پاورپوینت کامل سُرَی? (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُرَی? (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُرَی? (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُرَی? (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سُرَی (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سُرَی (مفردات‌قرآن)، أَسْرِ (لغات‌قرآن).

سُرَی (بر وزن هدی) از واژگان نهج البلاغه به معنای رفتن در شب است. پنج مورد از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) درباره مؤمنان خالص در زمان فتنه‌ها، خلافت و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُری
۲ – کاربردها
۲.۱ – السُّرى – خطبه ۱۰۲ (درباره مؤمنان خالص)
۲.۲ – السُّرى – خطبه ۱۶۰ (درباره پیشوایان)
۲.۳ – یَسْری – خطبه ۱۵۰ (درباره امام زمان)
۲.۴ – السُّرى – حکمت ۱۸ (درباره خلافت)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سُری

سُری

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۲۹.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۲۱۶.

به معنای رفتن در شب آمده است. راغب گوید: «السری: سیر اللیل یقال: سری و اسری»

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۰۸.

در اقرب الموارد گوید: «سری الرجل» یعنی تمام شب را راه رفت،

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الوارد، ج۲، ص۶۶۲.

«اسری» نیز مثل «سری» است

۲ – کاربردها

موردی از مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – السُّرى – خطبه ۱۰۲ (درباره مؤمنان خالص)

امام علی (علیه‌السلام) درباره مؤمنان خالص و دور از اشرار در زمان فتنه‌ها فرموده:
«إِنْ شَهِدَ لَمْ یُعْرَفْ، وَ إِنْ غابَ لَمْ یُفْتَقَدْ، أُولَئِکَ مَصَابیحُ الْهُدى، وَ أَعْلاَمُ السُّرى»؛

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۲۳۰، خطبه ۱۰۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۱۹۸، خطبه ۱۰۱.

[۷] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۱۴۹، خطبه ۱۰۳.

یعنی «اگر در جمعی حاضر باشد شناخته نیست و اگر غائب باشد پرسیده نمی‌شود. آنها چراغ‌های هدایت و نشانه‌های رفتن در شبند».

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۱۹، خطبه ۱۰۳.

[۹] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۴.

(شرح‌های خطبه:

[۱۰] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۵.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۴، ص۴۲۵.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۹۰.

[۱۳] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۱۱۰.

)

۲.۲ – السُّرى – خطبه ۱۶۰ (درباره پیشوایان)

در بیان یک مثل فرموده: «فَعِنْدَ الصَّباحِ یَحْمَدُ الْقَوْمُ السُّرى»؛

[۱۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۵۰، خطبه ۱۶۰.

[۱۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۷۶، خطبه ۱۵۵.

[۱۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۲۲۹، خطبه ۱۶۰.

یعنی «در وقت صبح، مردم رفتن در شب را ستایش می‌کنند، بر خلاف آنها که شب را خوابیده و راه نرفته‌اند».

[۱۷] مکارم شیرازی، ن