پاورپوینت کامل رِزْق (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رِزْق (مفردات‌قرآن) دارای ۹۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رِزْق (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل رِزْق (مفردات‌قرآن) :

منبع: رِزْق (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: رزق (لغات‌قرآن)، رِزْق (مفردات‌نهج‌البلاغه)، رزق.

رِزْق (به کسر راء و سکون زاء) از واژگان قرآن کریم به معنای روزی است.
مشتقات رِزْق که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

رَزَقَنِی‌ (به فتح راء و زاء) به معنای روزى؛

رِزْقاً (به کسر راء و سکون زاء) به معنای روزى‌؛

رِزْقُهُنَ‌ (به کسر راء و سکون زاء) به معنای خوراک؛

الرَّزَّاقُ‌ (به فتح راء و زاء) به معنای روزى‌دهنده؛

رِزْقُها (به کسر راء و سکون زاء) به معنای روزى؛

ارْزُقُوهُمْ‌ (به سکون راء و ضم زاء) به معنای روزى دهید؛

رُزِقُوا (به ضم راء و کسر زاء) به معنای روزى (کسی) شود؛

رُزِقْنا (به ضم راء و کسر زاء) به معنای روزى داده شده بود؛

لَیَرْزُقَنَّهُمُ (به فتح لام و یاء) به معنای روزى مى‌دهد؛

الرَّازِقِینَ (به فتح راء و کسر زاء) به معنای روزى‌دهندگان؛

رِزْقُکُمْ‌ (به کسر راء و سکون زاء) به معنای روزى مى‌دهد، است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رِزْق
۲ – کاربردها
۲.۱ – رِزْقِ‌ (آیه ۶۰ سوره بقره)
۲.۲ – رَزَقَنِی‌ (آیه ۸۸ سوره هود)
۲.۳ – رِزْقاً (آیه ۱۳ سوره غافر)
۲.۴ – رِزْقُهُنَ‌ (آیه ۲۳۳ سوره بقره)
۲.۵ – الرَّزَّاقُ‌ (آیه ۵۸ سوره ذاریات)
۲.۶ – رِزْقُها (آیه ۶ سوره هود)
۲.۷ – ارْزُقُوهُمْ‌ (آیه ۵ سوره نساء)
۲.۸ – فَارْزُقُوهُمْ‌ (آیه ۸ سوره نساء)
۲.۹ – لَیَرْزُقَنَّهُمُ (آیه ۵۸ سوره حج)
۲.۱۰ – الرَّازِقِینَ (آیه ۷۲ سوره مؤمنون)
۲.۱۱ – الرَّازِقِینَ (آیه ۳۹ سوره سباء)
۲.۱۲ – الرَّازِقِینَ (آیه ۱۱۴ سوره مائده)
۲.۱۳ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۳۰ سوره اسراء)
۲.۱۴ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۲۶ سوره رعد)
۲.۱۵ – الرِّزْقَ (آیه ۸۲ سوره قصص)
۲.۱۶ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۶۲ سوره عنکبوت)
۲.۱۷ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۳۶ سوره سباء)
۲.۱۸ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۵۲ سوره زمر)
۲.۱۹ – الرِّزْقِ‌ (آیه ۷۱ سوره نحل)
۲.۲۰ – الرِّزْقِ‌ (آیه ۷۱ سوره نحل)
۲.۲۱ – رُزِقُوا (آیه ۲۵ سوره بقره)
۲.۲۲ – الرِّزْقِ‌ (آیه ۷۱ سوره نحل)
۲.۲۳ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۲۷ سوره شورى)
۲.۲۴ – رِزْقُکُمْ‌ (آیه ۲۲ سوره ذاریات)
۲.۲۵ – یَرْزُقُکُم (آیه ۲۴ سوره سباء)
۲.۲۶ – یَرْزُقُکُم (آیه ۳ سوره فاطر)
۲.۲۷ – رِزْقَکُمْ‌ (آیه ۸۱ سوره واقعه)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای رِزْق

رِزْق

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۸۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۵۱.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۱۶۷.

به معنای روزى است.
راغب می‌گوید: رزق گاهى به عطاء دائمى اطلاق می‌شود خواه دنیوى باشد یا اخروى و گاهى به نصیب و بهره و گاهى به غذایی که وارد جوف می‌شود گویند: شاه رزق لشکر را داد و دانش روزى من شده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۵۱.

طبرسی ذیل آیه ۳ سوره بقره

[۵] بقره/سوره۲، آیه۳.

رزق را عطاى دائمى گفته و گوید آن نقیض حرمان است.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۱۲۱.

صحاح آن را عطا و آنچه از آن نفع برده می‌شود معنى کرده و گوید و گاهى به باران، رزق اطلاق می‌شود.

[۷] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۴، ص۱۴۸۱.

خلاصه آن که رزق عطایى است که از آن منتفع می‌شوند خواه طعام باشد یا علم و یا غیر آن.
رازق تمام مخلوق اوّلا و بالذّات خداوند است.

۲ – کاربردها

به مواردی از رِزْق که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – رِزْقِ‌ (آیه ۶۰ سوره بقره)

(کُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ‌ رِزْقِ‌ اللَّهِ)

[۸] بقره/سوره۲، آیه۶۰.

(از روزىِ خداوند بخورید و بیاشامید.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۱۹۱.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۵۱.

۲.۲ – رَزَقَنِی‌ (آیه ۸۸ سوره هود)

در قرآن مجید گذشته از معناى مشهور به نبوت و علم رزق گفته شده نحو:

(یا قَوْمِ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلى‌ بَیِّنَهٍ مِنْ رَبِّی وَ رَزَقَنِی‌ مِنْهُ‌ رِزْقاً حَسَناً)

[۱۲] هود/سوره۱۱، آیه۸۸.

(گفت: «اى قوم من! به من خبر دهید، اگر دلیل آشکارى از پروردگارم داشته باشم و روزى و موهبت نیکویى به من داده باشد.»)

[۱۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۱.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۴۸.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۶۷.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۱۱.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸۶.

۲.۳ – رِزْقاً (آیه ۱۳ سوره غافر)

(هُوَ الَّذِی یُرِیکُمْ آیاتِهِ وَ یُنَزِّلُ لَکُمْ مِنَ السَّماءِ رِزْقاً)

[۱۸] غافر/سوره۴۰، آیه۱۳.

(او کسى است که آیات خود را به شما نشان مى‌دهد و از آسمان براى شما روزى با ارزشى مى‌فرستد.)

[۱۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶۸.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۸۰.

[۲۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۱۶.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۴۲.

[۲۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۰۴.

در این آیه به معنای باران است.

۲.۴ – رِزْقُهُنَ‌ (آیه ۲۳۳ سوره بقره)

گاهى فقط به خوراک اطلاق شده مثل‌:

(وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ‌ رِزْقُهُنَ‌ وَ کِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ)

[۲۴] بقره/سوره۲، آیه۲۳۳.

(و آن کس که فرزند براى او متولّد شده [پدر]، باید خوراک و پوشاک مادر را به طور شایسته در مدّت شیردادن بپردازد.)

[۲۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۷.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۳۶۱.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۴۰.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۳۲.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۸۷.

چنان که مى‌بینیم کسوت را از رزق جدا کرده است.

۲.۵ – الرَّزَّاقُ‌ (آیه ۵۸ سوره ذاریات)

(إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ‌ ذُو الْقُوَّهِ الْمَتِینُ)

[۳۰] ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۸.

(زیرا تنها خداوند روزى‌دهنده و صاحب قدرت است و ناتوانى در او راه ندارد.)

[۳۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۳.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۸۴.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۸۹.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۳۲.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴۴.

مقدم شدن «هُوَ» دلیل حصر است‌.

۲.۶ – رِزْقُها (آیه ۶ سوره هود)

(وَ ما مِنْ دَابَّهٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ‌ رِزْقُها)

[۳۶] هود/سوره۱۱، آیه۶.

(هیچ جنبنده‌اى در زمین نیست مگر این‌که روزى او بر خدا است.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۲۲.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۲۰.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۴۸.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۲.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۱۷.

وانگهى چون آفریننده هر چیز خدا است قهرا رازق همه مخلوق اوست و رزاق از اسماء حسنی است که مخصوص خدا می‌باشد و اگر به غیر از خدا اطلاق شود بالعرض و به واسطه است.

۲.۷ – ارْزُقُوهُمْ‌ (آیه ۵ سوره نساء)

(وَ ارْزُقُوهُمْ‌ فِیها وَ اکْسُوهُمْ)

[۴۲] نساء/سوره۴، آیه۵.

(و از منافع آن، به آن‌ها روزى دهید و لباس بر آنان بپوشانید.)

[۴۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۷.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۲۷۰.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۱۷۰.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۴.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۴.

۲.۸ – فَارْزُقُوهُمْ‌ (آیه ۸ سوره نساء)

(وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَهَ أُولُوا الْقُرْبى‌ وَ الْیَتامى‌ وَ الْمَساکِینُ‌ فَارْزُقُوهُمْ‌ مِنْهُ)

[۴۸] نساء/سوره۴، آیه۸.

(و اگر به هنگام تقسیم (ارث)، خویشاوندان و طبقه‌اى که ارث نمى‌برند و یتیمان و مستمندان، حضور داشته باشند، چیزى از آن اموال را به آن‌ها بدهید.)

[۴۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷۸.

[۵۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۳۱۶.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۲۰۰.

[۵۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۳۵.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۹.

ایضا از جمله‌ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ‌ که در آیات ذیل و از جمله‌ وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ‌

[۵۴] مائده/سوره۵، آیه۱۱۴.

نیز این مطلب روشن می‌شود که خدا رازقان را بسیار شمرده و خود را بهترین آن‌ها خوانده است.

۲.۹ – لَیَرْزُقَنَّهُمُ (آیه ۵۸ سوره حج)

(ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مَاتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقًا حَسَنًا)

[۵۵] حج/سوره۲۲، آیه۵۸.

(سپس کشته شدند یا به مرگ طبیعى از دنیا رفتند، خداوند به آن‌ها روزىِ نیکویى مى‌دهد و به یقین خداوند، بهترین روزى‌دهندگان است.)

[۵۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۳۹.

[۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۶۵.

[۵۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۹۹.

[۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۱.

[۶۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۴۷.

۲.۱۰ – الرَّازِقِینَ (آیه ۷۲ سوره مؤمنون)

(أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّکَ خَیْرٌ وَ هُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ)

[۶۱] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۲.

(یا این‌که تو از آن‌ها مزد و هزینه‌اى در برابر دعوتت مى‌خواهى؟ با این‌که مزد پروردگارت بهتر و او بهترین روزى‌دهندگان است.)

[۶۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۴۶.

[۶۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۶۶.

[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۵۱.

[۶۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۶۷.

[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۸۱.

۲.۱۱ – الرَّازِقِینَ (آیه ۳۹ سوره سباء)

(قُلْ إِنَّ رَبِّی یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ یَقْدِرُ لَهُ وَ مَا أَنفَقْتُم مِّن شَیْءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ)

[۶۷] سبأ/سوره۳۴، آیه۳۹.

(و هر چیزى را در راه او انفاق کنید، عوض آن رامى‌دهد و جاى آن را پر مى‌کند و او بهترین روزى‌دهندگان است.)

[۶۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳۲.

[۶۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۸۰.

[۷۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۸۵.

[۷۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۸۰.

[۷۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۱۶.

۲.۱۲ – الرَّازِقِینَ (آیه ۱۱۴ سوره مائده)

(وَ آخِرِنَا وَ آیَهً مِّنکَ وَ ارْزُقْنَا وَ أَنتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ)

[۷۳] مائده/سوره۵، آیه۱۱۴.

(و آخر ما و نشانه‌اى از تو باشد و به ما روزى ده؛ تو بهترین روزى دهندگانى.)

[۷۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۲۷.

[۷۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۳۳۸.

[۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۲۳۵.

[۷۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۲۳۷.

[۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۴۰۹.

۲.۱۳ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۳۰ سوره اسراء)

به تصریح قرآن توسعه و تنگى روزى در دست خداست‌.

(إِنَّ رَبَّکَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ‌ لِمَنْ یَشاءُ وَ یَقْدِرُ إِنَّهُ کانَ بِعِبادِهِ خَبِیراً بَصِیراً)

[۷۹] اسراء/سوره۱۷، آیه۳۰.

(به یقین، پروردگارت روزى را براى هرکس بخواهد، گشاده یا محدود مى‌دارد؛ به یقین او نسبت به بندگانش، آگاه و بینا است.)

[۸۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۵.

[۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۱۴.

[۸۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۸۴.

[۸۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۲۷.

[۸۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۳۵.

از ذیل آیه به دست می‌آید که قبض و بسط روى عللى است و جزافى نیست که خدا به بندگان دانا و به صلاح آن‌ها عالم است‌.

۲.۱۴ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۲۶ سوره رعد)

(اللَّهُ یَبْسُطُ الرِّزْقَ‌ لِمَنْ یَشاءُ وَ یَقْدِرُ)

[۸۵] رعد/سوره۱۳، آیه۲۶.

(خدا روزى را براى هر کس بخواهد گسترده مى‌سازد، یا تنگ مى‌گیرد.)

[۸۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۵۲.

[۸۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۴۷۵.

[۸۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۳۴۷.

[۸۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۵۹.

[۹۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۴۶.

همچنین است آیات ذیل و غیره.

۲.۱۵ – الرِّزْقَ (آیه ۸۲ سوره قصص)

(وَ یْکَأَنَّ اللَّهَ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ)

[۹۱] قصص/سوره۲۸، آیه۸۲.

(واى بر ما! گویى خدا روزى را بر هرکس از بندگانش بخواهد وسعت مى‌بخشد یا تنگ مى‌گیرد.)

[۹۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۹۵.

[۹۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۱۱۸.

[۹۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۸۱.

[۹۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۳۹.

[۹۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۱۸.

۲.۱۶ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۶۲ سوره عنکبوت)

(اللَّهُ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ یَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ)

[۹۷] عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۲.

(خداوند روزى را براى هر کس از بندگانش بخواهد وسعت مى‌بخشد یا تنگ مى‌گیرد؛ خداوند به همه چیز دانا است.)

[۹۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۰۳.

[۹۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۲۳.

[۱۰۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۴۸.

[۱۰۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۸۹.

[۱۰۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۴۵۷.

۲.۱۷ – الرِّزْقَ‌ (آیه ۳۶ سوره سباء)

(قُلْ إِنَّ رَبِّی یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَاءُ وَ یَقْدِرُ وَ لَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ)

[