پاورپوینت کامل سُخْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سُخْر (مفردات‌قرآن) دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سُخْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سُخْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: سُخْر (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: یَسْتَسْخِرُون (لغات‌قرآن)، سخریه.

سُخْر (به ضم سین و سکون خاء) از واژگان قرآن کریم به معنای ریشخند کردن است.
مشتقات سخر که در آیات قرآن استفاده شده عبارتند از:

ساخِر اسم فاعل و به معنای مسخره‌کننده؛
إِسْتِسْخار به معنای طلب اظهار مسخره؛
تَسْخیر (به فتح تاء و سکون سین) به معنای وادار کردن به عمل با قهر و اجبار؛
سخرى (به ضم سین و کسر آن) به معنى مسخره شده یا تسخیر شده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سُخْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَسْخَرُوا – نَسْخَرُ (آیه ۳۸ سوره هود)
۲.۲ – السَّاخِرِینَ‌ (آیه ۵۶ سوره زمر)
۲.۳ – یَسْتَسْخِرُونَ‌ (آیه ۱۴ سوره صافات)
۲.۴ – تسخیر
۲.۴.۱ – سَخَّرَ (آیه ۲ سوره رعد)
۲.۴.۲ – سَخَّرَ (آیه ۲۰ سوره لقمان)
۲.۴.۳ – مُسَخَّراتٍ‌ (آیه ۵۴ سوره اعراف)
۲.۵ – سخری
۲.۵.۱ – سِخْرِیًّا (آیه ۱۱۰ سوره مؤمنون)
۲.۵.۲ – سِخْرِیًّا (آیه ۶۳ سوره ص)
۲.۵.۳ – سُخْرِیًّا (آیه ۳۲ سوره زخرف)
۲.۵.۴ – قرائت سخری
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای سُخْر

سُخْر

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «سخر»، ج۳، ص۲۴۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۰۲.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۲۷.

به معنای ریشخند کردن است.
در اقرب گوید «سَخِرَ منهُ: هزِئ بهِ‌»

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۳۸.

این کلمه در همه جاى قرآن با «من» تعدیه شده است در اقرب الموارد با «باء» نیز گفته سپس می‌گوید: فراء تعدیه با باء را منع کرده

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۳۸.

و جوهری گوید ابو زید حکایت کرده که آن پست‌ترین دو استعمال است

[۶] جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، ج۲، ص۶۷۹.

و در تاج العروس آمده که «سخریه» براى در ضمن گرفتن معنى «هزأ» است.

[۷] زبیدی، مرتضی، تاج العروس، ج۱۱، ص۵۲۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از سُخْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – تَسْخَرُوا – نَسْخَرُ (آیه ۳۸ سوره هود)

(إِنْ‌ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْکُمْ کَما تَسْخَرُونَ‌)

[۸] هود/سوره۱۱، آیه۳۸.

«اگر ما را مسخره بکنید ما هم شما را مسخره و ریشخند خواهیم کرد.»

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۳۳۷.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۲۲۴.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۵۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۴۱.

۲.۲ – السَّاخِرِینَ‌ (آیه ۵۶ سوره زمر)

(وَ إِنْ کُنْتُ لَمِنَ‌ السَّاخِرِینَ‌)

[۱۳] زمر/رسوره۳۹، آیه۵۶.

(و از مسخره‌کنندگان آیات او بودم!)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶۴.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۲۸.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۸۲.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۰۳.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۸۷.

ساخِر به معنای مسخره‌کننده‌ است.

۲.۳ – یَسْتَسْخِرُونَ‌ (آیه ۱۴ سوره صافات)

(وَ إِذا رَأَوْا آیَهً یَسْتَسْخِرُونَ‌)

[۱۹] صافات/سوره۳۷، آیه۱۴.

«چون آیه‌اى بینند مسخره و ریشخند کنند یا یکدیگر را به اظهار ریشخند وا می‌دارند.»

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۹۴.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۲۹.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۶۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۸۷.

به عقیده طبرسی سخر و استسخر هر دو به یک معنى است و بعضى استفعال را طلب اظهار مسخره گفته‌اند.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۶۹۷.

در اقرب نیز هر دو به یک معنى است

[۲۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۶۳۹.

ولى می‌شود گفت که اضافه مبانى کثرت و مبالغه را می‌رساند.

۲.۴ – تسخیر

تَسخیر یعنى وادار کردن به عمل با قهر و اجبار.
راغب گوید: تسخیر آن است که شى‌ء را به غرض مخصوصى با قهر سوق کنند.

[۲۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۰۲.

طبرسی آن را رام کردن گوید که عبارت اخراى سوق به قهر است.
دیگران نیز چنین گفته‌اند.

۲.۴.۱ – سَخَّرَ (آیه ۲ سوره رعد)

(وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ …)

[۲۷] رعد/سوره۱۳، آیه۲.

یعنى «خورشید و ماه را رام کرد و به حرکت و نظم مقهور نمود.»

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۳۹۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۲۸۹.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۸.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۲۱.

۲.۴.۲ – سَخَّرَ (آیه ۲۰ سوره لقمان)

(أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ‌ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ …)

[۳۲] لقمان/سوره۳۱، آیه۲۰.

(آیا ندیدید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است مسخّر شما کرده….)

[۳۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۳.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۴۱.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۲۸.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۱۸۵.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۰۱.

«لَکُمْ» در این آیه و آیات دیگر نشان می‌دهد که این تسخیر براى بندگان و براى منافع آنهاست.

۲.۴.۳ – مُسَخَّراتٍ‌ (آیه ۵۴ سوره اعراف)

(وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ‌ مُسَخَّراتٍ‌ بِأَمْرِهِ …)

[۳۸] اعراف/سوره۷، آیه۵۴.

(و خورشید و ماه و ستارگان مسخّر فرمان او هستند….)

[۳۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۷.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر