پاورپوینت کامل رَجْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَجْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَجْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَجْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل رَجْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: رَجْع (مفردات‌قرآن)، رَجْع (لغات‌قرآن)، رجوع.

رَجْع (به فتح راء و سکون جیم) و رُجوع (به ضم راء) و رُجْعی (به ضم راء و سکون جیم) از واژگان نهج البلاغه به معنای برگشتن و برگرداندن است.
از مشتقات این ماده در نهج البلاغه که به صورت لازم و متعدی هر دو آمده است؛

رُجْعان (به ضم راء) به معنای برگشتن و برگرداندن؛
مَرْجِع (به فتح میم و سکون راء و کسر جیم) که مصدر میمی است به معنای برگشتن و برگرداندن؛
اِسْتِرْجاع ( به همزه مکسور و سکون سین و کسر تاء و سکون راء) نیز به معنای طلب رجوع و نیز گرفتن آنچه داده می‌شود است.

از این ماده موارد زیادی در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَجْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – رَجَعَ – خطبه ۲ (خلافت)
۲.۲ – اسْتُرْجِعَتِ – خطبه ۲۰۲ (تدفین فاطمه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رَجْع

رَجْع

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۳۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۳۳۳.

و رُجوع و رُجْعی به معنای برگشتن و برگرداندن است و به صورت لازم متعدی هر دو آمده است.
همچنین است رُجْعان به ضم اوّل و مَرْجِع که مصدر میمی است.
اِسْتِرْجاع نیز به معنای طلب رجوع و نیز گرفتن آنچه داده می‌شود است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – رَجَعَ – خطبه ۲ (خلافت)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره خلافت خویش فرموده:
«لا یُقاسُ بِآلِ مُحَمَّد (علیه‌السّلام) مِنْ هذِهِ الاُمَّهِ اَحَدٌ… هُمْ اَساسُ الدّینِ… الاْنَ اِذْ رَجَعَ الحَقُّ اِلَی اَهْلِهِ وَ نُقِلَ اِلَی مُنْتَقَلِهِ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۰، خطبه۲.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۲۴-۲۵، خطبه۲.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ج۱، ص۴۷، خطبه۲.

«احدی از این امّت را با آل محمّد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مقایسه نتوان کرد… آن‌ها اساس دینند… هم اکنون حق به اهلش برگشته و دوباره به جایی که