پاورپوینت کامل رَسْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَسْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَسْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَسْو (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: رَسْو (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: رَسْو (مفردات‌قرآن)، رَواسی (لغات‌قرآن)، رسو.

رَسْو (به فتح راء و سکون سین) از واژگان نهج البلاغه به معنای ثبوت و رسوخ است.
امام علی (علیه‌السّلام) در توصیف کوه‌ها از این ماده استفاده کرده است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌ کار رفته است، مانند:

أَرْساء (به همزه مفتوح و سکون راء) به معنای ثابت و محکم کردن؛
رَواسی (به فتح راء) که به معنای ثابت شده‌ها است.

از این ماده نه مورد در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَسْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – رَسَتْ – خطبه ۲۱۱ (ریشه کوه)
۲.۲ – فَأَرْساها – خطبه ۲۱۱ (استواری کوه)
۲.۳ – الرَّواسی – خطبه ۱۷۱ (میخ‌های زمین)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رَسْو

رَسْو

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۴۸.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۱۸۳.

به معنای ثبوت و رسوخ است.
«رسا الشی‌ء یرسو: ثبت» أَرْساء به معنای ثابت و محکم کردن است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۳۵۴.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – رَسَتْ – خطبه ۲۱۱ (ریشه کوه)

درباره کوه‌ها فرموده:
«فَمَضَتْ رُؤُسُها فِی الْهَواءِ وَ رَسَتْ أُصُولُها فی الْماءِ»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۲۰، خطبه۲۱۱.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۲۱۷، خطبه۲۰۶.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۲۸، خطبه۲۱۱.

یعنی: «سرهای کوه‌ها در هوا بالا رفت و ریشه‌های آنها در آب ثابت شد.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۱۱، خطبه۲۱۱.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۶.

(شرح‌های خطبه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۴۹.

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۸، ص۱۷۸.

[۱۱] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۷۰.

[۱۲] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۱، ص۵۳.

)

این کلمه می‌رساند که ریشه کوه‌ها تا مرکز زمین و تا موادّ مذاب رسیده‌اند.

۲.۲ – فَأَرْساها – خطبه ۲۱۱ (استواری کوه)

و نیز درباره کوه‌ها فرموده:
«فَأَرْساها فی مَراسیها وَ أَلْزَمَها قَراراتِها»

[۱۳] سید رضی، محمد، نهج ال