پاورپوینت کامل زَجْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زَجْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زَجْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل زَجْر (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: زَجْر (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: زَجْر (مفردات‌قرآن)، زَجْرَه (لغات‌قرآن).

زَجْر (به فتح زاء و سکون جیم) از واژگان نهج البلاغه به معنای راندن با صدا است.
گاهی در مطلق صدا و گاهی در مطلق راندن و منع و نهی به کار رود، اما ظاهرا بیشتر درباره موعظه و منع از محرمات است.
از جمله مشتقات این ماده که در نهج البلاغه استعمال شده، عبارتند از:

إِزْجار (به همزه مکسور و سکون زاء) یعنی منع کردن؛
زَاجِر (به فتح زاء و کسر جیم) یعنی شتربان و راننده شتر؛
مُزْجَر و مُزْجَره (به ضم میم و سکون زاء و فتح جیم) یعنی محل زجر، جمع آن مزاجر است؛
إِزْدَجار (به همزه مکسور و سکون زاء و فتح دال) به معنی زجر است؛
مُزْدَجَر (به ضم میم و سکون زاء و فتح دال و جیم) مصدر میمی و به معنی موعظه و منع است؛
إِنْزَجار (به همزه مکسور و سکون نون و فتح زاء) به معنی نهی کردن که برای مطاوعه است.

امام علی (علیه‌السّلام) درباره قیامت و قرآن مجید و مدد از خدا در مقابل شیطان و… از این ماده استفاده کرده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای زَجْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – مُزْدَجَرٌ – خطبه ۲۰ (درباره غفلت)
۲.۲ – ازْجُرِ – حکمت۱۶۷ (درباره منع از بدی)
۲.۳ – زَاجِر – خطبه ۱۸۳ (درباره قرآن مجید)
۲.۴ – زَاجِر – خطبه ۱۵۷ (درباره قیامت)
۲.۵ – مَزاجِرِه – خطبه ۱۵۱ (درباره فتنه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای زَجْر

زَجْر

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۹۱.

[۲] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۵۲۳.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۳۷۸.

به معنای راندن با صدا است.
گاهی در مطلق صدا و گاهی در مطلق راندن و منع و نهی به کار رود، اما ظاهرا بیشتر درباره موعظه و منع از محرمات است.

إِزْجار یعنی منع کردن.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۵۲۳.

زَاجِر یعنی شتربان و راننده شتر.

[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۵۲۳.

[۶] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۱۲.

مُزْجَر و مُزْجَره یعنی محل زجر، جمع آن مزاجر است.

[۷] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۵۹-۱۶۰.

إِزْدَجار به معنی زجر و در اصل «ازتجار» بوده است.

[۸] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۳۷۸.

إِنْزَجار برای مطاوعه است، زَجَرَهُ‌ فانزجرَ او را نهی کردم، نهی را قبول کرد.

[۹] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۵۲۴.

مُزْدَجَر مصدر میمی و به معنی موعظه و منع است.

[۱۰] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۲۲، خطبه۹۸.

[۱۱] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۵۲۴.

۲ – کاربردها

این ماده در موضوعات و قالب‌های مختلفی در نهج البلاغه به کار رفته است، از جمله:

۲.۱ – مُزْدَجَرٌ – خطبه ۲۰ (درباره غفلت)

امام (علیه‌السّلام) فرموده: «وَ زُجِرْتُمْ بِما فیهِ مُزْدَجَرٌ وَ ما یُبَلِّغُ عَنِ اللهِ بَعْدَ رُسُلِ السَّماءِ إِلاَّ البَشَرُ»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۶، خطبه۲۰.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۵۳، خطبه۲۰.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۶۲، خطبه۲۰.

«موعظه شده‌اید با چیزی که در آن موعظه هست بعد از ملائکه آسمان جز بشر از جانب خدا تبلیغ نمی‌کند (یعنی من تبلیغ کننده از جانب خدا هستم)»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۳، خطبه۲۰.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۴۸.

(شرح‌های خطبه:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۵۴.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱، ص۶۶۰.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۹۴.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۹۸-۳۰۰.

)

۲.۲ – ازْجُرِ – حکمت۱۶۷ (درباره منع از بدی)

می‌فرماید: «ازْجُرِ الْمُسِیءَ بِثوَابِ الْـمُحْسِنِ»

[۲۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت ا