پاورپوینت کامل رِقْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رِقْب (مفردات‌قرآن) دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رِقْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل رِقْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: رِقْب (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: أرْتَقِب (لغات‌قرآن)، رِقْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ارتقاب (مقالات مرتبط).

رِقْب و رِقْبه (به کسر راء و سکون قاف) و رَقوب (به فتح راء) از ریشه «رقب» از واژگان قرآن کریم به معنای انتظار و محافظت است.

مشتقات رِقْب که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

یَرْقُبُونَ‌ (به فتح یاء و سکون راء) به معنای حفظ و مراعات نمی‌کنند؛

رَقِیباً (به فتح راء) به معنای مراقب، حافظ و ضابط اعمال؛

فَارْتَقِبْ‌ (به فتح فاء و سکون راء) به معنای منتظر باش؛

مُرْتَقِبُونَ‌ (به ضم میم و سکون راء) به معنای منتظرند؛

رَقَبه (به فتح راء و قاف) به معنای گردن؛

یَتَرَقَّبُ‌ (به فتح یاء، تاء و راء) به معنای تعقیبش کنند؛

الرِّقابِ‌ (به کسر راء) به معنای گردن‌ها است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رِقْبه و رَقوب
۲ – کاربردها
۲.۱ – یَرْقُبُونَ‌ (آیه ۱۰ سوره توبه)
۲.۲ – رَقِیباً (آیه ۱ سوره نساء)
۲.۳ – ارتقاب
۲.۳.۱ – فَارْتَقِبْ‌ (آیه ۵۹ سوره دخان)
۲.۳.۲ – فَارْتَقِبْ‌ (آیه ۱۰ سوره دخان)
۲.۳.۳ – ارْتَقِبُوا (آیه ۹۳ سوره هود)
۲.۴ – ترقب
۲.۴.۱ – یَتَرَقَّبُ‌ (آیه ۱۸ سوره قصص)
۲.۴.۲ – یَتَرَقَّبُ‌ (آیه ۲۱ سوره قصص)
۲.۵ – رقبه
۲.۵.۱ – رَقَبَهٍ (آیه ۹۲ سوره نساء)
۲.۵.۲ – الرِّقابِ‌ (آیه ۶۰ سوره توبه)
۲.۵.۳ – الرِّقابِ‌ (آیه ۴ سوره محمد)
۲.۶ – رقیب
۲.۶.۱ – رَقِیباً (آیه ۱ سوره نساء)
۲.۶.۲ – رَقِیباً (آیه ۵۲ سوره احزاب)
۲.۶.۳ – الرَّقِیبَ‌ (آیه ۱۱۷ سوره مائده)
۲.۶.۴ – رَقِیبٌ‌ (آیه ۱۸ سوره ق)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رِقْبه و رَقوب

رِقْبه و رَقوب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۱۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ۳۶۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۲، ص۷۲.

به معناى حفظ و انتظار است.
طبرسی فرموده: رقبه، انتظار، مراقبت، مراعات و محافظت نظیر هم‌اند.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۱.

صحاح و قاموس: رقیب را حافظ و منتظر گفته است.

[۵] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۱، ص۱۳۷.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ص۹۰.

به نظر می‌آید که معنى جامع همان محافظت باشد.

۲ – کاربردها

به مواردی از رِقْب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – یَرْقُبُونَ‌ (آیه ۱۰ سوره توبه)

در قرآن مجید گاهى معناى حفظ و مراعات منظور است. مثل‌:

(لا یَرْقُبُونَ‌ فِی مُؤْمِنٍ إِلًّا وَ لا ذِمَّهً)

[۷] توبه /سوره۹، آیه۱۰.

«درباره هیچ مؤمن قرابتى و پیمانى را حفظ و مراعات نمی‌کنند.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۲۱۱.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۱۵۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۰.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۷.

۲.۲ – رَقِیباً (آیه ۱ سوره نساء)

(إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلَیْکُمْ‌ رَقِیباً)

[۱۲] نساء/سوره۴، آیه۱.

«راستى خدا بر شما حافظ و مراقب است.»

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۲۲۰.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۳۹.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۸.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۶.

۲.۳ – ارتقاب

اِرْتِقاب مراد از آن انتظار است که از باب افتعال است. نحو:

۲.۳.۱ – فَارْتَقِبْ‌ (آیه ۵۹ سوره دخان)

(فَارْتَقِبْ‌ إِنَّهُمْ‌ مُرْتَقِبُونَ‌)

[۱۷] دخان/سوره۴۴، آیه۵۹.

(امّا اگر نپذیرفتند منتظر باش، آن‌ها نیز منتظرند [تو منتظر پیروزى الهى و آنها منتظر عذاب و شکست.])

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹۸.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۳۱.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۵۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۲۸.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۰۵.

۲.۳.۲ – فَارْتَقِبْ‌ (آیه ۱۰ سوره دخان)

(فَارْتَقِبْ‌ یَوْمَ تَأْتِی السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِینٍ)

[۲۳] دخان/سوره۴۴، آیه۱۰.

(منتظر روزى باش که آسمان دود آشکارى پدید آورد. )

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۹۶.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۰۷.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۳۶.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۲۹۱.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۹۴.

۲.۳.۳ – ارْتَقِبُوا (آیه ۹۳ سوره هود)

(وَ ارْتَقِبُوا إِنِّی مَعَکُمْ‌ رَقِیبٌ‌)

[۲۹] هود/سوره۱۱، آیه۹۳.

(شما انتظار بکشید، من هم با شما در انتظارم.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۳۲.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۶۳.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۷۵.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۱۶.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸۸.

رقیب در آیه‌ به معناى منتظر است.

۲.۴ – ترقب

تَرَقُّب

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۱.

[۳۶] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۱، ص۱۳۸.

به معنى انتظار است.
راغب آن را احتراز گفته‌ است.

[۳۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ۳۶۲.

۲.۴.۱ – یَتَرَقَّبُ‌ (آیه ۱۸ سوره قصص)

(فَأَصْبَحَ فِی الْمَدِینَهِ خائِفاً یَتَرَقَّبُ‌)

[۳۸] قصص/سوره۲۸، آیه۱۸.

یعنى «موسی صبح کرد در حالی که ترسان بود و انتظار می‌کشید که قتل قبطى چه سر و صدایى ایجاد خواهد کرد و آیا خواهند دانست که او کشته است یا نه؟»

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۶.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۰.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۷۵.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۸۳.

۲.۴.۲ – یَتَرَقَّبُ‌ (آیه ۲۱ سوره قصص)

(فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً یَتَرَقَّبُ‌)

[۴۳] قصص/سوره۲۸، آیه۲۱.

«از شهر خارج شد و بیمناک بود و انتظار داشت که تعقیبش کنند.»

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۸.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۲.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۸۰.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر