پاورپوینت کامل سَوا (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَوا (مفردات‌قرآن) دارای ۶۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَوا (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَوا (مفردات‌قرآن) :

منبع: سَوا (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: سَوَّاها (لغات‌قرآن)، سَوّی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، سوی (مقالات مرتبط).

سَوا یا سَوی (به فتح سین) از واژگان قرآن کریم به معنای برابر بودن است.
مشتقات سَوا که در آیات قرآن به کار رفته‌اند عبارتند از:

مُساوات به معنى برابرى است در کیل یا وزن و غیره؛
تَسویه به معنای برابر کردن و پرداختن و مرتب گردانیدن؛
استواء به معنای برابرى‌؛
سِوی (به کسر سین) و سُوی (به ضم سین) به معنای عدل و وسط؛
سَویّ (به فتح سین و تشدید یاء) به معنای دور بودن از افراط و تفریط در اندازه و کیفیت؛
سَواء (به فتح سین) به معناى برابرى و به معنى مساوى و وسط است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَوا
۲ – کاربردها
۲.۱ – مساوات
۲.۱.۱ – ساوى‌ (آیه ۹۶ سوره کهف)
۲.۲ – تسویه
۲.۲.۱ – فَسَوَّى‌ (آیه ۳۸ سوره قیامت)
۲.۲.۲ – فَسَوَّى‌ (آیه ۲ سوره اعلی)
۲.۲.۳ – سَوَّاکَ‌ (آیه ۳۷ سوره کهف)
۲.۲.۴ – فَسَوَّاکَ‌ (آیه ۷ سوره انفطار)
۲.۲.۵ – سَوَّیْتُهُ‌ (آیه ۲۹ سوره حجر)
۲.۲.۶ – نُسَوِّیکُمْ‌ (آیه ۹۸ سوره شعراء)
۲.۲.۷ – تُسَوَّى‌ (آیه ۴۲ سوره نساء)
۲.۲.۸ – فَسَوَّاهُنَ‌ (آیه ۲۹ سوره بقره)
۲.۳ – استواء
۲.۳.۱ – یَسْتَوِی‌ – تَسْتَوِی‌ (آیه ۱۶ سوره رعد)
۲.۳.۲ – اسْتَوَتْ‌ (آیه ۴۴ سوره هود)
۲.۳.۳ – اسْتَوَیْتَ‌ (آیه ۲۸ سوره مؤمنون)
۲.۳.۴ – اسْتَوى‌ (آیه ۳ سوره یونس)
۲.۳.۵ – اسْتَوى‌ (آیه ۵ سوره طه)
۲.۳.۶ – اسْتَوى‌ (آیه ۲۹ سوره بقره)
۲.۳.۷ – اسْتَوى‌ (آیه ۱۱ سوره فصّلت)
۲.۳.۸ – اسْتَوى‌ (آیه ۱۴ سوره قصص)
۲.۳.۹ – فَاسْتَوى‌ (آیه ۶ سوره نجم)
۲.۴ – سِوی و سُوی
۲.۴.۱ – سُوىً‌ (آیه ۵۸ سوره طه)
۲.۵ – سَوِیّ
۲.۵.۱ – السَّوِیِ‌ (آیه ۱۳۵ سوره طه)
۲.۵.۲ – سَوِیًّا (آیه ۱۰ سوره مریم)
۲.۵.۳ – سَوِیًّا (آیه ۲۲ سوره ملک)
۲.۶ – سواء
۲.۶.۱ – سَواءٌ (آیه ۶ سوره بقره)
۲.۶.۲ – سَواءَ (آیه ۱۰۸ سوره بقره)
۲.۶.۳ – سَواءٍ (آیه ۵۸ سوره انفال)
۲.۶.۴ – سَواءٍ (آیه ۱۰۹ سوره انبیاء)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای سَوا

سَوا

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۳۵۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۳۹.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۳۶.

به معنای برابر بودن است.

۲ – کاربردها

به مواردی از سَوا که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مساوات

مساوات به معنى برابرى است در کیل یا وزن و غیره. گوئیم: این لباس با آن مساوى است‌.

۲.۱.۱ – ساوى‌ (آیه ۹۶ سوره کهف)

(حَتَّى إِذا ساوى‌ بَیْنَ الصَّدَفَیْنِ قالَ انْفُخُوا)

[۴] کهف/سوره۱۸، آیه۹۶.

«تا چون میان دو حاشیه کوه را برابر کرد گفت: بدمید.»

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۰۵.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۵.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۷.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۶۳.

ذوالقرنین میان شکاف کوه پاره‌هاى آهن را گذشت تا شکاف را پر کرد و دو لبه کوه را با هم برابر نمود.
مفاعله گاهى مثل تفعیل می‌آید. این آیه از آن است.

۲.۲ – تسویه

تسویه به معنای برابر کردن، پرداختن و مرتب گردانیدن است.

۲.۲.۱ – فَسَوَّى‌ (آیه ۳۸ سوره قیامت)

(ثُمَّ کانَ عَلَقَهً فَخَلَقَ‌ فَسَوَّى‌)

[۹] قیامه/سوره۷۵، آیه۳۸.

(سپس علقه شد پس او را اندازه گرفت و متعادل کرد)

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۱۵.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۸۴.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۳۲.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۰۷.

تسویه ظاهرا میان اجزاء بدن است.

۲.۲.۲ – فَسَوَّى‌ (آیه ۲ سوره اعلی)

(الَّذِی خَلَقَ‌ فَسَوَّى‌)

[۱۴] اعلی/سوره۸۷، آیه۲.

(همان خداوندى که آفرید و موزون ساخت.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۱.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۴۱.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۶۵.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۱.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۱۹.

۲.۲.۳ – سَوَّاکَ‌ (آیه ۳۷ سوره کهف)

(ثُمَ‌ سَوَّاکَ‌ رَجُلًا)

[۲۰] کهف/سوره۱۸، آیه۳۷.

(پس از آن تو را مرد کاملى قرار داد.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۸.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۳۲.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۱۲.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۶۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۲۷.

۲.۲.۴ – فَسَوَّاکَ‌ (آیه ۷ سوره انفطار)

(الَّذِی خَلَقَکَ‌ فَسَوَّاکَ‌ فَعَدَلَکَ)

[۲۶] انفطار/سوره۸۲، آیه۷.

(همان کسى که تو را آفرید و منظم ساخت و اعتدال بخشید.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۷.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۶۹.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۲۵.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۵۳.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۸۲.

به نظرم مراد از «سَوَّاکَ‌» سلامت اعضاء و گذاشتن هر عضو در موضع خود و مستوى الخلقه بودن و از «عَدَلَکَ» تناسب اعضاء است.

۲.۲.۵ – سَوَّیْتُهُ‌ (آیه ۲۹ سوره حجر)

(فَإِذا سَوَّیْتُهُ‌ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی)

[۳۲] حجر/سوره۱۵، آیه۲۹.

(چون او را پرداختم و از روحم در آن دمیدم …)

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۴۲.

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۲۵.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۸۴.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۷.

در این آیه ظاهرا فراغ از خلقت مراد است.

۲.۲.۶ – نُسَوِّیکُمْ‌ (آیه ۹۸ سوره شعراء)

(تَاللَّهِ إِنْ کُنَّا لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ • إِذْ نُسَوِّیکُمْ‌ بِرَبِّ الْعالَمِینَ)

[۳۷] شعراء/سوره۲۶، آیات۹۷-۹۸.

(به خدا قسم در گمراهی آشکار بودیم آنگاه که شما را با خدا برابر می‌کردیم و به جاى او معبود می‌گرفتیم)

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۰۷.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۹۱.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۳۴.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۰۵.

این آیه سخن مشرکین است که روز قیامت به خدایان دروغین خواهند گفت.

۲.۲.۷ – تُسَوَّى‌ (آیه ۴۲ سوره نساء)

(لَوْ تُسَوَّى‌ بِهِمُ الْأَرْضُ)

[۴۲] نساء/سوره۴، آیه۴۲.

(ای کاش زمین با آن‌ها مساوى بود و بر انگیخته نمی‌شدند)

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۶۵.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۵۶.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۵۴.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۷۸.

۲.۲.۸ – فَسَوَّاهُنَ‌ (آیه ۲۹ سوره بقره)

(فَسَوَّاهُنَ‌ سَبْعَ سَماواتٍ)

[۴۷] بقره/سوره۲، آیه۲۹.

(آن‌ها را هفت آسمان متعادل کرد)

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۱۷۵.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۱۱۴.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۱۱۳.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۷۳.

۲.۳ – استواء

استواء به معنای برابرى‌ است.

۲.۳.۱ – یَسْتَوِی‌ – تَسْتَوِی‌ (آیه ۱۶ سوره رعد)

(قُلْ هَلْ‌ یَسْتَوِی‌ الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِیرُ أَمْ هَلْ‌ تَسْتَوِی‌ الظُّلُماتُ وَ النُّورُ)

[۵۲] رعد/سوره۱۳، آیه۱۶.

(بگو: آیا نابینا و بینا یکسانند؟! یا ظلمت‌ها و نور برابرند؟!)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۱.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۴۴۴.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۳۲۵.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۴۰.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۳۸.

استواء چون با «على» متعدى شود معنى استقرار یافتن و بر قرار شدن می‌دهد مثل‌

۲.۳.۲ – اسْتَوَتْ‌ (آیه ۴۴ سوره هود)

(وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ‌ عَلَى الْجُودِیِّ)

[۵۸] هود/سوره۱۱، آیه۴۴.

«کار به پایان رسید و کشتی بر کوه جودی نشست و در آن قرار گرفت.»

[۵۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۳۴۷.

[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۲۳۰.

[۶۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۶۴.

[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۵۰.

و مثل‌

۲.۳.۳ – اسْتَوَیْتَ‌ (آیه ۲۸ سوره مؤمنون)

(فَإِذَا اسْتَوَیْتَ‌ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَکَ عَلَى الْفُلْکِ)

[۶۳] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۲۸.

«چون تو و یارانت در کشتى قرار یافتید.»

[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۰.

[۶۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۰.

[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۴۵.

[۶۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۶۶.

على هذا معنى آیات‌

۲.۳.۴ – اسْتَوى‌ (آیه ۳ سوره یونس)

(ثُمَ‌ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ)

[۶۸] یونس/سوره۱