پاورپوینت کامل ذَیْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذَیْل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذَیْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذَیْل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ذَیْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذَیْل (به فتح ذال و سکون یاء) از واژگان نهج البلاغه و مصدر به معنای دراز شدن و به زمین رسیدن است.
ذَیْل اگر اسم باشد به معنای دامن و پایین است.
همچنین ذیل به معنى تکبّر و تبخّر نیز آمده است.
از مشتقات آن در نهج البلاغه ذَیّال (به فتح ذال و یاء مشدد) است که آدم طویل القّد و طویل الذیل را گویند که تکبّر مى‌کند و پایین لباس خویش را بر زمین مى‌کشد.
چهار مورد از این ماده در نهج البلاغه به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذَیْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – ذَیْلَکَ – نامه ۶۳ (ابوموسى اشعرى)
۲.۲ – الذَّیّالُ – خطبه ۱۱۵ (حجاج بن یوسف)
۲.۳ – بِأَذیالِها – خطبه ۱۹۶ (حجاج بن یوسف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ذَیْل

ذَیْل

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۲۱.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۳۷۷.

مصدر است به معنى دراز شدن و به زمین رسیدن. مثل گوشه‌هاى دامن لباس که به زمین مى‌رسد و اسم است به معنى دامن و پایین.
«الذَیْل آخر کل شیءٍ و ذَیْلُ‌ الثوب و الازارِ ما جُرَّ منهُ‌ اذا اسبل.»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۳۱۶.

ذیل به معنى تکبّر و تبخّر نیز آمده است: «ذالَ الرَّجُلُ: تَبَخترَ فجرَّ ذَیْله.»

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۲۶۰.

على هذا ذَیّال آدم طویل القّد و طویل الذیل را گویند که تکبّر مى‌کند و پایین لباس خویش را بر زمین مى‌کشد.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – ذَیْلَکَ – نامه ۶۳ (ابوموسى اشعرى)

امام (صلوات‌الله‌علیه) به ابوموسی اشعری مى‌نویسد آنگاه که اهل کوفه را از رفتن به یارى امام باز مى‌داشت:
«فإذا قَدِمَ عَلَیْکَ رَسولی فارْفَعْ ذَیْلَکَ و اشْدُدْ مِئْزَرَکَ و اخْرُجْ مِنْ جُحْرِکَ وَ انْدُبْ مَنْ مَعَکَ فإِنْ حَقَّقْتَ فانْفُذْ وَ إِنْ تَفَشَّلْتَ فابْعُدْ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۴۴، نامه۶۳.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۳۳، نامه۶۳.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۵۳، نامه۶۳.

«چون فرستاده من پیش تو آمد، دامنت را بالا زن و کمربندت را محکم کن، از سوراخت بیرون بیا، آن‌ها را که تحت حکومت تو هستند به یارى من برخوان. اگر تابع حقى فرمان مرا اجرا کن و اگر مى‌ترسى کنار برو.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۰۹، نامه۶۳.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۴۱.

(شرح‌های نامه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۴۳.

[۱۱]