پاورپوینت کامل رَقَع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَقَع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَقَع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَقَع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: رَقَع (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

رَقَع (به فتح راء و قاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای وصله زدن است.
تَرْقیع (به فتح تاء و سکون راء) نیز به همان معنى است ولى ظاهرا معنى تفعیل غیر از ثلاثى است.
از این لفظ سه مورد در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَقَع
۲ – کاربردها
۲.۱ – رَقَّعْت و راقِعِها – خطبه ۱۶۰ (سفارش به تقوا)
۲.۲ – یَرْقَع – خطبه ۱۶۰ (وصف پیامبر اکرم)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رَقَع

رَقَع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۶۲.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۳۳۸.

به معنای وصله زدن است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – رَقَّعْت و راقِعِها – خطبه ۱۶۰ (سفارش به تقوا)

امام علی(علیه‌السلام) می‌فرماید:
«وَ اللهِ لَقَدْ رَقَّعْتُ مِدْرَعَتی هذِهِ حَتّى اسْتَحْیَیْتُ مِنْ راقِعِها»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۵۰، خطبه ۱۶۰.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۷۶، خطبه ۱۵۸.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۲۹، خطبه ۱۶۰.

یعنی: «به خدا قسم آنقدر گفتم این لباسم را وصله کنند تا جایی‌که از وصله کننده شرمنده شدم.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۵۱، خطبه ۱۶۰.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۱۰.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۵۲۵.