پاورپوینت کامل سَلْم (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَلْم (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَلْم (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَلْم (مفردات‌قرآن) :

منبع: سَلْم (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: سِلْم (لغات‌قرآن)، سَلْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)، سلم (مقالات مرتبط).

سَلْم (به فتح سین و سکون لام) از واژگان قرآن کریم به معنای کنار بودن از آفات ظاهرى و باطنى است.
مشتقات سلم در آیات قرآن عباتند از:

سَلام (به فتح سین) به معنای سلامتی و امنیت؛
سِلْم (به کسر سین و سکون لام) به معنای صلح؛
سَلَم (به فتح سین و لام) به معناى اطاعت و انقیاد و گاهی به معنای صلح می‌آید؛
سَلْم (به فتح سین و سکون لام) به معنای مسالمت و صلح و سازش‌؛
سُلَّم (به ضم سین و تشدید لام) به معنای نردبان؛
تَسلیم (به فتح تاء) به معانی سلام کردن، سالم کردن و نگاه داشتن، دادن چیزى و معناى انقیاد و طاعت؛
إسلام (به کسر الف) به معنای انقیاد و تسلیم شدن است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَلْم
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَلِیمٍ‌ (آیه ۸۴ سوره صافات)
۲.۲ – مُسَلَّمَهٌ (آیه ۷۱ سوره بقره)
۲.۳ – سلام
۲.۳.۱ – بِسَلامٍ‌ (آیه ۳۴ سوره ق)
۲.۳.۲ – سَلاماً (آیه ۶۹ سوره انبیاء)
۲.۳.۳ – السَّلامِ‌ (آیه ۱۶ سوره مائده)
۲.۳.۴ – السَّلامِ‌ (آیه ۱۲۷ سوره انعام)
۲.۳.۵ – سَلامٌ‌ (آیه ۵۴ سوره انعام)
۲.۳.۶ – سَلامٌ‌ (آیه ۴۶ سوره اعراف)
۲.۳.۷ – فَسَلِّمُوا (آیه ۶۱ سوره نور)
۲.۳.۸ – سَلامٌ‌ (آیه ۵۸ سوره یس)
۲.۳.۹ – السَّلامَ‌ (آیه ۹۴ سوره نساء)
۲.۳.۱۰ – سَلاَماً (آیه ۶۳ سوره فرقان)
۲.۳.۱۱ – سلام بر انبیاء
۲.۳.۱۲ – سخن بهشتیان (آیه ۲۶ سوره واقعه)
۲.۳.۱۳ – سلام بودن شب قدر (آیه ۵ سوره قدر)
۲.۳.۱۴ – سلام به اصحاب یمین (آیه ۹۱ سوره واقعه)
۲.۳.۱۵ – سلام از اسماءالله (آیه ۲۳ سوره حشر)
۲.۴ – سِلْم
۲.۴.۱ – السِّلْمِ‌ (آیه ۲۰۸ سوره بقره)
۲.۵ – سَلَم
۲.۵.۱ – السَّلَمَ‌ (آیه ۸۷ سوره نحل)
۲.۶ – سَلْم
۲.۶.۱ – لِلسَّلْمِ‌ (آیه ۶۱ سوره انفال)
۲.۷ – سُلَّم
۲.۷.۱ – سُلَّماً (آیه ۳۵ سوره انعام)
۲.۷.۲ – سُلَّمٌ (آیه ۳۸ سوره طور)
۲.۸ – تسلیم
۲.۸.۱ – فَسَلِّمُوا (آیه ۶۱ سوره نور)
۲.۸.۲ – سَلِّمُوا تَسْلِیماً (آیه ۵۶ سوره احزاب)
۲.۸.۳ – سَلَّمَ‌ (آیه ۴۳ سوره انفال)
۲.۸.۴ – سَلَّمْتُمْ‌ (آیه ۲۳۳ سوره بقره)
۲.۸.۵ – یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً (آیه ۶۵ سوره نساء)
۲.۸.۶ – مراتب تسلیم‌
۲.۹ – اسلام
۲.۹.۱ – أَسْلَمَ‌ (آیه ۸۳ سوره آل عمران)
۲.۹.۲ – أَسْلَما (آیه ۱۰۳ سوره صافات)
۲.۹.۳ – أَسْلِمْ‌ – أَسْلَمْتُ‌ (آیه ۱۳۱ سوره بقره)
۲.۹.۴ – أَسْلَمْنا (آیه ۱۴ سوره حجرات)
۲.۹.۵ – مُسْتَسْلِمُونَ‌ (آیه ۲۶ سوره صافات)
۲.۹.۶ – الْإِسْلامُ‌ (آیه ۱۹ سوره آل عمران)
۲.۹.۷ – الْإِسْلامِ‌ (آیه ۸۵ سوره آل عمران)
۲.۹.۸ – الْإِسْلامَ‌ (آیه ۳ سوره مائده)
۲.۹.۹ – توضیح تکمیلی
۲.۹.۱۰ – فرق اسلام و ایمان‌
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای سَلْم

سَلْم

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۲۹۶.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۱.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۸۳.

(مثل فلس) و سلامت و سلام یعنى کنار بودن از آفات ظاهرى و باطنى است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۱.

در اقرب آمده: «سَلِمَ‌ من العیوب و الآفات‌ سَلَاماً و سَلَامَهً» یعنى از بلایا و عیبها نجات یافت و کنار شد.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۰۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از سَلْم که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – سَلِیمٍ‌ (آیه ۸۴ سوره صافات)

(إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ‌ سَلِیمٍ‌)

[۶] صافات/سوره۳۷، آیه۸۴.

(هنگامى که با قلبى سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد.)

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۹.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۲۳.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۴۷.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۰۱.

سلم در این آیه در سلامت باطن است قلب سلیم آن است که از شک و حسد و کفر و غیره سالم و کنار باشد.

۲.۲ – مُسَلَّمَهٌ (آیه ۷۱ سوره بقره)

(مُسَلَّمَهٌ لا شِیَهَ فِیها …)

[۱۲] بقره/سوره۲، آیه۷۱.

(از هر عیبى برکنار بوده، و رنگ دیگرى در آن نباشد….)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۰۶.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۰۲.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۱۳.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۲۷۴.

سلم در اینجا از عیوب سلامت است و خالى در آن نیست که مراد از آن سلامت ظاهرى است.

۲.۳ – سلام

یک دفعه سلام خارجى است به معنى سلامت مثل‌:

۲.۳.۱ – بِسَلامٍ‌ (آیه ۳۴ سوره ق)

(ادْخُلُوها بِسَلامٍ‌ ذلِکَ یَوْمُ الْخُلُودِ)

[۱۸] ق/سوره۵۰، آیه۳۴.

«به سلامت وارد بهشت شوید. آن روز خلود است.»

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۳۱.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۵۵.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۲۷۶.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۲۴.

و مثل‌

۲.۳.۲ – سَلاماً (آیه ۶۹ سوره انبیاء)

(یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‌ إِبْراهِیمَ)

[۲۳] انبیاء/سوره۲۱، آیه۶۹.

(سرانجام او را به آتش افکندند؛ ولى ما گفتیم: اى آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش.)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۷.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۲۷.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۰۳.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۴۱.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۸۷.

سلام بودن آتش بى حرارت و بى سوزش بودن آن است نسبت به ابراهیم (علیه‌السّلام).

و ایضا

۲.۳.۳ – السَّلامِ‌ (آیه ۱۶ سوره مائده)

(یَهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ‌ السَّلامِ‌ …)

[۲۹] مائده/سوره۵، آیه۱۶.

(خداوند به برکت آن، کسانى را که از رضاى او پیروى کنند، به راههاى سلامت و امنیت، هدایت مى‌کند….)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۰.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۳۹۹.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۴۴.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۵۴.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۷۰.

۲.۳.۴ – السَّلامِ‌ (آیه ۱۲۷ سوره انعام)

(لَهُمْ دارُ السَّلامِ‌ عِنْدَ رَبِّهِمْ …)

[۳۵] انعام/سوره۶، آیه۱۲۷.

(براى آنها نزد پروردگارشان در بهشت سراى امن و آرامش خواهد بود….)

[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۴.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۷۵.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۴۵.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۶۹.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۶۲.

که همه اینها به معنى سلامت و سلام خارجى است.

یکدفعه سلام قولى است مثل‌

۲.۳.۵ – سَلامٌ‌ (آیه ۵۴ سوره انعام)

(وَ إِذا جاءَکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِآیاتِنا فَقُلْ‌ سَلامٌ‌ عَلَیْکُمْ …)

[۴۱] انعام/سوره۶، آیه۵۴.

(هرگاه کسانى که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: سلام بر شما!….)

[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۴.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۱۴۸.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۰۴.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۰۸.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۷۶.

۲.۳.۶ – سَلامٌ‌ (آیه ۴۶ سوره اعراف)

(وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّهِ أَنْ‌ سَلامٌ‌ عَلَیْکُمْ …)

[۴۷] اعراف/سوره۷، آیه۴۶.

(و بهشتیان را صدا مى‌زنند که: درود بر شما باد!….)

[۴۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۶.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۶۱.

[۵۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۲۹.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۱۷.

[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۵۳.

سلام قولى در اسلام همین است و آن دعا و خواستن سلامت از خداوند به شخص است‌. سَلامٌ عَلَیْکُمْ‌ یعنى «سلامت باد از خدا بر شما» و چون از جانب خداست لذا تحیّتى است از خدا و با برکت و پاک و دلچسب است‌.

۲.۳.۷ – فَسَلِّمُوا (آیه ۶۱ سوره نور)

(فَسَلِّمُوا عَلى‌ أَنْفُسِکُمْ تَحِیَّهً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَکَهً طَیِّبَهً …)

[۵۳] نور/سوره۲۴، آیه۶۱.

(بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتى از سوى خداوند، سلامى پربرکت و پاکیزه….)

[۵۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۸.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۲۹.

[۵۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۶۵.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۷۳.

[۵۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۴۶.

۲.۳.۸ – سَلامٌ‌ (آیه ۵۸ سوره یس)

(سَلامٌ‌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ)

[۵۹] یس/سوره۳۶، آیه۵۸.

(سلام (و درود الهى بر آنها)، سخنى است از سوى پروردگارى مهربان.)

[۶۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۴.

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۵۱.

[۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۰۱.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۲۴.

[۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۷۱.

این سلام قولى از جانب خداوند است که به اهل بهشت اعلام می‌شود و می‌دانند که پیوسته در سلامت و امن خواهند بود ممکن است مراد از آن قول ملائکه باشد که به اهل بهشت گویند

(سَلامٌ‌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ)

[۶۵] رعد/سوره۱۳، آیه۲۴.

(و به آنان مى‌گویند: سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نیکوست سرانجام سراى جاویدان!)

[۶۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۲.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۴۷۵.

[۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۳۴۷.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۵۶.

[۷۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۴۵.

چون سلام ملائکه با اجازه خداست لذا در سوره یس سلام خدا خوانده شده است

[۷۱] یس/سوره۳۶، آیه۵۸.

و ممکن است بگوئیم: خداوند صدا خلق می‌کند و اهل بهشت می‌شنوند مثل وحی به موسی در طور سیناء.

۲.۳.۹ – السَّلامَ‌ (آیه ۹۴ سوره نساء)

(وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى‌ إِلَیْکُمُ‌ السَّلامَ‌ لَسْتَ مُؤْمِناً …)

[۷۲] نساء/سوره۴، آیه۹۴.

(به کسى که اظهار صلح و اسلام مى‌کند نگویید: مسلمان نیستى…)

[۷۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۳.

[۷۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۶۳.

[۷۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۴۱.

[۷۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۳۰۸.

[۷۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۴۵.

ظاهرا مراد از آن سلام قولى است چنانکه در سبب نزول آیه نقل شده که اسامه بن زید و یارانش مردى را که اسلام آورده بود و به آنها سلام داد و شهادتین گفت کشتند و گوسفندانش را به غنیمت گرفتند. در نتیجه آیه فوق نازل شد.

[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۴۴.

[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۶۸.

[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۴۵.

۲.۳.۱۰ – سَلاَماً (آیه ۶۳ سوره فرقان)

(وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاَماً)

[۸۱] فرقان/سوره۲۵، آیه۶۳.

(و هنگامى که جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گویند)، به آنها سلام مى‌گویند (و با بزرگوارى مى‌گذرند))

[۸۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۶۵.

[۸۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۳۹.

[۸۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۳۱.

[۸۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۷۹.

[۸۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۲۲۲.

ممکن است‌ «سَلاماً» مفعول فعل محذوف باشد یعنى «نطلب منکم‌ السَّلَامَهَ» و شاید صفت محذوف باشد یعنى «قالوا قولا سَلَاماً»

[۸۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۲.

۲.۳.۱۱ – سلام بر انبیاء

(سَلامٌ‌ عَلى‌ نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ‌)

[۸۸] صافات/سوره۳۷، آیه۷۹.

(سَلامٌ‌ عَلى‌ إِبْراهِیمَ‌)

[۸۹] صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۹.

(سَلامٌ‌ عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌)

[۹۰] صافات/سوره۳۷، آیه۱۲۰.

(سَلامٌ‌ عَلى‌ إِلْ‌یاسِینَ‌)

[۹۱] صافات/سوره۳۷، آیه۱۳۰.

(وَ سَلامٌ‌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ)

[۹۲] صافات/سوره۳۷، آیه۱۸۱.

این آیات از آیه ۷۹ صافات

[۹۳] صافات/سوره۳۷، آیه۷۹.

تا آیه ۱۸۱

[۹۴] صافات/سوره۳۷، آیه۷۹.

واقع‌اند و در ما قبل هر دو آیه اول و آیه چهارم این آیه هست‌ «وَ تَرَکْنا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ»

[۹۵] صافات/سوره۳۷، آیه۷۸.

[۹۶] صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۸.

[۹۷] صافات/سوره۳۷، آیه۱۲۹.

اینها سلام و تحیّت قولى است از جانب خدا و اثر واقعى و خارجى دارد آیه پنجم شامل تمام مرسلین است و آیه اول درباره نوح (علیه‌السّلام) از همه وسیع است که در آن لفظ «فِی الْعالَمِینَ» هست. مراد از آن عالم بشر و یا عالم جن و انس و ملائکه است. و ظاهرا عالم بشر و ادوار بشرى مراد باشد.
به نظر می‌آید «فِی الْعالَمِینَ» حال‌ باشد از سلام یعنى سلام بر نوح در حالیکه آن سلام پیوسته در میان عالمیان هست و خواهد بود. ظاهرا براى همین است که المیزان گوید: این سلام تحیّتى است براى نوح از خدا هدیّه می‌شود بر او از جانب امّت‌هاى انسانیت مادامی که چیزى از خیرات قولا و عملا در جوامع بشرى واقع شود. چون او (علیه‌السّلام) اول کسى است که به دعوت توحید بر خاسته و شرک و اثر آن را کوبیده و در حدود هزار سال در این راه رنج برده … پس براى اوست نصیبى از هر خیر تا روز قیامت و در تمام قرآن سلامى به این وسعت جز درباره نوح یافته نیست.

[۹۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۴۶.

[۹۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۲۲۱.

راغب گوید: این سلام‌ها روشن می‌کنند که خدا خواسته بپیامبران ثنا و دعا شود.

[۱۰۰] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۲.

۲.۳.۱۲ – سخن بهشتیان (آیه ۲۶ سوره واقعه)

(لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً وَ لا تَأْثِیماً • إِلَّا قِیلًا سَلاماً سَلاماً)

[۱۰۱] واقعه/سوره۵۶، آیات۲۵ – ۲۶.

(در آنجا نه لغو و بیهوده‌اى مى‌شنوند نه سخنان گناه‌آلود؛ تنها سخنى که مى‌شنوند سلام است سلام.)

[۱۰۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۵.

[۱۰۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۱۱.

[۱۰۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۳.

[۱۰۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۴۵.

[۱۰۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲۸.

بهتر است بگوئیم مراد از سلام قولى و فعلى هر دو است یعنى «به هم‌دیگر سلام گویند و از هم‌دیگر در سلام باشند.» و شاید قولى مراد باشد یعنى «نطلب لکم سلاما».

۲.۳.۱۳ – سلام بودن شب قدر (آیه ۵ سوره قدر)

(سَلامٌ‌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ)

[۱۰۷] قدر/سوره۹۷، آیه۵.

«آن شب تا طلوع فجر سلام و سلامت است.»

[۱۰۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۶۴.

[۱۰۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۳۲.

[۱۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۰۵.

[۱۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۹۰.

«هِیَ» راجع به لیله قدر است.
درست فهمیده نمی‌شود که چگونه سلام است آیا براى همه یا براى افراد به خصوصى؟! از کلام امام سجاد (علیه‌السّلام) به دست می‌آید که براى عدّه به خصوصى است در دعای ۴۴ صحیفه چنین آمده‌
«سَمَّاهَا لَیْلَهَ الْقَدْرِ … سَلَامٌ‌ دَائِمُ الْبَرَکَهِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَى مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْکَمَ مِنْ قَضَائِهِ.»

[۱۱۲] صحیفه سجادیه، ترجمه حسین انصاریان، دعای۴۴، ص۲۲۱.

«و آن را شب قدر نامید … و آن شب سلامتى و برکت پیوسته است تا سپیده دم بر هر کس از بندگانش که بخواهد به جهت قضایش که لازم‌الاجراء دانسته است.» در این صورت براى کسانى سلامت است که تقدیرشان در آن شب به نحو احسن معین می‌گردد. مثل قرآن که براى مؤمنان شفاست و کافران را جز خسارت نیافزاید.

(وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَهٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَساراً)

[۱۱۳] اسراء/سوره۱۷، آیه۸۲.

(و از قرآن، آنچه شفا و رحمت براى مؤمنان است، نازل مى‌کنیم؛ ولى ستمکاران را جز خسران و زیان نمى‌افزاید.)

[۱۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۰.

[۱۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۲۵۲.

[۱۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۱۸۲.

[۱۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۹۷.

[۱۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۷۳.

۲.۳.۱۴ – سلام به اصحاب یمین (آیه ۹۱ سوره واقعه)

(وَ أَمَّا إِنْ کانَ مِنْ أَصْحابِ الْیَمِینِ • فَسَلامٌ‌ لَکَ مِنْ أَصْحابِ الْیَمِینِ)

[۱۱۹] واقعه/سوره۵۶، آیات۹۰ – ۹۱.

(امّا اگر از اصحاب یمین باشد، به او گفته مى‌شود: سلام بر تو از سوى اصحاب یمین (که از یاران تواند).))

[۱۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۷.

[۱۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۴۲.

[۱۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۳۹.

[۱۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۹۱.

[۱۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۴۴.

ممکن است مراد از این سلام همان باشد که درباره اهل بهشت آمده‌

(لا یَسْمَعُونَ فِیها لَغْواً إِلَّا سَلاماً …)

[۱۲۵] مریم/سوره۱۹، آیه۶۲.

(در آن جا هرگز گفتار لغو و بیهوده‌اى نمى‌شنوند….)

[۱۲۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۹.

[۱۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۰۶.

[۱۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۷۹.

[۱۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۸۶.

[۱۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۸۰۴.

ولى‌ «سَلاماً سَلاماً» در سوره واقعه

[۱۳۱] واقعه/سوره۵۶، آیه۲۶.

راجع به مقربین است معنى آیه چنین می‌شود: «اما اگر شخص متوفى از اصحاب یمین باشد سلام آنها مخصوص تو است.» و شاید «لَکَ» خطاب به حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده باشد.

۲.۳.۱۵ – سلام از اسماءالله (آیه ۲۳ سوره حشر)

(هُوَ اللَّهُ الَّذِی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ‌ السَّلامُ‌ …)

[۱۳۲] حشر/سوره۵۹، آیه۲۳.

(او خداوند یگانه‌اى است که معبودى جز او نیست، حاکم و مالک اوست، از هر عیب منزّه است، به کسى ستم نمى‌کند، امنیّت‌بخش است….)

[۱۳۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۸.

[۱۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۸۲.

[۱۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۲۲.

[۱۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۳۴۸.

[۱۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۰۰.

سلام از اسماء حسنی است.
راغب گوید: گفته‌اند علّت توصیف خداوند به سلام آن است که عیوب و آفات به حضرتش راه ندارد چنانکه به خلائق می‌رسد. در این صورت سلام به معنى سالم است.

[۱۳۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۲۲.

طبرسی گوید: سلام یعنى آنکه بندگان از ظلمش سالم‌اند و گفته‌اند: آن به معنى سالم از هر نقص و عیب و آفت است.

[۱۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۴۰۰.

صدوق در توحید آن را سلامت دهنده و سالم از هر عیب گفته است.

[۱۴۰] صدوق، محمد بن علی، التوحید، ص۲۰۴.

ابن اثیر نیز مثل راغب گفته

[۱۴۱] ابن اثیر، مبارک بن محمد، النهایه، ج۲، ص۳۹۳.

و بیضاوی آن را اختیار کرده است.

[۱۴۲] بیضاوی، عبدالله بن عمر، تفسیر البیضاوی، ج۵، ص۲۰۲.

در اقرب نیز چنین است.

[۱۴۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۰۶.

در جوامع الجامع و کشّاف نیز سلامت‌دهنده یا سالم از هر عیب ذکر شده.

[۱۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج۳، ص۵۳۹.

[۱۴۵] زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۴، ص۵۰۹.

المیزان آن را تقریبا بى آزار معنى کرده گوید: سلام کسى است که با تو به سلامت و عافیت ملاقات کند بدون شرّ و ضرر.

[۱۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۲۲.

[۱۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۳۸۲.

خلاصه آنکه: معنى سلام یا سلامت‌دهنده و یا سالم از هر عیب است. و در صورت اول از صفات فعل و در صورت دوم از صفات جلال است و آن در اصل مصدر است و از باب مبالغه وصف حق تعالى آمده. اقرب الموارد عقیده دارد که در اسماء الله جز سلام، مصدر نیامده است.

[۱۴۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۰۶.

۲.۴ – سِلْم

سلم (بر وزن علم) اخفش آن را صلح گفته است

[۱۴۹] اخفش المتوسط، معانی القرآن، ج۱، ص۱۸۰.

هکذا سلم (بر وزن فلس و فرس). ابو عبیده گوید: سلم و اسلام هر دو یکى است و سلم در جاى دیگر به معنى مسالمت و صلح است.

[۱۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۳۶.

۲.۴.۱ – السِّلْمِ‌ (آیه ۲۰۸ سوره بقره)

(یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی‌ السِّلْمِ‌ کَافَّهً …)

[۱۵۱] بقره/سوره۲، آیه۲۰۸.

(اى کسانى که ایمان آورده‌اید؛ همگى در پرتو ایمان در صلح و آشتى درآیید!…)

[۱۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲.

[۱۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۵۱.

[۱۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۱۰۱.

[۱۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۷۰.

[۱۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۳۶.

آن را در آیه به فتح‌ (سین) و کسر آن خوانده‌اند ولى در قرآن‌ها به کسر است.
آیه ما قبل و ذیل آیه شاهد است که آن به معنى تسلیم شدن به فرمان حق و در اخبار شیعه به معنى ورود به ولایت اهل بیت (علیهم‌السلام) تفسیر شده است.

۲.۵ – سَلَم

سلم (به فتح سین و لام) به معنى اطاعت و انقیاد است‌.
آن چهار بار در قرآن آمده: نساء آیه ۹۰

[۱۵۷] نساء/سوره۴، آیه۹۰.

و ۹۱

[۱۵۸] نساء/سوره۴، آیه۹۱.

، نحل آیه ۲۸

[۱۵۹] نحل/سوره۱۶، آیه۲۸.

و ۸۷

[۱۶۰] نحل/سوره۱۶، آیه۸۷.

.

۲.۵.۱ – السَّلَمَ‌ (آیه ۸۷ سوره نحل)

(وَ أَلْقَوْا إِلَى اللَّهِ یَوْمَئِذٍ السَّلَمَ‌ …)

[۱۶۱] نحل/سوره۱۶، آیه۸۷.

«آن روز به خدا تسلیم و منقاد می‌شوند.»

[۱۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۴۶۲.

[۱۶۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۳۲۰.

[۱۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۳۳.

[۱۶۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۸۵.

۲.۶ – سَلْم

سلم (بر وزن عقل) به معنای مسالمت و صلح و سازش‌ است.

۲.۶.۱ – لِلسَّلْمِ‌ (آیه ۶۱ سوره انفال)

(وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ‌ فَاجْنَحْ لَها وَ تَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ …)

[۱۶۶] انفال/سوره۸، آیه۶۱.

«اگر کفار مایل به سازش و صلح شدند تو هم مایل باش و توکّل به خدا کن.»

[۱۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۵۴.

[۱۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۱۷.

[۱۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۵۱.

[۱۷۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۸۵۳.

سخن ما را درباره این آیه در «قتل» مطالعه کنید.

(ببینید: قتل (مفردات‌قرآن))

۲.۷ – سُلَّم

سُلَّم (به ضم سین و تشدید لام) به معنای نردبان است. خواه از چوب باشد و یا از سنگ و غیره. علت این تسمیه آن است که تو را به آنچه می‌خواهى تسلیم می‌کند و می‌رساند.

[۱۷۱] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۷۰۷.

سلّم دو بار در قرآن آمده: آیه ۳۵ انعام

[۱۷۲] انعام/سوره۶، آیه۳۵.

و آیه ۳۸ طور

[۱۷۳] طور/سوره۵۲، آیه۳۸.

.

۲.۷.۱ – سُلَّماً (آیه ۳۵ سوره انعام)

(وَ إِنْ کانَ کَبُرَ عَلَیْکَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِیَ نَفَقاً فِی الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِی السَّماءِ فَتَأْتِیَهُمْ بِآیَهٍ …)

[۱۷۴] انعام/سوره۶، آیه۳۵.

اعراض مشرکان بر آن حضرت گران می‌آمد خدا در رفع آن فرماید:
«اگر اعراض آنها بر تو گران باشد اگر بتوانى منفذى در زمین بیابى یا نردبان و وسیله بالا رفتن به آسمان پیدا کنى و آیه‌اى براى آنها بیاورى که وادار به ایمانشان کند (نتوانى آورد چون خدا خواسته ایمان و کفر با اختیار باشد نه با اجبار.)»

[۱۷۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۹۰.

[۱۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۶۴.

[۱۷۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۷۳.

[۱۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۵۸.

۲.۷.۲ – سُلَّمٌ (آیه ۳۸ سوره طور)