پاورپوینت کامل رَسول (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَسول (مفردات‌قرآن) دارای ۱۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَسول (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَسول (مفردات‌قرآن) :

منبع: رَسول (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: رسول (لغات‌قرآن)، رسول (مفردات‌نهج‌البلاغه)، رسول.

رَسول (به فتح راء) از واژگان قرآن کریم به معنای برخاسته است.
جمع آن رُسُل می‌باشد.
مشتقات رَسول که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الرُّسُلُ‌ (به ضم راء و سین) به معنای فرستادگان؛

مُرْسَلٌ‌ (به ضم میم و سکون راء) به معنای فرستاده شده؛

الْمُرْسَلُونَ‌ (به ضم میم و سکون راء) به معنای فرستادگان؛

الْمُرْسَلاتِ‌ (به ضم میم و سکون راء) به معنای فرستاده مى‌شوند؛

مُرْسِلِینَ‌ (به ضم میم و سکون راء) به معنای فرستادیم؛

رِسالَهَ (به کسر راء و فتح لام) به معنای رسالت؛

رِسالاتِ‌ (به کسر راء) به معنای رسالت‌هاى؛

أَرْسَلَ‌ (به سکون راء و فتح سین) به معنای فرستاد؛

رَسُولَهُ‌ (به فتح راء و ضم سین) به معنای پیامبرش؛

فَأَرْسَلْنا (به سکون راء و فتح سین) به معنای فرستادیم؛

لَنُرْسِلَنَ‌ (به ضم نون و سکون راء) به معنای خواهیم فرستاد؛

رَسُولا (به فتح راء و ضم سین) به معنای فرستادگان؛

رُسُلُ‌ (به ضم راء و سین) به معنای فرستادگان؛

رُسُلُنا (به ضم راء و سین) به معنای فرستادگان ما؛

رَسُولًا (به فتح راء و ضم سین) به معنای رسول؛

رَسُولِهِ‌ (به فتح راء و ضم سین) به معنای فرستاده‌اش؛

اَرْسَلْنا (به سکون راء و فتح سین) به معنای فرستادگان ما؛

رُسُلًا (به ضم راء و سین) به معنای پیامبرى است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَسول
۲ – کاربردها
۲.۱ – الرُّسُلُ‌ (آیه ۱۴۴ سوره آل عمران)
۲.۲ – الرُّسُلُ‌ ( آیه ۲۵۳ سوره بقره)
۲.۳ – مُرْسَلٌ‌ (آیه ۷۵ سوره اعراف)
۲.۴ – الْمُرْسَلُونَ‌ (آیه ۵۷ سوره حجر)
۲.۵ – الْمُرْسَلاتِ‌ (آیه ۱ سوره مرسلات)
۲.۶ – مُرْسِلَ‌ (آیه ۲ سوره فاطر)
۲.۷ – مُرْسِلِینَ‌ (آیه ۴۵ سوره قصص)
۲.۸ – رِسالَهَ (آیه ۷۹ سوره اعراف)
۲.۹ – رِسالاتِ‌ (آیه ۶۲ سوره اعراف)
۲.۱۰ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۳۳ سوره توبه)
۲.۱۱ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۴۸ سوره فرقان)
۲.۱۲ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۳ سوره فیل)
۲.۱۳ – فَأَرْسَلْنا (آیه ۱۶۲ سوره اعراف)
۲.۱۴ – لَنُرْسِلَنَ‌ (آیه ۱۳۴ سوره اعراف)
۲.۱۵ – أَرْسِلْ‌ (آیه ۱۷ سوره شعراء)
۲.۱۶ – رَسُولُ‌ (آیه ۱۶ سوره شعراء)
۲.۱۷ – رَسُولا (آیه ۴۷ سوره طه)
۲.۱۸ – رَسُولٍ‌ (آیه ۱۹ سوره تکویر)
۲.۱۹ – رُسُلُ‌ (آیه ۸۱ سوره هود)
۲.۲۰ – رُسُلُنا (آیه ۶۱ سوره انعام)
۲.۲۱ – رُسُلَنا (ایه ۲۱ سوره یونس)
۲.۲۲ – الرُّسُلُ‌ (آیه ۱۱ سوره مرسلات)
۲.۲۳ – الْمُرْسَلاتِ‌ (آیه ۱ سوره مرسلات)
۲.۲۴ – الرُّسُلُ‌ (آیه ۲۵۳ سوره بقره)
۲.۲۵ – اَرْسَلْنا (آیه ۵۲ سوره حج)
۲.۲۶ – رَسُولًا (آیه ۵۱ سوره مریم)
۲.۲۷ – رَسُولًا (آیه ۵۴ سوره مریم)
۲.۲۸ – رَسُولًا (آیه ۵۱ سوره شوری)
۲.۲۹ – الرَّسُولَ‌ (آیه ۱۵۷ سوره اعراف)
۲.۳۰ – رَسُولِهِ‌ (آیه ۱۵۸ سوره اعراف)
۲.۳۱ – رَسُولٌ‌ (آیه ۷۵ سوره مائده)
۲.۳۲ – رُسُلًا (آیه ۷۸ سوره غافر)
۲.۳۳ – اَرْسَلْنا (آیه ۱۴ سوره یس)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای رَسول

رَسول

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۹۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۵۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۵، ص۳۸۲.

به معنای برخاسته است.
رسول گاهی به پیام اطلاق می‌شود مثل قول شاعر «اَلَا اَبْلِغْ اَبَا حَفْصٍ‌ رَسُولًا» و گاهی به شخص پیام آور.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۹۵.

ارسال به‌ معنای فرستادن و تسلیط است و رسول به معنای فرستاده شده است.

[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۳۸۴.

در اقرب گوید: رسول اسم است به معنی رسالت و اصل آن مصدر است و نیز به معنی مرسل و فرستاده شده است.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۳۷۹.

خلاصه آن که رسول در اصل مصدر و در اطلاق قرآن بمعنی فرستاده و پیام آور است.

۲ – کاربردها

به مواردی از رَسول که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الرُّسُلُ‌ (آیه ۱۴۴ سوره آل عمران)

(وَ ما مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُولٌ‌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ‌ الرُّسُلُ‌)

[۷] آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۴.

(محمّد فقط فرستاده خداست و پیش از او، فرستادگان دیگرى نیز بودند.)

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۶۸.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۵.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۷۹.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۵۰.

۲.۲ – الرُّسُلُ‌ ( آیه ۲۵۳ سوره بقره)

(تِلْکَ‌ الرُّسُلُ‌ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ)

[۱۳] بقره/سوره۲، آیه۲۵۳.

(ما بعضى از آن پیامبران را بر بعضى دیگر برترى بخشیدیم.)

[۱۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۲.

[۱۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۴۶۹.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۳۱۰.

[۱۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۳، ص۱۰۱.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۶۲۲.

جمع رسول در قرآن فقط رسل آمده مثل آیه فوق

۲.۳ – مُرْسَلٌ‌ (آیه ۷۵ سوره اعراف)

(أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ‌ مِنْ رَبِّهِ)

[۱۹] اعراف/سوره۷، آیه۷۵.

(آیا به راستى شما یقین دارید که صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است.)

[۲۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۶۰.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۵۸.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۷۹.

مرسل‌ به معنى فرستاده شده است. جمع آن مرسلون است‌ و مرسلات.

۲.۴ – الْمُرْسَلُونَ‌ (آیه ۵۷ سوره حجر)

(قالَ فَما خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ‌)

[۲۳] حجر/سوره۱۵، آیه۵۷.

(سپس گفت: «مأموریت شما چیست اى فرستادگان خدا.»)

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۶۵.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۶۸.

[۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۸۱.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۹۹.

[۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۲۴.

۲.۵ – الْمُرْسَلاتِ‌ (آیه ۱ سوره مرسلات)

(وَ الْمُرْسَلاتِ‌ عُرْفاً)

[۲۹] مرسلات/سوره۷۷، آیه۱.

(سوگند به فرشتگانى که پى در پى فرستاده مى‌شوند.)

[۳۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۰.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۳۳.

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۴۵.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۹۷.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۲۸.

جمع مرسله است. مرسل‌ (به کسر سین) اسم فاعل به معنى فرستنده و رهاکننده است‌.

۲.۶ – مُرْسِلَ‌ (آیه ۲ سوره فاطر)

(وَ ما یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ‌ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ)

[۳۵] فاطر/سوره۳۵، آیه۲.

(و هرچه را او باز دارد، کسى بعد از او قادر به فرستادن آن نیست.)

[۳۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۴۳۴.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۶.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۴.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۳۰۳.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۶۲۶.

جمع آن مرسلون است‌.

۲.۷ – مُرْسِلِینَ‌ (آیه ۴۵ سوره قصص)

(وَ لکِنَّا کُنَّا مُرْسِلِینَ‌)

[۴۱] قصص/سوره۲۸، آیه۴۵.

(ولى ما بودیم که تو را فرستادیم.)

[۴۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۹۱.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۷۱.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۰.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۲۰۷.

[۴۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۰۱.

۲.۸ – رِسالَهَ (آیه ۷۹ سوره اعراف)

(یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ‌ رِسالَهَ رَبِّی)

[۴۷] اعراف/سوره۷، آیه۷۹.

(اى قوم من! رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ کردم.)

[۴۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۶۰.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۵۹.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۳۸۰.

جمع آن رسالات است.

۲.۹ – رِسالاتِ‌ (آیه ۶۲ سوره اعراف)

(أُبَلِّغُکُمْ‌ رِسالاتِ‌ رَبِّی)

[۵۱] اعراف/سوره۷، آیه۶۲.

(رسالت‌هاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى‌کنم.)

[۵۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۵۸.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۱۹.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۷۵.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۴۲.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۶۹.

رسالت‌ (به کسر اول و گاهى مفتوح آید) اسم است به معنى پیام است.

[۵۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۳۷۸.

[۵۸] فیروز آبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۳، ص۳۸۴.

۲.۱۰ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۳۳ سوره توبه)

(هُوَ الَّذِی‌ أَرْسَلَ‌ رَسُولَهُ‌ بِالْهُدى‌ وَ دِینِ الْحَقِّ)

[۵۹] توبه/سوره۹، آیه۳۳.

(او کسى است که پیامبرش را با هدایت و آیین حق فرستاد.)

[۶۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۹۲.

[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۳۲۹.

[۶۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۴۷.

[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۷۵.

[۶۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۸.

۲.۱۱ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۴۸ سوره فرقان)

(وَ هُوَ الَّذِی‌ أَرْسَلَ‌ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ)

[۶۵] فرقان/سوره۲۵، آیه۴۸.

(او کسى است که بادها را بشارت‌گرانى پیش از باران رحمتش فرستاد و از آسمان آبى پاک کننده نازل کردیم.)

[۶۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۶۴.

[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۱۴.

[۶۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۲۷.

[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۲۱۲.

[۷۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۷۰.

۲.۱۲ – أَرْسَلَ‌ (آیه ۳ سوره فیل)

(وَ أَرْسَلَ‌ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبابِیلَ)

[۷۱] فیل/سوره۱۰۵، آیه۳.

(و بر سر آن‌ها پرندگانى را گروه گروه فرستاد.)

[۷۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۶۰۱.

[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۲۱.

[۷۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۶۲.

[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۲۸۶.

[۷۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۸۲۵.

۲.۱۳ – فَأَرْسَلْنا (آیه ۱۶۲ سوره اعراف)

(فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ)

[۷۷] اعراف/سوره۷، آیه۱۶۲.

(عذابى از آسمان بر آن‌ها فرستادیم و مجازاتشان کردیم.)

[۷۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۷۱.

ارسال به معنى فرستادن است خواه فرستادن پیامبر باشد یا باد یا عذاب یا معجزه و غیره. اهل لغت براى آن معانى دیگرى نیز گفته‌اند که عبارت اخراى معناى فوق است‌. مى‌بینید که ارسال در فرستاده‌هاى مختلف به کار رفته است.

۲.۱۴ – لَنُرْسِلَنَ‌ (آیه ۱۳۴ سوره اعراف)

(لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَ‌ مَعَکَ بَنِی إِسْرائِیلَ)

[۷۹] اعراف/سوره۷، آیه۱۳۴.

(به یقین به تو ایمان مى‌آوریم و بنى‌اسرائیل را با تو خواهیم فرستاد.)

[۸۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۶۶.

[۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۲۹۲.

[۸۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۲۲۸.

[۸۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۳۱.

[۸۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۲۴.

ارسال در این‌جا به معنى رها کردن است که عبارت اخراى فرستادن باشد.

۲.۱۵ – أَرْسِلْ‌ (آیه ۱۷ سوره شعراء)

(أَنْ‌ أَرْسِلْ‌ مَعَنا بَنِی إِسْرائِیلَ)

[۸۵] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۷.

(بنی‌اسرائیل را با ما به فرست.)

[۸۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۶۷.

[۸۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۶۳.

[۸۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۶۰.

[۸۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۲.

[۹۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۹۲.

۲.۱۶ – رَسُولُ‌ (آیه ۱۶ سوره شعراء)

(فَأْتِیا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ‌ رَبِّ الْعالَمِینَ)

[۹۱] شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶.

(به سراغ فرعون بروید و بگویید: ما فرستاده پروردگار جهانیان هستیم.)

[۹۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۶۷.

[۹۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۶۳.

[۹۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۲۶۰.

[۹۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۲.

[۹۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۲.

در صحاح و قاموس گفته: چون فعول و فعیل در آن مفرد، جمع، مذکر و مؤنث مساوى است لذا به جاى رسول رسل نیامده است.

[۹۷] جوهری، أبونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۴، ص۱۷۰۹.

[۹۸] فیروز آبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۳، ص۳۸۴.

در مجمع گوید: رسول مفرد و در معنى جمع است ناگفته نماند نظیر این آیه در سوره طه آیه ۴۷ تثنیه آمده است‌.

۲.۱۷ – رَسُولا (آیه ۴۷ سوره طه)

(فَأْتِیاهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولا رَبِّکَ)

[۹۹] طه/سوره۲۰، آیه۴۷.

(به سراغ او بروید و بگویید: ما فرستادگان پروردگار توییم.)

[۱۰۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۳۱۴.

[۱۰۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۱۷.

[۱۰۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۵۷.

[۱۰۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۳۵.

[۱۰۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۲.

۲.۱۸ – رَسُولٍ‌ (آیه ۱۹ سوره تکویر)

(اِنَّهُ لَقَوْلُ‌ رَسُولٍ‌ کَرِیمٍ. ذِی قُوَّهٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ)

[۱۰۵] تکویر/سوره۸۱، آیه۱۹.

(که این قرآن کلام فرستاده بزرگوارى است (جبرئیل امین‌).)

[۱۰۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۸۶.

[۱۰۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۵۷.

[۱۰۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۸.

[۱۰۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۳۷.

[۱۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۷۷.

مراد از رسول در این‌جا جبرئیل است.

۲.۱۹ – رُسُلُ‌ (آیه ۸۱ سوره هود)

(قالُوا یا لُوطُ اِنَّا رُسُلُ‌ رَبِّکَ)

[۱۱۱] هود/سوره۱۱، آیه۸۱.

(گفتند: اى لوط! ما فرستادگان پروردگار توایم.)

[۱۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۳۰.

[۱۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۱۱.

[۱۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۴۲.

[۱۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۰۲.

[۱۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۸۰.

۲.۲۰ – رُسُلُنا (آیه ۶۱ سوره انعام)

(تَوَفَّتْهُ‌ رُسُلُنا وَ هُمْ لا یُفَرِّطُونَ)

[۱۱۷] انعام/سوره۶، آیه۶۱.

(در این هنگام، فرستادگان ما جان او را مى‌گیرند.)

[۱۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۱۳۵.

[۱۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۱۸۷.

[۱۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۳۲.

[۱۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۲۴.

[۱۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۸۳.

مراد از رسل در قرآن مجید اکثرا پیامبران است ولی گاهی از آن ملائکه مراد است

۲.۲۱ – رُسُلَنا (ایه ۲۱ سوره یونس)

(اِنَ‌ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ)

[۱۲۳] یونس/سوره۱۰، آیه۲۱.

(و رسولان (فرشتگان‌) ما، آنچه را توطئه مى‌کنید، مى‌نویسند!)

[۱۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۱۱.

[۱۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۴۸.

[۱۲۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۵.

[۱۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۲۷۹.

[۱۲۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۵۳.

آیات دیگری نیز در این زمینه هست.

۲.۲۲ – الرُّسُلُ‌ (آیه ۱۱ سوره مرسلات)

(اِذَا الرُّسُلُ‌ اُقِّتَتْ لِاَیِّ یَوْمٍ اُجِّلَتْ. لِیَوْمِ الْفَصْلِ)

[۱۲۹] مرسلات/سوره۷۷، آیه۱۱.

(و در آن هنگام که براى پیامبران به منظور اداى شهادت تعیین وقت شود.