پاورپوینت کامل سَفْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سَفْر (مفردات‌قرآن) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سَفْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل سَفْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: سَفْر (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: أَسْفَرَ (لغات‌قرآن)، سَفْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، اسفار.

سَفْر (به فتح سین و سکون فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای پرده بر‌داشتن و آشکار کردن است.
مسافرت را از آن جهت سفر گویند که اخلاق مردم در آن آشکار می‌شود طوری که در غیر آن آشکار نمی‌شود.
مشتقات سَفْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

أسْفار (به فتح الف) جمع سَفَر و سِفْر است.
سِفْر (به کسر سین) به معنای کتاب و نامه است که حقائق و مطالب را روشن و آشکار می‌کند.
سافِر اسم فاعل به معنى کاتب و نویسنده است
سَفَرَه جمع سافِر است.
إسْفار (به کسر الف) روشن شدن و آشکار گشتن است‌.

فهرست مندرجات

۱ – معنای سَفْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – سَفَرٍ (آیه ۱۸۴ سوره بقره)
۲.۲ – أَسْفارِنا (آیه ۱۹ سوره سباء)
۲.۳ – سِفْر
۲.۳.۱ – أَسْفاراً (آیه ۵ سوره جمعه)
۲.۴ – سافِر
۲.۴.۱ – سَفَرَهٍ (آیه ۱۵ سوره عبس)
۲.۵ – إسفار
۲.۵.۱ – أَسْفَرَ (آیه ۳۴ سوره مدثّر)
۲.۵.۲ – مُسْفِرَهٌ (آیه ۳۸ سوره عبس)
۲.۶ – نکته تفسیری
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای سَفْر

سَفْر

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۲۷۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۱۲.

[۳] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۳۲.

به معنای پرده بر‌داشتن و آشکار کردن است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۱.

راغب گوید: «السَّفْرُ: کَشْفُ الْغِطَاءِ … سَفْرُ الْعِمَامَهِ عَنِ الرَّأْسِ وَ الْخِمَارِ عَنِ الْوَجْهِ»

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۱۲.

مسافرت را از آن جهت سفر گویند که اخلاق مردم در آن آشکار می‌شود طوری که در غیر آن آشکار نمی‌شود.

[۶] تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۱.

۲ – کاربردها

به مواردی از سَفْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – سَفَرٍ (آیه ۱۸۴ سوره بقره)

(فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ …)

[۷] بقره/سوره۲، آیه۱۸۴.

(و هر کس از شما بیمار یا مسافر باشد، باید تعدادى از روزهاى دیگر را روزه بدارد….)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۲.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۱۰.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۰۲.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۴۹۳.

۲.۲ – أَسْفارِنا (آیه ۱۹ سوره سباء)

(فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَیْنَ‌ أَسْفارِنا …)

[۱۳] سباء/سوره۳۴، آیه۱۹.

(ولى این ناسپاسان گفتند: پروردگارا! میان سفرهاى ما دورى بیفکن…)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۳۰.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۵۰.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۶۵.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۴۸.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۰۴.

جمع سَفَر، أسْفار است.

۲.۳ – سِفْر

سِفْر (به کسر سین) کتاب و نامه است که حقائق و مطالب را روشن و آشکار می‌کند. جمع آن أَسْفار است‌. چنانکه راغب گفته است.

[۱۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۱۲.

طبرسی نیز علت تسمیه را چنین بیان فرموده.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۲۸.

سفیر به معنى فرستاده و نماینده است راغب علت تسمیه آن را کشف و ازاله وحشت از بین قوم می‌داند و آن فعیل به معنى فاعل است.

[۲۱] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۱۲.

ولى ظاهرا علت تسمیه همان اظهار و کشف مطالب باشد که سفیر مطالب را آشکار می‌کند. جمح آن سُفَراء است مثل فقیه و فقهاء و آن را مصلح میان قوم نیز گفته‌اند.

۲.۳.۱ – أَسْفاراً (آیه ۵ سوره جمعه)

(«کَمَثَلِ الْحِمارِ یَحْمِلُ‌ أَسْفاراً …)

[۲۲] جمعه/سوره۶۲، آیه۵.

(مانند داستان درازگوشى است که کتاب‌هایى حمل مى‌کند، (امّا چیزى از آن نمى‌فهمد)….)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۵۳.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۴۴۸.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۲۶۶.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۲.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۳۰.

۲.۴ – سافِر

سافِر به معنى کاتب و نویسنده است جمع آن سَفَرَه است.

۲.۴.۱ – سَفَرَهٍ (آیه ۱۵ سوره عبس)

(بِأَیْدِی‌ سَفَرَهٍ • کِرامٍ بَرَرَهٍ)

[۲۸] عبس/سوره۸۰، آیات۱۵ – ۱۶.

(به دست سفیرانى والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۵.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۲۹.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۰۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۰۵.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۵.

۲.۵ – إسفار

إسفار (به کسر الف) روشن شدن و آشکار گشتن است‌.

۲.۵.۱ – أَسْفَرَ (آیه ۳۴ سوره مدثّر)

(وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ)

[۳۴] مدّثر/سوره۷۴، آیه۳۴.

«قسم به صبح آنگاه که روشن و آشکار شود.»

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۴۸.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۹۴.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۸۱.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۹۰.

۲.۵.۲ – مُسْفِرَهٌ (آیه ۳۸ سوره عبس)

(وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُسْفِرَهٌ • ضاحِکَهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ)

[۳۹] عبس/سوره۸۰، آیات۳۸ – ۳۹.

«چهره‌هائى در آنروز روشن‌اند. خندان و شادمان‌اند.»

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۳.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۰.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۱۵.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۸.

(اللهم اجعلنا منهم)

۲.۶ – نکته تفسیری

(کَلَّا إِنَّها تَذْکِرَهٌ • فَمَنْ شاءَ ذَکَرَهُ • فِی صُحُفٍ مُکَرَّمَهٍ • مَرْفُوعَهٍ مُطَهَّرَهٍ • بِأَیْدِی‌ سَفَرَهٍ • کِرامٍ بَرَرَهٍ)

[۴۴] عبس/سوره۸۰، آیات۱۱ – ۱۶.

(هرگز چنین نیست (که آنها مى‌پندارند)؛ این قرآن براى همه تذکر ویادآورى است، و هر کس بخواهد از آن پند مى‌گیرد. در الواح پرارزشى والا قدر و پاکیزه، به دست سفیرانى والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!)

[۴۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۵.

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۵.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۲۹.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۰۲.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۰۵.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۵.

مراد از «سَفَرَهٍ کِرامٍ بَرَرَهٍ؛ نویسندگان محترم مطیع» کدام‌اند؟ و «صُحُفٍ» چیست؟
گفته‌اند مراد ملائکه نویسنده‌اند که آمده‌

(وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحافِظِینَ • کِراماً کاتِبِینَ)

[۵۱] انفطار/سوره۸۲، آیات۱۰ – ۱۱.

(به یقین نگاهبانانى بر شما گمارده شده، والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما).)

[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۷.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۷۱.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدح