پاورپوینت کامل ذوالقَرْنَیْن (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذوالقَرْنَیْن (مفردات‌قرآن) دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذوالقَرْنَیْن (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذوالقَرْنَیْن (مفردات‌قرآن) :

منبع: ذوالقَرْنَیْن (قاموس قرآن (جلد ۵))

مقالات مرتبط: ذو القرنین (لغات‌قرآن)، ذوالقرنین.

ذوالقَرْنَیْن (به فتح قاف، نون، سکون راء و یاء) از واژگان قرآن کریم به معنای صاحب دو شاخ است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذوالقَرْنَیْن
۲ – کاربردها
۲.۱ – ذِی الْقَرْنَیْنِ (آیه ۸۳ سوره کهف)
۳ – نکات قصه
۴ – جزییات قصه
۴.۱ – دیوار چین
۴.۲ – کوروش کبیر
۴.۲.۱ – حمله و فتح لیدیا
۴.۲.۲ – حمله به مشرق‌
۴.۲.۳ – حمله به شمال‌
۵ – یاجوج و ماجوج‌
۶ – لقب ذو القرنین‌
۷ – مجسمه کوروش‌
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معنای ذوالقَرْنَیْن

ذو القَرْنَیْن

[۱] قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۱۲.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۶۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۹۵.

ظاهرا قَرْن در این کلمه به معنی شاخ است،
ذو القرنین یعنی صاحب دو شاخ می‌باشد.

۲ – کاربردها

به مواردی از ذوالقَرْنَیْن که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – ذِی الْقَرْنَیْنِ (آیه ۸۳ سوره کهف)

(وَیَسْاَلُونَکَ عَن ذِی الْقَرْنَیْنِ قُلْ سَاَتْلُو عَلَیْکُم مِّنْهُ ذِکْرًا.)

[۴] کهف/سوره۱۸، آیه۸۳-۹۶.

(و از تو درباره «ذوالقرنین» مى‌پرسند؛ بگو: «به زودى بخشى از سرگذشت او را براى شما بازگو خواهم کرد.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۲.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۹۸.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۵۹.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۱۸.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۶.

برای این شخص در قرآن قصه مفصّلی است که در سوره کهف از آیه ۸۳ تا ۹۶ نقل شده است به این بیان:
خدا به او در زمین قدرت و حکومت داد و همه وسائل حکمرانی را برایش فراهم آورد، او در سفری که به‌طرف مغرب کرد به جائی رسید که خورشید در محلی که آب تیره رنگ داشت غروب می‌کرد، در آنجا قومی یافت، خدا به او گفت: ‌ای ذو القرنین می‌توانی آنها را عذاب کنی یا نیکو رفتار نمایی. گفت ستمگران این قوم را کیفر خواهم داد و چون به‌سوی پروردگارشان برگشتند عذابی شدید دامن‌گیر آنهاست و آنان که اهل ایمان و رفتار نیکو هستند برای آن‌ها پاداش نکوئی هست ما نیز با آن‌ها سهل خواهیم گرفت.
سپس ذو القرنین با وسائلی که در اختیار داشت سفری به‌سوی مشرق کرد و به قومی رسید که در مقابل آفتاب حجابی و پوششی نداشتند (مردم بدوی بودند خانه و لباسی نداشتند تا از آفتاب مستور باشند) و ما به آن‌چه در نزد ذو القرنین از عدّه و تجهیزات بود دانا بودیم.
ذو القرنین پس از آن سفر دیگری آغاز کرد و با وسائل خود به‌راه افتاد تا میان دو کوه (یا دو دیوار عظیم) رسید در آن‌جا قومی یافت که بسیار ساده و بدوی بودند و گویی زبان نمی‌فهمیدند، آن قوم گفتند: ‌ای ذو القرنین قوم یاجوج و ماجوج در زمین افساد می‌کنند، بر تو مزدی بدهیم تا میان ما و آن‌ها سدّی بنا کنی، گفت آن‌چه خدا به من تمکّن داده از مزد شما بهتر است به نیروی بازو به من کمک کنید تا میان شما و آن‌ها سدّی بسازم.
آنوقت گفت: تکّه‌های آهن بیاورید شکاف دو کوه را تکه‌های آهن چید تا مسدود شد، سپس گفت آن‌قدر به آنها دمیدند تا گداخته شدند و گفت: در آن مس ریختند، مس‌ها ذوب شده به‌صورت ملاط، آهن‌ها را به هم چسبانید و سدّ تکمیل شد قوم یاجوج و ماجوج بدین وسیله مهار شدند، زیرا نه قادر بودند آن را سوراخ کنند و نه می‌توانستند از آن بگذرند، ذو القرنین گفت: این رحمتی است از پروردگار من و چون وعده خدا آید آن را خورد کند و وعده خدا حتمی است.

۳ – نکات قصه

این قصه ذو القرنین در قرآن بود. اینک نکاتی از این قصّه:
۱- نقل این قضیّه در قرآن مجید به‌واسطه سؤال بوده است‌

(وَ یَسْئَلُونَکَ عَنْ ذِی‌ الْقَرْنَیْنِ‌… )

[۱۰] کهف/سوره۱۸، آیه۸۳.

به قولی یهود از آن حضرت پرسیده‌اند و به قولی به اشاره یهود بعضی از قریش آن را خواسته‌اند.
۲- او در سفر غرب به جائی رسیده‌ که در نظر بیننده آفتاب در آبی تیره رنگ غروب میکرده است چنانکه تفصیل آن را در «حماء» نوشته‌ایم.

(ببینید: حماء (مفردات‌قرآن))

در همان سفر ظاهرا با قومی جنگیده و غالب شده است و ستمکاران را کیفر و نیکوکاران را پاداش داده است،

(اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ‌… وَ اَمَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً… سَنَقُولُ لَهُ مِنْ اَمْرِنا یُسْراً)

[۱۱] کهف/سوره۱۸، آیه۸۷-۸۸.

(امّا کسى را که ستم کرده است، مجازات خواهیم کرد…و امّا کسى که ایمان آورد و عمل صالحی انجام دهد، پاداشى نیکوتر خواهد داشت؛ و ما دستور آسانى به او خواهیم داد).

[۱۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۳.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۵۰۱.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۲.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۰.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۷.

۳- او یا پیغمبر بوده و یا پیغمبری در لشکریانش وجود داشته زیرا خدا فرماید:

(قُلْنا یا ذَا الْقَرْنَیْنِ‌ اِمَّا اَنْ تُعَذِّبَ وَ اِمَّا اَنْ تَتَّخِذَ فِیهِمْ حُسْناً)

[۱۷] کهف/سوره۱۸، آیه۸۶.

(گفتیم: «اى ذوالقرنین! یا آنان را مجازات مى‌کنى، و یا روش نیکویى در مورد آن‌ها انتخاب مى‌نمایى.)

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۹۹-۵۰۰.

[۲۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۶۱.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۲۰.

[۲۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۷.

ظهور این سخن در وحی آسمانی است و شاید حکم دینی را می‌دانسته لذا با «قُلْنا» تعبیر آمده است.

۴- در سفر مشرق به قومی که تقریبا به حال توحّش زندگی می‌کردند رسیده است ولی برای چه به آن‌جا سفر کرده و با آن‌ها چه معامله نموده است در قرآن ذکری نیست.
۵- در سفر اخیر به محلی رسیده که اهل آن‌جا از قومی چپاول‌گر در اذیّت بوده‌اند، محل سکونت چپاولگران در پشت کوه‌ها بوده و از شکاف میان دو کوه گذشته و به آن‌ها حمله‌ور می‌شده‌اند و تاراج‌گران نام یاجوج و ماجوج داشته‌اند، چون یگانه راه حمله آن‌ها شکاف کوه بوده و از جوانب دیگر راه عبور نداشته‌اند لذا از ذو القرنین تقاضا کرده‌اند آن شکاف را مسدود کند تا از شرّ آن‌ها در امان باشند.

۶- سدّ میان شکافی است که با تکمیل آن دو کوه به‌هم برآمده و متّصل شده‌اند و مصالح ساختمانی آن عبارت بود از تکّه‌های آهن که روی‌هم چیده شده و سپس با مس مذاب به هم وصل شده است.
۷- سدّ از حمله یاجوج و ماجوج جلوگیری کرد زیرا قدرت سوراخ کردن آن را نداشتند و نیز نتوانستند از آن بگذرند.

۴ – جزییات قصه

این سدّ در کجای دنیا بود؟ پادشاهی که دو شاخ داشته باشد کدام است و یعنی چه؟ یاجوج و ماجوج چرا نتوانسته‌اند از جای دیگر بگذرند؟ و آن قوم کدام‌اند؟
آن‌چه در جواب این سؤالات گفته شده بسیار مختلف و گیج کننده است و قرآن مجید نظری به آنها نداشته و گرنه بیان می‌کرد. در این‌جا فقط به دو جواب اشاره می‌کنم:

۴.۱ – دیوار چین

به نظر یا عقیده بعضی سدّ ذو القرنین همان دیوار معروف و تاریخی چین است، ناگفته نماند:
دیوار چین بین سال‌های ۲۰۴ تا ۲۲۰ قبل از میلاد یعنی در مدت بیست سال به فرمان «چین‌شی‌هوانک» امپراطور بزرگ چین ساخته شد، این دیوار که از سنگ و آجر بنا شده ۶۶۶ فرسخ یعنی در حدود چهار هزار کیلومتر طول دارد و از محلی بنام «چان‌هایکوان» آغاز شده و در مرزهای تبّت پایان می‌یابد. بلندی