شیعه فایل |
پاورپوینت کامل سَمْع (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل سَمْع (مفرداتقرآن) دارای ۸۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَمْع (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل سَمْع (مفرداتقرآن) :
منبع: سَمْع (قاموس قرآن (جلد ۳))
مقالات مرتبط: سمع (لغاتقرآن)، سَمْع (مفرداتنهجالبلاغه)، سمع.
سَمْع (به فتح سین و سکون میم) از واژگان قرآن کریم به معنای قوّه شنوائى، شنیدن و گوش است.
مشتقات سمع که در آیات قرآن آمده عبارتند از:
إسْماع (به کسر الف و سکون سین) به معنای شنواندن؛
إسْتِماع (به کسر الف و تاء و سکون سین) به معنای گوش دادن؛
سَمّاع (به فتح سین و تشدید میم) مبالغه است و به معنای بسیار گوشگیر و گوشفراده؛
سَمیع (به فتح سین) به معنای شنوا و از اسماء حسنى است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای سَمْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – السَّمْعَ (آیه ۲۰ سوره هود)
۲.۲ – السَّمْعِ (آیه ۲۱۲ سوره شعراء)
۲.۳ – سَمْعِهِمْ (آیه ۷ سوره بقره)
۲.۴ – سَمْعِهِ (آیه ۲۳ سوره جاثیه)
۲.۵ – سَمِعْنا (آیه ۲۸۵ سوره بقره)
۲.۶ – سَمِعْنا (آیه ۳۱ سوره انفال)
۲.۷ – سَمِعْنا (آیه ۲۱ سوره انفال)
۲.۸ – سَمِعْنا – اسْمَعْ – مُسْمَعٍ (آیه ۴۶ سوره نساء)
۲.۹ – أَسْمِعْ (آیه ۲۶ سوره کهف)
۲.۱۰ – یَسَّمَّعُونَ (آیه ۸ سوره صافات)
۲.۱۱ – السَّمْع (آیات ۱۹۴ و۱۹۶ سوره شعراء)
۲.۱۲ – السَّمْعَ (آیه ۳۷ سوره ق)
۲.۱۳ – إِسْماع
۲.۱۳.۱ – تُسْمِعُ (آیه ۸۰ سوره نمل)
۲.۱۳.۲ – تُسْمِعُ (آیه ۸۰ سوره نمل)
۲.۱۳.۳ – أَسْمَعَهُمْ (آیه ۲۳ سوره انفال)
۲.۱۳.۴ – أَسْمِعْ (آیه ۳۸ سوره مریم)
۲.۱۴ – استماع
۲.۱۴.۱ – اسْتَمَعَ (آیه ۱ سوره جنّ)
۲.۱۴.۲ – فَاسْتَمِعْ (آیه ۱۳ سوره طه)
۲.۱۵ – سمّاع
۲.۱۵.۱ – سَمَّاعُونَ (آیه ۴۱ سوره مائده)
۲.۱۶ – مفرد آمدن سمع
۲.۱۶.۱ – سَمْعِهِمْ (آیه ۷ سوره بقره)
۲.۱۶.۲ – السَّمْعَ (آیه ۳۱ سوره یونس)
۲.۱۶.۳ – السَّمْعَ (آیه ۳۶ سوره اسراء)
۲.۱۶.۴ – سَمْعِهِ (آیه ۲۳ سوره جاثیه)
۲.۱۷ – سمیع
۲.۱۷.۱ – السَّمِیعِ (آیه ۲۴ سوره هود)
۲.۱۷.۲ – السَّمِیعُ (آیه ۱۲۷ سوره بقره)
۲.۱۷.۳ – السَّمِیعُ (آیه ۶۱ سوره انفال)
۳ – پانویس
۴ – منبع
۱ – معنای سَمْع
سَمْع
[۱] قرشی بنایی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۳۲۳.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۵.
[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۴۶.
به معنای قوّه شنوائى، شنیدن و گوش است.
به معنى فهم و درک و طاعت نیز آید. چنانکه راغب و دیگران گفتهاند.
[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۵.
۲ – کاربردها
به مواردی از سَمْع که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – السَّمْعَ (آیه ۲۰ سوره هود)
(ما کانُوا یَسْتَطِیعُونَ السَّمْعَ وَ ما کانُوا یُبْصِرُونَ)
[۵] هود/سوره۱۱، آیه۲۰.
(آنها هرگز توانایى شنیدن حق را نداشتند؛ و حقیقت را نمىدیدند.)
[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲۴.
[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۲۸۳.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۹۰.
[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۳۳.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۲۸.
سَمْع در این آیه به معنای شنیدن است.
۲.۲ – السَّمْعِ (آیه ۲۱۲ سوره شعراء)
(إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ)
[۱۱] شعراء/سوره۲۶، آیه۲۱۲.
(آنها از استراق سمع و شنیدن اخبار آسمانها بر کنارند.)
[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷۶.
[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۶۴.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۲۸.
[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۶۳.
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۲۱.
سَمْع در اینجا نیز به معنى شنیدن است.
۲.۳ – سَمْعِهِمْ (آیه ۷ سوره بقره)
(خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ …)
[۱۷] بقره/سوره۲، آیه۷.
(خدا بر دلها و گوشهاى آنان مهر نهاده…)
[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳.
[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۸۳.
[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۵۲.
[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۶۸.
[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۳۰.
سمْع در آیه فوق به معنای گوش است.
۲.۴ – سَمْعِهِ (آیه ۲۳ سوره جاثیه)
(وَ خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ …)
[۲۳] جاثیه/سوره۴۵، آیه۲۳.
(و بر گوش و قلبش مهر زده….)
[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰۱.
[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۶۴.
[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۷۳.
[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۶۱.
[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۱۸.
سَمْع به معنى گوش است.
۲.۵ – سَمِعْنا (آیه ۲۸۵ سوره بقره)
(سَمِعْنا وَ أَطَعْنا …)
[۲۹] بقره/سوره۲، آیه۲۸۵.
«فهمیدیم و اطاعت کردیم.»
[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۶۸۲.
[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۴۴۳.
[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۲۱۵.
[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۸۹.
سَمْع در این آیه به معنى فهم و درک و طاعت است.
۲.۶ – سَمِعْنا (آیه ۳۱ سوره انفال)
(قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا …)
[۳۴] انفال/سوره۸، آیه۳۱.
(شنیدیم؛ چیز مهمّى نیست؛ اگر بخواهیم مثل آن را مىگوییم….)
[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۸۰.
[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۸۷.
[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۶۷.
[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۰۷.
[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۲۸.
در اینجا نیز سَمْع به معنى فهم و درک و طاعت است.
۲.۷ – سَمِعْنا (آیه ۲۱ سوره انفال)
(وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا یَسْمَعُونَ)
[۴۰] انفال/سوره۸، آیه۲۱.
«مثل آنان نباشید که گفتند: فهمیدیم حال آنکه نمىفهمند.»
[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۵۰.
[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۴۱.
[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۸۸.
[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۱۷.
شاید به معنى فهم و درک باشد.
۲.۸ – سَمِعْنا – اسْمَعْ – مُسْمَعٍ (آیه ۴۶ سوره نساء)
(وَ یَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَیْنا وَ اسْمَعْ غَیْرَ مُسْمَعٍ …)
[۴۵] نساء/سوره۴، آیه۴۶.
(مىگویند: شنیدیم و مخالفت کردیم و نیز مىگویند: بشنو که هرگز نشنوى!….)
[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۶.
[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۸۰.
[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۶۴.
[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۷۱.
[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۸۵.
جمله «اسْمَعْ غَیْرَ مُسْمَعٍ» را بشنو شنوا نباشى. و بشنو گفتهات مقبول نیست معنى کردهاند چنانکه در مجمع و اقرب گفته است.
[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۸۵.
[۵۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۱۵.
یعنى فهمیدیم ولى فرمان نبردیم. بشنو خدا شنوایت نکند. (نعوذ باللّه).
۲.۹ – أَسْمِعْ (آیه ۲۶ سوره کهف)
(لَهُ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَ أَسْمِعْ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ …)
[۵۳] کهف/سوره۱۸، آیه۲۶.
(غیب آسمانها و زمین تنها از آن اوست. خداوند چه بینا و شنواست! آنها هیچ ولىّ و سرپرستى جز او ندارند….)
[۵۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۶.
[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۸۵.
[۵۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۷۶.
[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۴۷.
[۵۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۱۵.
طبرسی و زمخشری گفتهاند: این دو صیغه براى تعجّب است و به جاى «ما ابصره و ما أَسْمَعَهُ» میباشد و ذکر تعجب براى تعظیم علم و بصیرت خداوند است.
[۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۱۵.
[۶۰] زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۲، ص۷۱۶.
یعنى نهان آسمانها و زمین براى اوست چه بینا و شنواست. همچنین است آیه ۳۸ مریم
[۶۱] مریم/سوره۱۹، آیه۳۸.
که گذشت.
۲.۱۰ – یَسَّمَّعُونَ (آیه ۸ سوره صافات)
(لا یَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى وَ یُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ)
[۶۲] صافات/سوره۳۷، آیه۸.
«قادر به استماع ملاء اعلى نیستند و از هر سو زده و رانده میشوند.»
[۶۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۸۴.
[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۲۳.
[۶۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۳۰.
[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۸۵.
«یَسَّمَّعُونَ» با تشدید و تخفیف هر دو خوانده شده و اصل آن یتسمّعون از باب تفعّل است و تسمّع بمعنى استماع است.
۲.۱۱ – السَّمْع (آیات ۱۹۴ و۱۹۶ سوره شعراء)
(وَ إِنَّهُ لَتَنْزِیلُ رَبِّ الْعالَمِینَ … وَ ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیاطِینُ • وَ ما یَنْبَغِی لَهُمْ وَ ما یَسْتَطِیعُونَ • إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ … هَلْ أُنَبِّئُکُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّیاطِینُ • تَنَزَّلُ عَلى کُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ • یُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَکْثَرُهُمْ کاذِبُونَ)
[۶۷] شعراء/سوره۲۶، آیات۱۹۲- ۲۲۳.
«قرآن حتما از جانب پروردگار جهانیان است. آن را شیاطین نازل نکرده و لایق این کار نیستند (که آنها شریر و مفسداند، شریر کجا و آوردن هدایت کجا؟!) و قدرت این کار را ندارند که آنها از شنیدن کلام عالم بالا معزول و ممنوعاند … آیا بگویم شیاطین بر که نازل میشوند؟ بر هر دروغگو و پیوسته گناهکار. شنیده خود را به او القا میکنند و ببشترشان دروغ میگویند.»
[۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۴۴۶.
[۶۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۱۵.
[۷۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۶۰.
[۷۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۲۰.
سَمْع اول به معنى شنیدن است یعنى شیاطین از شنیدن کلمات ملائکه ممنوعاند.
و سَمْع دوم به معنى مسموع است یعنى شیاطین مسموع خود را به دروغگویان القاء میکنند و این نشان میدهد که شیاطین با وجود رانده شدن با تیرهاى شهاب باز مطالبى به طور ناقص از آسمان دریافت میدارند مگر آنکه بگوئیم «یُلْقُونَ السَّمْعَ» اشاره به زمانى است که ممنوع نبودند و قرآن از زبان آنها نقل میکند:
(وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ یَسْتَمِعِ الْآنَ یَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً)
[۷۲] جنّ/سوره۷۲، آیه۹.
(و اینکه ما پیش از این به استراق سمع در آسمانها مىنشستیم؛ امّا اکنون هرکس بخواهد استراق سمع کند، شهابى را در کمین خود مىیابد.)
[۷۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۲.
[۷۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۵.
[۷۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۴۲.
[۷۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۷۵.
[۷۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۵۶.
۲.۱۲ – السَّمْعَ (آیه ۳۷ سوره ق)
(إِنَّ فِی ذلِکَ لَذِکْرى لِمَنْ کانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِیدٌ)
[۷۸] ق/سوره۵۰، آیه۳۷.
(در این تذکّرى است براى آن کس که عقل دارد، یا گوش دل فرا دهد در حالى که حضور قلب داشته باشد.)
[۷۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۰.
[۸۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۳۳.
[۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۶.
[۸۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۷۷.
[۸۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۲۴.
مراد از سمع، گوش است.
«أَلْقَى السَّمْعَ» یعنى استماع کرد گوئى گوش خود را به طرف گوینده میاندازد.
۲.۱۳ – إِسْماع
إِسْماع به معنای شنواندن است.
۲.۱۳.۱ – تُسْمِعُ (آیه ۸۰ سوره نمل)
(إِنَّکَ لا تُسْمِعُالْمَوْتى …)
[۸۴] نمل/سوره۲۷، آیه۸۰.
«تو مردگان را شنواندن یا فهماندن نتوانى.»
[۸۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۵۸.
[۸۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۹۰.
[۸۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۴۱.
[۸۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۶۵.
۲.۱۳.۱ – تُسْمِعُ (آیه ۸۰ سوره نمل)
(وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ …)
[۸۹] نمل/سوره۲۷، آیه۸۰.
(و نه سخنت را به گوش کران برسانی…)
[۹۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۴.
[۹۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۵۸.
[۹۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۹۰.
[۹۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۴۱.
[۹۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۶۵.
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
