پاورپوینت کامل سِلاح (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سِلاح (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سِلاح (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سِلاح (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: سِلاح (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: سِلاح (مفردات‌قرآن)، اَسْلِحَه (لغات‌قرآن)، سلاح.

سَلح (به فتح سین) و سِلاح (به کسر سین) از واژگان نهج البلاغه به معنای هر چیزی است که با آن می‌جنگند. این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند: مَسلَحه (به فتح میم) به معنای محلّ سلاح است. پنج مورد از این واژه در نهج البلاغه آمده است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مقام نصیحت، خطاب به اهل خراج و … از این واژه استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَلح و سِلاح
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْمَسالِحِ – نامه ۵۰ (خطاب به فرماندهان)
۲.۲ – مَسْلَحَهً – خطبه ۱۹۲ (در مقام نصیحت)
۲.۳ – سِلاحاً – نامه ۵۱ (خطاب به اهل خراج)
۲.۴ – سِلاحاً – نامه ۶۱ (خطاب به گمیل)
۳ – تعداد کاربرد
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای سَلح و سِلاح

سَلح و سِلاح

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۵۴۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۳۷۳.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۴۱۹.

به معنای هر چیزی است که با آن می‌جنگند. مسلحه: محلّ سلاح، جمع آن مسالح است، ثغور و مرزها را از آن جهت مسالح نامند که سلاح در آنها برای دفاع ذخیره می‌شود و نیز گروه مسلّح را «مسلحه» گویند.

۲ – کاربردها

مواردی که در نهج‌ البلاغه به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الْمَسالِحِ – نامه ۵۰ (خطاب به فرماندهان)

امام علی (علیه‌السلام) در نامه ۵۰ خطاب به فرماندهان چنین شروع می‌کند:
«مِنْ عَبْدِاللهِ عَلیِّ أَمیرِالْمُؤْمِنینَ إِلَى أَصْحابِ الْمَسالِحِ»؛

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۶۹۱، نامه ۵۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الإستقامه، ج۳، ص۸۸، نامه ۵۰.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ج۱، ص۴۲۴، نامه ۵۰.

«نامه‌ای است از بنده خدا علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین به مرزداران (اصحاب ثغور)».

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۶۳، نامه ۵۰.

[۸] ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۱۴.

(شرح‌های نامه:

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۰، ص۳۱۱.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۱۴۱.

[۱۱] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۷، ص۱۷.

)

۲.۲ – مَسْلَحَهً – خطبه ۱۹۲ (در مقام نصیحت)

حضرت (علیه‌السلام) در مقام نصیحت فرموده:
«وَ اتَّخِذُوا التَّواضُعَ مَسْلَحَهً بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ عَدُوِّکُمْ إِبْلیسَ»؛

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۵۴، خطبه ۱۹۲.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه