پاورپوینت کامل دربند (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دربند (تهران) دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دربند (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل دربند (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل دربند (تهران)

پاورپوینت کامل دربند (تهران)

موقعیت

تماشای مسیر از گوگل مپ

اطلاعات ‌کلی

نام‌رسمی

دربند

روی‌نقشه

آری

عرض‌جغرافیایی

۳۵.۷۹۶

طول‌جغرافیایی

۵۱.۴۳۵

استان

تهران

شهرستان

تهران

بخش

شمیرانات

دهستان

قصران

نام‌های‌قدیمی

روستای دربند

سال‌بنیاد

پیش از (سده‌ی ۹ هـ.ق /۱۵ م)

اطلاعات جمعیتی و دینی

جمعیت

حدود ۱۶,۸۵۰ تن در (سرشماری ۱۳۳۵ هـ.ش)

رشدجمعیت

افزایش چشمگیر در طول (دهه‌ی ۱۳۳۰ هـ.ش)

زبان

فارسی

مذهب

شیعه

اطلاعات شخصیت‌ها

فقیهان

آیت‌الله سید ابوتراب دین‌پرور دربندی

دیگرشخصیت‌ها

سید عبدالله میری

دربند dar-band ، پیش‌تر روستایی از توابع شمیران و امروز محله‌ای در شمال تهران است.
واژه‌ی «دربند» به معنای دره یا گذرگاه تنگ کوهستانی است و نخستین بار در (سده‌ی ۹هـ.ق /۱۵ م) در منابع تاریخی ذکر شده است.
این منطقه به‌خاطر قرار گرفتن در گذرگاه‌های البرز و وجود قلعه‌ی شمیران اهمیت نظامی داشت.
از دوره‌ی قاجار، با انتخاب تهران به پایتخت، دربند به ییلاق شاهان، درباریان و تهرانیان تبدیل شد و ناصرالدین شاه بارها به آن رفت‌وآمد داشت.
در دوره‌ی پهلوی اول با ساخت هتل دیپلمات و ویلاهای متعدد، این محله پررفت‌وآمد شد.
در نیمه‌ی (سده‌ی ۱۴ هـ.ش) با چند محله و امکانات آموزشی و تجاری، چهره‌ای نیمه‌شهری یافت.
دربند در ارتفاع حدود ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد و با میدان سربند پایان مسیر سواره‌رو و آغاز راه‌های کوهنوردی شمال تهران است.
این محله به‌دلیل مناظر طبیعی و مسیرهای کوه‌پیمایی، یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های شمال تهران به شمار می‌رود.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی دربند
۲ – نام و ریشه جغرافیایی
۳ – اهمیت و جایگاه استراتژیک
۴ – تاریخچه در دوره قاجاریه
۴.۱ – حضور شاهزادگان در دوره قاجار
۴.۲ – باغ‌ها، عمارت ناهارخوری و طبیعت دربند
۴.۳ – حوادث سیاسی در دوره قاجار
۵ – دربند در دوره پهلوی اول
۶ – وضعیت دربند در دوره پهلوی دوم
۷ – ساختار جمعیت و امکانات عمومی
۸ – تبدیل دربند به محله شمالی تهران
۹ – مرزهای محلی
۱۰ – امکانات دربند
۱۱ – سیل سال (۱۳۶۶ هـ.ش)
۱۲ – مسیرهای صعود کوهنوردی
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – معرفی دربند

دربند سابقاً روستایی از توابع شمیران و امروزه محله‌ای از محله‌های شمیران که در شمال کلان‌شهر تهران واقع است.

۲ – نام و ریشه جغرافیایی

دربند در زبان فارسی به معنای دره، دژ و نیز معبر تنگ و باریک در کوه است که اشاره به موقعیت جغرافیایی آن دارد.
این روستا را احتمالاً از آن‌رو دربند نامیده‌اند که در شمالی‌ترین نقطه‌ی مسکونی قصران خارج جای داشت و پس از آن، کوه‌های البرز مانع از ایجاد روستاهای بیشتر می‌شد.

[۱] معین، محمد، فرهنگ فارسی، تهران، ۱۳۶۴ ش.

[۲] معتمدی، محسن، جغرافیای تاریخی تهران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۳۷۵.

نام دربند برای نخستین بار در منابع مکتوب (سده‌ی ۹ هـ.ق/ ۱۵ م) ذیل رخداد جنگ ملک کیومرث از پادوسپانان با شاهرخ میرزا تیموری عنوان گشته و از آن با نام دربند شمیران یاد شده است.

[۳] مرعشی، ظهیرالدین، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، به کوشش محمدحسین تسبیحی، تهران، ۱۳۴۵ ش، ص۵۱-۵۲.

۳ – اهمیت و جایگاه استراتژیک

دربند به سبب جای داشتن در گلوگاه یکی از گذرگاه‌های کوهستانی که البرز میانی را به دشت ری پیوند می‌داد، اهمیت خاصی داشت.
چنان‌که دژی استوار موسوم به قلعه‌ی شمیران، به فاصله‌ی اندکی در بلندی‌های شمال این روستا، از گذرگاه یادشده پاسبانی می‌کرد.
این قلعه در زمان‌هایی که حکام ری در موضع ضعف بودند، معمولاً به تصرف فرمانروایان محلی رویان و طبرستان در‌می‌آمد.

[۴] مرعشی، ظهیرالدین، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، به کوشش محمدحسین تسبیحی، تهران، ۱۳۴۵ ش، ص۵۱-۵۲.

[۵] مرعشی، ظهیرالدین، تاریخ گیلان و دیلمستان، به کوشش منوچهر ستوده، تهران، ۱۳۶۴ ش، ص۱۴۷.

زکریای قزوینی در کتاب خود، آثار البلاد و اخبار العباد، از وجود دروازه‌ای در قصران بیرونی خبر می‌دهد که شب‌ها از دور در بالای آن، نور چراغی به چشم می‌رسید و چون به نزدیک آن می‌رفتند، چیز مشخصی نمی‌نمود.

[۶] مرعشی، ظهیرالدین، تاریخ گیلان و دیلمستان، به کوشش منوچهر ستوده، تهران، ۱۳۶۴ ش، ص۴۴۰.

کریمان دروازه‌ای را که قزوینی در (سده‌ی ۸ هـ. / ۱۴ م) از آن یاد می‌کند، قابل انطباق با روستای دربند و قلعه‌ی شمیران دانسته است.
او با فرض درستیِ آن‌چه زکریای قزوینی نگاشته است، چنین احتمال می‌دهد که این نور از چراغ قلعه‌ی شمیران بوده که از دور نظرها را جلب می‌کرد.
آن‌گاه که کسی قصد نزدیک شدن به قلعه را داشته است، پاسبانان قلعه برای احتیاط، آن را خاموش می‌کرده‌اند.

[۷] کریمان، حسین، قصران (کوهسران)، تهران، ۱۳۵۶ ش، ج۱، ص۱۸۸.

۴ – تاریخچه در دوره قاجاریه

از تاریخ دربند تا پیش از برآمدن قاجارها آگاهی‌هایی بیش از این در دست نیست.
در دوره‌ی آقا محمد خان قاجار با انتخاب تهران به پایتختی، به‌سبب تابستان‌های گرم تهران، روستاهای کوهپایه‌های شمیران ــ که آب و هوای خنک‌تری نسبت به تهران داشتند ــ مورد توجه شاهان، درباریان و مردم تهران قرار گرفت.
از آن پس، روستاهای شمیران به تابستانگاه تهرانیان بدل شد.
ظاهراً روستای دربند از آن دسته روستاهای شمیران بوده که از اوایل دوره‌ی قاجار، مورد توجه قرار گرفته است.

۴.۱ – حضور شاهزادگان در دوره قاجار

از نوشته‌ی محمدتقی سپهر (لسان‌الملک)، ذیل وقایع سال (۱۲۵۱ هـ.ق) این‌گونه پیدا است که دو تن از شاهزادگان در آن زمان، در روستای دربند اقامتگاه داشته‌اند.
هنگامی که محمدشاه (سل‌ ۱۲۵۰-۱۲۶۴ هـ.ق / ۱۸۳۴- ۱۸۴۸ م) برای در امان ماندن از بیماری وبا، قصد سفر از تهران به ییلاق را داشت.
از بیم آن‌که در نبود وی، شاهزادگان سر به طغیان و فتنه بگذارند، شماری از آنان را به قلعه‌ای در اردبیل فرستاد.
مدتی بعد، شاهزاده الله‌وردی میرزا و ابوالملوک کیومرث میرزا، که تا آن مدت در مغ‌محله‌ی (مرغ‌محله) دربند اقامت داشتند، برای آن‌که گرفتار غضب پادشاه نشوند، مجبور به ترک آن‌جا و گریختن به بغداد شدند.

[۸] کریمان، حسین، قصران (کوهسران)، تهران، ۱۳۵۶ ش، ج۲، ص۶۴۹-۶۵۰.

[۹] ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، تهران، ۱۳۷۱ ش، ج۱، ص۳۸۲.

۴.۲ – باغ‌ها، عمارت ناهارخوری و طبیعت دربند

از دیگر رجال دوره‌ی قاجار که در دربند دارای باغ و عمارت ییلاقی بوده‌اند، می‌توان به میرزا محمد خان کشیکچی‌باشی اشاره کرد.
به نوشته‌ی اعتمادالسلطنه در ۱۴ شعبان سال (۱۲۶۸ هـ.ق)، در باغ خود از ناصرالدین شاه قاجار (سل‌ ۱۲۶۴-۱۳۱۳ هـ.ق / ۱۸۴۸-۱۸۹۵ م) پذیرایی نموده است.
افزون بر این‌ها، در دربند بنایی سلطنتی به نام عمارت ناهارخوری وجود داشت که شاهان قاجار به آن‌جا رفت‌وآمد داشتند.
در سال (۱۲۹۰ هـ.ق) اعتمادالسلطنه به ریاست اداره‌ی عمارت و باغات دیوانی، از جمله عمارت ناهارخوری دربند منصوب شد.

[۱۰] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، مرآه البلدان، به کوشش عبدالحسین نوایی و هاشم محدث، تهران، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۱۲۹.

[۱۱] اعتمادالسلطنه، محمدحسن، مرآه البلدان، به کوشش عبدالحسین نوایی و هاشم محدث، تهران، ۱۳۶۷ ش، ج۲، ص۱۷۴۲.

ناصرالدین شاه در طول مدت سلطنت خویش، بارها در فصل گرما برای تفرج به د