارتند از:

۲.۵.۱ – سُلْطانٍ‌ (آیه ۲۲ سوره ابراهیم)

(وَ ما کانَ لِی عَلَیْکُمْ مِنْ‌ سُلْطانٍ‌ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِی فَلا تَلُومُونِی وَ لُومُوا أَنْفُسَکُمْ …)

[۳۳] ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۲.

یعنى: «من بر شما تسلّطى نداشتم مگر آنکه من خواندم و شما دعوتم را پذیرفتید، پس مرا ملامت نکنید که چرا خواندم چون کار من آن بود و خودتان را ملامت کنید که چرا از من قبول کردید؟!…»

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۶۴.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۴۷.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۲۲.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۷۸.

این سخن شیطان است که روز قیامت به اغوا‌شدگان خواهد گفت.
مراد از سلطان تسلّطى است که شیطان بتواند مردم را به گناه مجبور کند. به صریح آیه شیطان چنین قدرتى