پاورپوینت کامل رُکوب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رُکوب (مفردات‌قرآن) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رُکوب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رُکوب (مفردات‌قرآن) :

منبع: رُکوب (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: رُکْبان (لغات‌قرآن)، رُکوب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، رکوب (مقالات مرتبط).

رُکوب ( به ضم راء) از واژگان قرآن کریم و به معنای سوار شدن است.
مشتقات رُکوب که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الرَّکْبُ‌ (به فتح راء مشدد و سکون کاف) به معنی سواران؛

رُکْبان (به ضم راء) جمع راکب به معنی سواره؛

رِکاب (به کسر راء) به معنی شتر؛

رَکُوب (به فتح راء) مبالغه و شتر سوارى و به معناى مرکوب؛

رَکِب (به فتح راء و کسر کاف) به معنای سوار شدن؛

رَکَّبَکَ‌ (به فتح راء و کاف) به معنای ترکیب؛

مُتَراکِب (به ضم میم و فتح تاء) به معنای قرار گرفتن بعضی بر روی بعضی؛

لَتَرْکَبُنَ‌ (به فتح لام، تاء و سکون راء) به معنای از حالی به حالی می افتید، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رُکوب
۲ – کاربردها
۲.۱ – رَکِبُوا (آیه ۶۵ سوره عنکبوت)
۲.۲ – الرَّکْبُ‌ (آیه ۴۲ سوره انفال)
۲.۳ – رُکْباناً (آیه ۲۳۹ سوره بقره)
۲.۴ – رِکابٍ‌ ( آیه ۶ سوره حشر)
۲.۵ – رَکُوبُهُمْ‌ ( آیه ۷۲ سوره یس)
۲.۶ – رَکِبا (آیه ۷۱ سوره کهف)
۲.۷ – ارْکَبْ‌ (آیه ۴۲ سوره هود)
۲.۸ – رَکَّبَکَ‌ (آیه ۸ سوره انفطار)
۲.۹ – مُتَراکِباً ( آیه ۹۹ سوره انعام)
۲.۱۰ – لَتَرْکَبُنَ‌ ( آیه ۱۹ سوره انشقاق)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای رُکوب

رُکوب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۱۷.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۶۳.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۲، ص۷۳.

به معنای سوار شدن است.
راغب گوید: رکوب در اصل، بودن انسان است در پشت حیوانى و گاهى به کشتی نشستن اطلاق می‌شود.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۶۳.

جوهری از ابن سکّیت نقل کرده: راکب فقط به شتر سوار اطلاق می‌شود و به اسب سوار و خر سوار فارس گفته می‌شود.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۱، ص۱۳۸.

راغب گوید: راکب در عرف مختص به شتر سوار است.

[۶] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۶۳.

رَکْب جمع راکب است در اقرب شتر سواران گفته‌ است.

[۷] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۴۲۲.

رِکاب (به کسر راء) : در اقرب گوید: رِکاب شتر و مفرد آن راحله است.

[۸] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۴۲۲.

۲ – کاربردها

به مواردی از رُکوب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – رَکِبُوا (آیه ۶۵ سوره عنکبوت)

(فَإِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ.)

[۹] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۵.

(هنگامى که سوار بر کشتى مى‌شوند، خدا را با اخلاص مى‌خوانند.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۰۴.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۲۵.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۵۰.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۹۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۱.

۲.۲ – الرَّکْبُ‌ (آیه ۴۲ سوره انفال)

(وَ هُمْ بِالْعُدْوَهِ الْقُصْوى‌ وَ الرَّکْبُ‌ أَسْفَلَ مِنْکُمْ)

[۱۵] انفال/سوره۸، آیه۴۲.

«و آن‌ها در کناره دور وادى بودند و سواران پائین‌تر از شما بودند.»

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۱۲۰.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۹۱.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۲۶.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۷۲.

مراد از رکب کاروان ابوسفیان است و شاید به واسطه شتر سوار بودن رکب گفته شده است.

۲.۳ – رُکْباناً (آیه ۲۳۹ سوره بقره)

(فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُکْباناً)

[۲۰] بقره/سوره۲، آیه۲۳۹.

«اگر ترسیدید، نماز بخوانید در حالی که پیاده یا سوارها هستید.»

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۶۹.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۴۶.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۵۸.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۰۱.

رُکْبان جمع راکب است‌.

۲.۴ – رِکابٍ‌ ( آیه

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.