پاورپوینت کامل ذُلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذُلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذُلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذُلّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: ذُلّ (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: ذُلّ (مفردات‌قرآن)، أَذَلّین (لغات‌قرآن)، ذلّت.

ذُلّ (به ضم ذال و لام مشدد) و ذِلَّت (به کسر ذال و لام مشدد و مفتوح) از واژگان نهج البلاغه به معنى خوارى و ضدّ عزت است.
ذِلّ (به کسر ذال و لام مشدد) به معنای رام شدن است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• تَذِلُّ به معنى رام شدن است،
• اِسْتِذْلال به معنای ذلیل کردن و ذلیل حساب کردن است،
• مَذَلَّه به معنای ذلت و خوارى است.
• ذَلول به معنای رام است.
• ذُلُل جمع ذَلول به معنی آرام‌هاست.

از این ماده موارد زیادى در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذُلّ و ذِلّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – ذَلَّ – حکمت ۱۱۸
۲.۲ – تَذِلُّ – حکمت ۱۲
۲.۳ – اِسْتِذْلال
۲.۳.۱ – تُسْتَذَلُّ – حکمت ۴۵۸
۲.۴ – مَذَلَّه
۲.۴.۱ – مَذَلَّه – حکمت ۳۱۳ (شرحبیل شبامى)
۲.۵ – ذَلول
۲.۵.۱ – ذَلول – خطبه ۳۱ (طلحه)
۲.۵.۲ – ذُلُلَ – حکمت ۴۶۲ (دعاى استسقاء)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ذُلّ و ذِلّ

ذُلّ

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۱۵.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۳۷۵.

(به ضم اوّل) و ذِلّت (به کسر اوّل) به معنى خوارى و ضدّ عزت است.
ذِلّ (به کسر اول) یعنى رام شدن.
ناقه ذَلول شتر رام را گویند.
تَذِلُّ به معنى رام شدن است.
ذَلیل کسی است که آشکارا خوار باشد.
اِسْتِذْلال به معنای ذلیل کردن و ذلیل حساب کردن است،
مَذَلَّه به معنای ذلت و خوارى است.
ذَلول به معنای رام است.
ذُلُل جمع ذَلول به معنی آرام‌هاست.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – ذَلَّ – حکمت ۱۱۸

امام (صلوات‌الله‌علیه) می‌فرماید:
«طوبَى لِمَنْ ذَلَّ فی نَفْسِهِ وَ طابَ کَسْبُهُ وَ صَلَحَتْ سَریرَتُهُ وَ حَسُنَتْ خَلیقَتُهُ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۰۰، حکمت۱۱۸.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۷۹، حکمت۱۲۳.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۹۰، حکمت۱۲۳.

«خوشا به حال کسى که ذلیل باشد پیش نفس خودش و…»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۶۳، حکمت۱۲۳.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۱۸.

(شرح‌های حکمت:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۱۹.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۳، ص۲۷.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۱۸۷.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۳۱۱.

)

۲.۲ – تَذِلُّ – حکمت ۱۲

آن حضرت در حکمت ۱۲ می‌فرماید:
«تَذِلُّ الاُْمورُ لِلْمَقادیرِ حَتَّى یَکونَ الْحَتْفُ فی التَّدْبیرِ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۷۱، حکمت۱۲.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۵۴، حکمت۱۵.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۷۱، حکمت۱۶.

تَذِلُّ به معنى رام شدن است.
یعنى «کارها به مقدّرات چنان رام مى‌شود تا جایی‌که مرگ در تدبیر باشد.»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۳۵، حکمت۱۶.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۱۹.

(شرح‌های حکمت:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۱۹.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۲، ص۱۱۵.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۳۲.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۸، ص۱۲۰.

)

یعنى براى فرار از مرگ تدبیر کرده بود ولى تدبیر براى مرگ شده مى‌شود.

۲.۳ – اِسْتِذْلال

اِسْتِذْلال به معنای ذلیل کردن و ذلیل حساب کردن است.

۲.۳.۱ – تُسْتَذَلُّ – حکمت ۴۵۸

آن حضرت فرموده:
«یأتی عَلَى النّاسِ زَمانٌ … تَنْهَدُ فیهِ الاَْشْرارُ وَ تُسْتَذَلُّ الاَْخْیارُ …»

[۲۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۹۲، حکمت۴۵۸.

[۲۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۶۴، حکمت۴۶۸.

[۲۳] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۵۸، حکمت۴۶۸.

«براى مردم زمانى مى‌آید که در آن اشرار بالا مى‌روند