پاورپوینت کامل ذبیح اللّه (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذبیح اللّه (لغات‌قرآن) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذبیح اللّه (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذبیح اللّه (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل ذبیح اللّه (لغات‌قرآن) (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: ذبح (مفردات‌قرآن)، ذبح (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ذبح.

ذِبح:

(وَ فَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ)

[۱] صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۷.

ذِبح: در این که کدام‌یک از فرزندان ابراهیم (علیه‌السّلام) (اسماعیل یا اسحاق) به قربانگاه برده شد و لقب «ذبیح اللّه» یافت، در میان مفسران سخت گفتگوست، گروهی «اسحاق» را «ذبیح» می‌دانند و جمعی «اسماعیل» را، نظر اول را بسیاری از مفسران اهل سنّت و نظر دوم را مفسران شیعه برگزیده‌اند.

آنچه با ظواهر آیات مختلف قرآن هماهنگ است این است که ذبیح «اسماعیل» بوده است.

[۲] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۱۸.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر ذبیح
۱.۱ – ذبح (آیه ۱۰۷ سوره صافات)
۱.۲ – ذبیح الله در تفسیر نمونه
۱.۲.۱ – آیات
۱.۲.۲ – روایات
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر ذبیح

به موردی از کاربرد ذبیح در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – ذبح (آیه ۱۰۷ سوره صافات)

(وَ فَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ.)

[۳] صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۷.

(ما قربانى عظیمى را فداى او کردیم.)

[۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۰.

۱.۲ – ذبیح الله در تفسیر نمونه

در این که کدام‌یک از فرزندان ابراهیم (علیه‌السّلام) (اسماعیل یا اسحاق) به قربانگاه برده شد و لقب «ذبیح اللّه» یافت، در میان مفسران سخت گفتگوست، گروهی «اسحاق» را «ذبیح» می‌دانند و جمعی «اسماعیل» را، نظر اول را بسیاری از مفسران اهل سنّت و نظر دوم را مفسران شیعه برگزیده‌اند.
امّا آنچه با ظواهر آیات مختلف قرآن هماهنگ است این است که ذبیح «اسماعیل» بوده است، زیرا:

۱.۲.۱ – آیات

• در یک جا می‌خوانیم:

(وَ بَشَّرْناهُ بِاِسْحاقَ نَبِیًّا مِنَ الصّالِحِینَ)

.

[۵] صافات/سوره۳۷، آیه۱۱۲.

«ما او را بشارت به اسحاق دادیم که پیامبری بود از صالحان.»
این تعبیر بخوبی نشان می‌دهد که خداوند بشارت به تولد اسحاق را بعد از این ماجرا و به خاطر فداکاری‌های ابراهیم به او داد، بنابراین ماجرای ذبح مربوط به او نبود.
بعلاوه هنگامی که نبوت کسی را بشارت می‌دهد، مفهومش این است که زنده می‌ماند و این با مسئله ذبح در کودکی سازگار نیست.
• در آیه ۷۱ سوره هود می‌خوانیم:

(فَبَشَّرْناها بِاِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ اِسْحاقَ یَعْقُوبَ.)

[۶] هود/سوره۱۱، آیه۷۱.

«… پس، آن زن (زن ابراهیم «ساره») را به فرزندی به نام اسحاق بشارت دادیم و نیز به تولد یعقوب بعد از اسحاق».
این آیه نشان می‌دهد که ابراهیم مطمئن بود اسحاق می‌ماند و فرزندی همچون یعقوب از او به وجود می‌آید، بنابراین نوبتی برای ذبح باقی نخواهد ماند و کسانی که ذبیح را اسحاق می‌دانند در حقیقت این آیه را نا