پاورپوینت کامل زَکَریا (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زَکَریا (مفردات‌قرآن) دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زَکَریا (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل زَکَریا (مفردات‌قرآن) :

منبع: زَکَریا (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: زَکَرِیّا (لغات‌قرآن)، حضرت زکریا.

زَکَریا (به فتح زاء و کاف) از واژگان قرآن کریم یکی از انبیاى مشهور بنی‌اسرائیل است.
نام مبارکش در هفت بار در قرآن مجید آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای زَکَریا
۲ – کاربردها
۲.۱ – زَکَرِیَّا (آیه ۲ سوره مریم)
۲.۲ – زَکَرِیَّا (آیه ۸۵ سوره انعام)
۲.۳ – زَکَرِیَّا (آیه ۷ سوره مریم)
۲.۴ – زَکَرِیَّا (آیه ۸۹ سوره انبیاء)
۲.۵ – زَکَرِیَّا (آیه ۳۷ سوره آل‌ عمران)
۲.۶ – زَکَرِیَّا (آیه ۳۸ سوره آل‌ عمران)
۳ – قضیه زکریا در قرآن
۳.۱ – تکفل حضرت مریم
۳.۲ – استجابت دعای زکریا
۳.۳ – چند افسانه درباره زکریا
۴ – تعداد کاربردها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای زَکَریا

زکریّا

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۶۴.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۳۱۸.

یکی از انبیاى مشهور بنى‌اسرائیل هستند.

۲ – کاربردها

به مواردی از زَکَریا که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – زَکَرِیَّا (آیه ۲ سوره مریم)

(ذِکْرُ رَحْمَتِ رَبِّکَ عَبْدَهُ‌ زَکَرِیَّا)

[۳] مریم/سوره۱۹، آیه۲.

(این یادى است از رحمت پروردگار تو نسبت به بنده‌اش زکریا.)

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۵.

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۶.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۷.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۴۳.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۷۵.

۲.۲ – زَکَرِیَّا (آیه ۸۵ سوره انعام)

(وَ زَکَرِیَّا وَ یَحْیى‌ وَ عِیسى‌ وَ إِلْیاسَ کُلٌّ مِنَ الصَّالِحِینَ.)

[۹] انعام/سوره۶، آیه۸۵.

(و همچنین زکریا و یحیی و عیسی و الیاس را؛ که همگى از صالحان بودند.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۳۸.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۳۳۸.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۴۳.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۷۰-۱۷۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۱۰۴.

قرآن مجید او را از پیامبران و بندگان صالح می‌شمارد.

۲.۳ – زَکَرِیَّا (آیه ۷ سوره مریم)

(یَا زَکَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ یَحْیَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِیًّا.)

[۱۵] مریم/سوره۱۹، آیه۷.

(اى زکریا! ما تو را به پسرى بشارت مى‌دهیم که نامش «یحیى» است؛ و پیش از این، همنامى براى او قرار نداده‌ایم.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ص۳۰۵.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۱۸.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۵.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۴۷.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۷۹.

۲.۴ – زَکَرِیَّا (آیه ۸۹ سوره انبیاء)

(وَ زَکَرِیَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِی فَرْدًا وَ أَنتَ خَیْرُ الْوَارِثِینَ.)

[۲۱] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۹.

(و زکریا را (به یاد آور) در آن هنگام که پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندى به من عطا کن) و تو بهترین وارثانى.»)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۹.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴۵.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۱۶.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۵۸.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۹۷.

۲.۵ – زَکَرِیَّا (آیه ۳۷ سوره آل‌ عمران)

(وَ کَفَّلَها زَکَرِیَّا کُلَّما دَخَلَ عَلَیْها زَکَرِیَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ یا مَرْیَمُ أَنَّى لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ.)

[۲۷] آل‌ عمران/سوره۳، آیه ۳۷.

(هر زمان زکریا وارد محراب او مى‌شد، غذاى مخصوصى در کنار او مى‌دید. پس از او پرسید: «اى مریم! این روزى از کجا نصیب تو شده؟!» گفت: «این از سوى خداست. خداوند به هر کس بخواهد، بى‌حساب روزى مى‌دهد.»)

[۲۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۲۷۲.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۷۴.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۵۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۲۸۴.

۲.۶ – زَکَرِیَّا (آیه ۳۸ سوره آل‌ عمران)

(هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّهً طَیِّبَهً.)

[۳۳] آل‌ عمران/سوره۳، آیه ۳۸.

(آن جا بود که زکریا، با مشاهده آن همه شایستگى در مریم، پروردگار خویش را خواند و گفت: «پروردگارا! از سوى خود، فرزند پاکیزه‌اى نیز به من عطا فرما، که تو دعا را مى‌شنوى.»)

[۳۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۵.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی،ج۳، ص۲۷۴.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۷۵.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۵۵.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۲۸۶.

۳ – قضیه زکریا در قرآن

دو قضیّه از وى در قرآن آمده است:

• یکى تکفل مریم؛

• دوّم استجابت دعاى او درباره فرزند خواستن از خدا، است.

۳.۱ – تکفل حضرت مریم

تکفل مریم آن‌گاه که مریم را تحویل معبد بیت‌المقدس کردند درباره تکفل او قرعه کشیدند.

(وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَیُّهُمْ یَکْفُلُ مَرْیَمَ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ یَخْتَصِمُونَ)

[۳۹] آل‌عمران/سوره۳، آیه۴۴.

(و تو در آن هنگام که قلم‌هاى خود را براى قرعه‌کشى به آب مى‌افکندند تا کدام یک کفالت و سرپرستى مریم را عهده‌دار شود، و نیز به هنگامى که علماى بنى‌اسرائیل، براى کسب افتخار سرپرستى او، با هم کشمکش داشتند، حضور نداشتى.)

[۴۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۵.

[۴۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۲۹۷.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۹۰.

[۴۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۶۸.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۷۴۷.

تا بالاخره کفالت مریم به عهده زکریّا واگذار شد و هر وقت‌ پیش مریم می‌آمد در نزد وى رزق به خصوصى می‌دید و می‌گفت: این از کجاست؟ مریم می‌گفت از جانب خدا. زکریّا چون این به آن است با آن‌که خودش پیر و زنش نازا بود از خدا فرزندى خواست خداوند یحیى را به وى عنایت فرمود:

(وَ کَفَّلَها زَکَرِیَّا کُلَّما دَخَلَ عَلَیْها زَکَرِیَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ یا مَرْیَمُ أَنَّى لَکِ هذا؟ قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ • هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّهً طَیِّبَهً.)

[۴۵] آل‌عمران/سوره۳، آیات۳۷- ۳۸.

(خداوند، او (مریم‌) را به طرز نیکویى پذیرفت؛ و به طرز شایسته‌اى، نهال وجود او را رویانید (و پرورش داد)؛ وسرپرستى او را به زکریا سپرد. هر زمان زکریا وارد محراب او مى‌شد، غذاى مخصوصى در کنار او مى‌دید. پس از او پرسید: اى مریم! این روزى از کجا نصیب تو شده؟! گفت: این از سوى خداست. خداوند به هر کس بخواهد، بى‌حساب روزى مى‌دهد. آن جا بود که زکریا، با مشاهده آن همه شایستگى در مریم،