پاورپوینت کامل زُمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زُمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زُمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زُمَر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: زُمَر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: زُمَر (مفردات‌قرآن)، زمر (لغات‌قرآن).

زُمَر (به ضم زاء و فتح میم) از واژگان نهج البلاغه به معنای دسته، فوج و گروه است.
مفرد آن عبارت است از:

زُمْرَه (به ضم زاء و سکون میم و فتح راء) که آن هم به معنای دسته و گروه است.

امام علی (علیه‌السّلام) درباره پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و پرهیزکاران از این کلمه استفاده کرده است.
این ماده دو بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای زُمَر
۲ – کاربردها
۲.۱ – زُمْرَتِهِ – خطبه ۱۵۰ (درباره فضائل پیامبر)
۲.۲ – زُمَراً – خطبه ۱۹۰ (درباره ستایش خداوند)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای زُمَر

زُمَر

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۹۹.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۱۸.

به معنی دسته، فوج و گروه است.

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۳۲۹.

مفرد آن زُمْرَه می‌باشد که آن هم به معنای دسته و گروه است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۸۳.

۲ – کاربردها

بعضی از مواردی که در نهج‌البلاغه استفاده شده به شرح ذیل است:

۲.۱ – زُمْرَتِهِ – خطبه ۱۵۰ (درباره فضائل پیامبر)

می‌فرماید: «اللَّهُمَّ… وَاحْشُرْنا فی زُمْرَتِهِ غَیْرَ خَزایا، وَ لا نادِمینَ، وَ لا نَاکِبینَ، وَ لا نَاکِثینَ»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۳۷، خطبه۱۵۰.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۲۰۴، خطبه۱۰۴.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۵